နိဒါန္း
အာဒိတ် (အာဒိစၥ) ... သူရိယဟူေသာ ... ဇမၺဴတခြင္ ထြန္းလင္းေစေသာ ... အလင္းသခင္ ေနမင္းရွင္ကား ... ေပၚထြက္လာေခ်ၿပီ ... ပုစြန္ဆီေရာင္ ... ခပ္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့အလင္းေရာင္ေၾကာင့္ ... မဂဓတုိင္း၊ ပါဋလိပုတ္ျပည္ကား ... သက္၀င္လႈပ္ရွားလာေပေတာ့မည္ ... သုိ႔ေပမယ့္ ... ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးကား ... တိတ္ဆိတ္ေနေလသည္ ... လမ္းေပၚတြင္ ... လူသြားလူလာ ... ခရီးသြားမ်ား မရွိ ... ၿမိဳ႕၀င္ေပါက္ျဖစ္ေသာ ... အေရွ႕ ... အေနာက္တံခါးတုိ႔လည္း ... တုတ္တုတ္မွ်ပင္ မလႈပ္ ... ပိတ္ထားေခ်ၿပီ ... အဘယ္ေၾကာင့္နည္း ... ယခင္ကဆိုလွ်င္ ... ေရာင္နီသမ္းခ်ိန္တြင္ပင္ ... စည္စည္ကားကား ျဖစ္ေနၿပီ ... အခုကား ... ထိုသို႔မဟုတ္ ... လမ္းေပၚတြင္ ေခြးတေကာင္ ေၾကာင္တျမွီးမွ မရွိေအာင္ ... ရွင္းလင္းေနေခ်ၿပီ ... မဂဓတုိင္း၊ ပါဋလိပုတ္ျပည္ကား ... ေျခာက္ျခားေနေလၿပီ ... ရာဇ၀င္တြင္ မႀကံဳဘူးေအာင္ ... ေသာင္းက်န္းထၾကြေလေသာ ... ကာမသူပုန္ ... "ဗိုလ္ဗည" ေၾကာင့္ ... ေဂါရိ ... ကညာ ... ကုမာရီတို႔ ... က်ီးလန္႔စားစား ... ျဖစ္ေနၾကရွာသည္ ... "ဗိုလ္ဗည" ကလည္း ... "ဗိုလ္ဗည" ေပတည္း ... ညေနခင္း ... ေန၀င္ရီတေရာအခ်ိန္တြင္ ... ျမင္းနက္ႀကီးကို ... ဒုန္းစိုင္းစီးလ်က္ ... ေရခပ္ျပန္လာေသာ ... မ်က္၀န္းအရြယ္ ကုမာရီကို ... ၾကြက္ကုိ စြန္သုတ္သလို ... ေစြ႔ကနဲ ေပြ႔ခ်ီၿပီး ... အေနာက္တံခါးကို ျဖတ္ေက်ာ္သြားေလသည္ ... ယင္ဖိုမွ မသန္းဖူးေလေသာ ... အပ်ိဳစင္ေသြး ျပည့္လွ်ံေနသည့္ ... လံုမပ်ိဳကား ... ေအာ္ဟစ္ထိတ္လန္႔ ... ရုန္းကန္ေသာ္ျငား ... ပင့္ကူအိမ္မွာ ... ကပ္ၿငိမိေသာ ... ပိုးေကာင္ငယ္လို ... ရုန္းမရ ... ကန္မရ ... "ဗိုလ္ဗည" ေခၚရာေနာက္သို႔ ... လိုက္ရရွာေလသည္ ... စံုေတာၿမိဳင္လယ္ထဲက ... တဲငယ္ထဲမွာ ... အပ်ိဳစင္ပန္းဖူးပန္းဦးကို ... မရမက ... လက္ရဲဇက္ရဲ ... အဖူးကိုေခြ် ... အညွာခ်ိဳးၿပီး ... အားရေအာင္ ... သံ၀ါသမႈကို ... ျပဳေလသည္ ... မနက္မိုးေသာက္ အလင္းေရာက္သည္အထိ ... အားရေအာင္ ... ကိေလသာေတာထဲ ... တ၀ဲလယ္လယ္နဲ႔ ... လံုမပ်ိဳကား ... ဖႆဓါတ္မွာ ေမ်ာရွာေလသည္ ... သံ၀ါသမႈကို အလိုမတူ ... က်င့္ႀကံခံရေလေသာ ... ထိုလံုမပ်ိဳကို ... အေနာက္တံခါး၀တြင္ ... အသာခ်ၿပီး ... ျမင္းနက္ကို ... ဒုန္းစီးလ်က္ ... စံုေတာၿမိဳင္ထဲ ... လွည့္ျပန္သြားေလသည္ ... ထိုအခါမွ ... အပ်ိဳရည္ပ်က္ရွာေလေသာ မိန္းမပ်ိဳကား ... ငိုႀကီးခ်က္မ ... မ်က္ရည္ႀကီးငယ္ ... တေပါက္ေပါက္နဲ႔ ... အေစာင့္စစ္သည္တုိ႔ကို ... တုိင္တန္းေလသည္ ... ထိုတႀကိမ္သာမဟုတ္ ... ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ ... ၇ ရက္တိတိ ... ထိုအမႈမ်ိဳး ထပ္မံျဖစ္ပြားေလေသာ္လည္း ... ရန္စြယ္အေပါင္းႏွိမ္ႏွင္းႏုိင္၍ ... တိုက္ပြဲ အလီလီ ေအာင္ပန္းဆြတ္ခဲ့ေလေသာ ... ဘုရင့္တပ္မေတာ္ႀကီးကား ... "ဗိုလ္ဗည" ကို ဖမ္းမမိႏိုင္ ျဖစ္ေနရွာသည္ ... ဥာဏ္နီဥာဏ္နက္ ... လူအင္အားျဖင့္ လိုက္ဖမ္းေသာ္ညား ... မမိႏုိင္ပဲ ... ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ ... အဓမၼမႈကို ... လက္ရဲဇက္ရဲ ... ျပဳက်င့္ေနေသာေၾကာင့္ ... အတုိင္းတိုင္းအျပည္ျပည္ ... ၾကားလို႔မွ် မေတာ္ေအာင္ ... မဟာအရွက္ေတာ္ ... ျဗန္းျဗန္းကြဲေနရေလၿပီ ... "ဗိုလ္ဗည" ဟူေသာ ... ကာမသူပုန္၏ ဆိုးမိုက္ပံုကား ... ကမ္းကုန္ေလသည္ ...
ကာမ သူပုန္ "ဗိုလ္ဗည" ကား ... ေလအလ်င္လို ျမန္လွ၏ ... ထို႔ျပင္ ဆင္ေျပာင္ငါးစီးအားရွိေလသည္ ... ေျမလွ်ိဳးမိုးျပန္အတတ္ကို ... တတ္ေလသည္ ... အဘယ္ေၾကာင့္နည္း ... စံုေတာၿမိဳင္ကား ... ေတာနက္လွသည္ ... ေနေျပာက္မထိုးႏုိင္ေအာင္ ... သစ္ရိပ္၀ါးရိပ္တို႔ အုပ္မိုးေနေလသည္ ... စံုေတာၿမိဳင္၏ အလယ္တြင္ ... ေက်ာက္လႈိင္ဂူတခု ရွိေလသည္ ... ထိူဂူကား ... မႏၱာန္ ရြတ္ဆို ေအာင္ၿမင္သြားတဲ႔ မႏၱာန္၀ိဇၹာဓိုရ္၏ ... ေပ်ာ္စံရာ ... ဘံုနန္းျဖစ္ေလသည္ ... ထို၀ိဇၹာဓိုရ္ကား ... "ဗိုလ္ဗည" ၏ ဘႀကီးေတာ္စပ္ေလသည္ ... လူမိုက္ကံေကာင္းလွသျဖင့္ ... "ဗိုလ္ဗည" ကား ... ၀ိဇၹာဓိုရ္၏ ခ်စ္ခင္ျခင္းကို ခံေလသည္ ... ၀ိဇၹာဓိုရ္၏ မၿငိဳမျငင္ သင္ျပမႈေၾကာင့္ ... ဗိုလ္ဗကား ... ေျမလွ်ိဳးမိုးျပန္ႏိုင္ေလသည္ ... စိတ္ေျပာင္းကိုယ္ခြာ ... လုပ္ႏုိင္ေလသည္ ... လူေတြကို ေစလိုရာေစႏုိင္ေလသည္ ... မႏၱာန္၀ိဇၹာဓိုရ္၏ အစြမ္းကို ... "ဗိုလ္ဗည" က တလြဲက်င့္ဖို႔ ... ႀကံစည္ေလသည္ ... သို႔ေသာ္လဲ ... ဘႀကီးေတာ္၀ိဇၹာဓိုရ္ ကို ... ေၾကာက္ရြံ႕လွသျဖင့္ ... ျပားျပား၀ပ္၀ပ္ ... ေနရရွာေလသည္ ... ေသြးဆိုးေသာက်ားကား ... အခြင့္ေကာင္းကို ႀကံဳေလသည္ ... မႏၱာန္၀ိဇၹာဓိုရ္ အခါတပါးသို႔ ၾကြသြားခိုက္ ... "ဗိုလ္ဗည" ေသာင္းက်န္းေလၿပီ ... ပါဋလိပုတ္ျပည္ အေနာက္တံခါးအရပ္တြင္ ... မိစံလွ ဆိုေသာ ... သူငယ္မကား ... လူပ်ိဳအရြယ္ ကာလသားတုိ႔ၾကားတြင္ ... ေျပာစမွတ္တြင္ေအာင္ ... လွရက္ေလသည္ ... သမင္ပ်ိဳမ်က္လံုး ... ယဥ္ေက်းတဲ့အျပံဳး ... ျဖဴ၀င္းတဲ့အသားအေရ ... သားေကာင္းမိခင္ ... ျပည့္ၿဖိဳးမို႔ေမာက္တဲ့ ေရႊရင္စံု ... ေသးက်င္ေသာခါး ... ကားတက္ေသာတင္အစံု ... အဖုံဖုံနဲ႔ ... မိန္းမလွတို႔ အဂၤါ ျပည့္စံုေလေသာေၾကာင့္ ... ျမင္ျမင္သမွ် ပုရိသတို႔ ... စိတ္ထဲအသဲထဲ ... မိစံလွ ... မိစံလွ ... ဟု ျဖစ္ေနၾကရွာသည္ ... ထိုမိန္းမလွေလး ... မိစံလွကား ... တေန႔ေသာ ေန၀င္ခ်ိန္၌ ... ကံၾကမၼာငင္ေလသည္ ...
အမအဖတို႔ ... ရင္ေအးေစဖို႔ ... ၿမိဳ႕ျပင္ဘက္က စမ္းေရထြက္မွာ ... ညေနခင္းခ်ိန္ ေရခပ္ဆင္းေလသည္ ... စမ္းေရၾကည္ကို ... ေျမအိုးထဲထည့္ ... ေခါင္းေပၚရြက္ၿပီး ... လႈပ္လီလႈပ္လဲ့ ျပန္လာခ်ိန္ေသာ ... မိစံလွကို ... "ဗိုလ္ဗည" ... အသဲစြဲေလသည္ ... ထြားထြားအိအိ ... မ်က္၀န္းအရြယ္ ကုမာရီကို ... စားမတတ္ ၀ါးမတတ္ ... ၾကည့္ရွဴၿပီးေနာက္ ... မိစံလွကို ... ကိေလသာ တဏွာၾကြၿပီး ... ၾကြက္ကို စြန္သုတ္သလို ... ျမင္းဒုန္းစီးၿပီး ... ေစြ႔ကနဲ ... ေပြ႔တင္ကာ ... မိစံလွကို ... အတင္းအဓမၼ ... ေခၚေဆာင္သြားေလသည္ ... မိစံလွကား ... ရုတ္တရက္မို႔ ... ေၾကာင္ၿပီး ေငးလ်က္ ... ပါသြားရွာေလသည္ ... ေခါင္းေပၚထက္က ... ရြက္၍လာေသာ ... ေျမအိုးေလးကား ... ဂြမ္းကနဲ ျမည္လ်က္ ... က်ကြဲရွာေလသည္ ... ထိုအခါမွ ... မိစံလွ သတိျပန္ရၿပီး ... ေအာ္ဟစ္ရုန္းကန္ ... ႀကိဳးစားေသာ္လဲ ... က်ားပ်ိဳရြယ္ကား ... အသားႏုႏု ရဲရဲတြတ္ေအာင္ ... ေပြ႔ဖက္ခ်ဳပ္လ်က္ ... ထြက္ေျပးေလသည္ ... ေတာနက္နက္ထဲ ... ေရာက္ခါသြားေတာ့ ... မိစံလွမွာ ... ေၾကာက္ရြံ႕လွသျဖင့္ ... အသားဇတ္ဇတ္ တုန္ခါလ်က္ ... ရင္ႏွစ္မႊာၾကား လက္ယွက္မိုး၍ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ... အုပ္ကြယ္ထားၿပီး ... က်ားပ်ိဳရန္ကို ကာကြယ္ရွာေလသည္ ... ေရခပ္ဆင္းခ်ိန္ ... ရင္ရွားထမီခ်ည္ၾကမ္းထည္သာ... ကိုယ္ခႏၶာတြင္ ရွိသည္မို႔လို႔ ... က်ားရဲ "ဗိုလ္ဗည" ... လက္ေဆာ့ေျခေဆာ့ ျပဳသမွ်ကို ... မကာကြယ္ႏုိင္ပဲ ... ၀တ္စလစ္ကြ်တ္ ... ျဖစ္ရရွာေလသည္ ... ထုိအခါမွ ... ကာမ သူပုန္ "ဗိုလ္ဗည" ... လက္သရမ္းၿပီး ... ဟုိဆြဲဒီနယ္ ... အပ်ိဳကညာရဲ႕ ရင္အမႊာကို ... ဆုတ္နယ္မြေခ် ... ျပဳမူေလသည္ ... ယင္ဖိုပင္မသမ္းရွာေသာ ... အပ်ိဳစင္ကညာေလးမွာျဖင့္ ... အိုအုိဟင္ဟင္ ... တဟင့္ဟင့္နဲ႔ ... အေသြးအသား ... ပြက္ပြက္ဆူလို႔ ... ရာဂနတ္သား ... ေစညႊန္ရာသို႔ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ ... သြားရွာေလသည္ ... ဆင္စြယ္ႏွာေမာင္းလို ... ျဖဴ၀င္းေျဖာင့္စင္းလွသည့္ ... ေပါင္ႏွစ္သြယ္ကို ... ဆြဲကာၿဖဲလို႔ ... မိန္းမလွ အဂၤါ ... လွ်ိဳ႕၀ွက္ပန္းကို ... ရဲရဲႀကီး ... ၿဖဲကာ ... ၾကည့္ရႈႈေလသည္ ... မိစံလွမွာ ... ရွက္လြန္းလွသျဖင့္ ... ဖံုးကြယ္ရွာေသာ္လည္း ... ရုန္းမႏုိင္ေအာင္ ... လက္ေဖာက္ျပန္လို႔ ... ထြန္႔ထြန္႔လူးမွ် ခံရခက္ေလသည္ ... ပန္းေပါင္းစုကို ... အသာၿဖဲလို႔ ... လက္ညွိဳးကိုထည့္ ... ေမႊကာေႏွာက္ေတာ့ ... အထူးအေတြ႔ ... မူးေမ့မတတ္ ... ျဖစ္ရရွာေလသည္ ... ေတာင္ၾကားေရၾကည္ ... စမ္းျမၾကည္သို႔ ... ေရႊရည္ပန္း၀တ္ ... လွ်ံက်လာသည့္တိုင္ေအာင္ ... လက္ေဖာက္ျပန္ၿပီး ... တဏွာထၾကြ ... ရမက္ခိုးေၾကာင့္ ... မေစာင့္ႏုိင္ေအာင္ ... ျဖစ္ေနေသာ "ဗိုလ္ဗည" ကား ... လက္ထြာဆိုင္ခန္႔ ... ေယာက္်ားအဂၤါ ... တုတ္တုတ္ခဲကို ... ပန္းၾကားထိုးစြတ္ ... ကာမမႈကို ... စတင္ေလသည္ ... မိစံလွကား ... အပ်ိဳကညာ ျဖစ္ရွာသည္မုိ႔ ... အသည္းခိုက္မတတ္ ... နာက်င္ေသာ္ညား ... ဒီေယာက္်ားက ... မညွာမတာ ... စြတ္ကာသြင္းေလသည္ ... အဘအမိ ... တကာဟစ္လုိ႔ ... ရုန္းရင္းကန္ရင္း ... ကာမတြင္းမွာ ... နစ္ရွာေလသည္ ... အသြင္းအထုတ္ ... သြက္သြက္ျပဳ၍ ... သံ၀ါသမႈ ... လံု႔လစိုက္ကာ ... ႀကိဳးပမ္းေလေတာ့ ... မ်က္ေတာင္ကိုစင္း ... တဟင္းဟင္းန႔ဲ ... ရမက္ေသြးၾကြယ္ ... လွေသြးၾကြယ္မေလး ... ျဖစ္သြားေလေတာ့သည္ ... ထိုထို အမႈ ... မၾကာျပဳ၍ ... ေသာက္ေလေသာက္ေလ ... ဆားငန္ေရလို .. ကာမမႈကို ... မိုးလင္းတိုင္ေအာင္ ... ျပဳၾကေလသည္ ... အားရေအာင္ ... သံ၀ါသမႈျပဳမူၿပီးေနာက္ ... ထုိလံုမကို ... ၿမိဳ႕တြင္းသို႔ ျပန္ကာပို႔ေလသည္ ... ခႏၶာကိုယ္တြင္း ... တဏွာေသြးတို႔ ... ထၾကြေသာင္းက်န္းျဖစ္ေနေလေတာ့ ... ညေနတခါ ... ေရခပ္ဆင္းခ်ိန္ ... ျမင္ရေလေသာ ... တပါးအပ်ိဳ ... မိန္းမပ်ိဳကို ... ထပ္မံ ေသြးေဆာင္ ... ယူေဆာင္အဓမၼက်င့္ႀကံေလသည္ ...
ကာမ သူပုန္ "ဗိုလ္ဗည" ကို ... စစ္တပ္ခ်ီကာ ... ေတာနင္းရွာလဲ ... ဂါထာအစြမ္း ထက္လြန္းေသာေၾကာင့္ ... ရွာမေတြ႔ ျဖစ္ေနရေလသည္ ... ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ ... အဓမၼမႈကို ျပဳက်င့္ေန၍ ... အပ်ိဳကညာ မိန္းမတို႔မွာ ... ေရခပ္မဆင္းရဲေလာက္ေအာင္ ... ျဖစ္ေနၾကရွာေလသည္ ... လူသားစားမိေလေသာ ... ကာမ သူပုန္ "ဗိုလ္ဗည" ကား ... ၿမိဳ႕တြင္းသို႔ ၀င္ေရာက္ ေသာင္းက်န္းေလသည္ ... ရက္ ၃၀ မွ် ... အဓမၼမႈကို ျပဳက်င့္ေနေသာ ... ကာမ သူပုန္ "ဗိုလ္ဗည" ... ကို ... ႏွိမ္နင္းႏိုင္ေသာ ... ၀ိဇၹာဓိုရ္ကား ... ျပန္ေရာက္လာေလသည္ ... ထိုအခါမွ ... ပါဋလိပုတ္ျပည္ကား ... ေအးခ်မ္းသြားေလသည္ ... ၀ိဇၹာဓိုရ္ကား ... လြန္စြာမုန္းတီး ရြံရွာေလသျဖင့္ ... "ဗိုလ္ဗည" ကို ... မႏၱာန္စုတ္သြင္းၿပီး ... ၀ါးဘူးထဲတြင္ ... ၀ိညဥ္ကို ... ထည့္သြင္းၿပီး... ေက်ာက္ဖ်ာႏွစ္ခုၾကားထဲ ထည့္ခါထားလ်က္ ... မကြ်တ္မလြတ္ဘ၀ျဖင့္ ... အႏွစ္ ၁၀၀၀ ... ဒဏ္ခတ္ေလသည္ ...
အခန္း (၁) - ဘရာေၾကာ္သည္ "ဗေက်ာ္ဗ"
"ဘရာေၾကာ္ ... ပူပူေလး ... "
ေဟာ ... ဟိုေန႔က ဘရာေၾကာ္သည္ ... အင္း ... ၀ယ္စားအံုးမွ ... သူ ေၾကာ္ထားတာ ... မြေနတာပဲ ... စားလို႔ေကာင္းတယ္ ...
"လာဦး ..."
"ဟုတ္ကဲ့ ..."
"ဘရာေၾကာ္ ၂၀၀ ဖိုး ထည့္ေပးပါ ..."
"ေတာ္ေတာ္ေခ်ာတယ္ေနာ္ ..."
"ဘာေျပာတယ္ ..."
"ကြ်န္ေတာ့္နာမည္က ... ဗေက်ာ္ဗ ..."
ဗေက်ာ္ဗ ... နာမည္က ... အပ်ံစား ... လူက အနံစား ... အနားကပ္ရင္ ... ခ်ဥ္ေစာ္နံတယ္ ... မုတ္ဆိတ္ေမႊးဘုတ္သိုက္နဲ႔ ... သူ႔ကိုယ္သူ ... သူပုန္ဗိုလ္မ်ား ထင္ေနလား မသိပါဘူး ... ဟြန္႔ ... ေရာင္းတာက ဘရာေၾကာ္ ... ဘူးထတာက ... ေခၚေတာကုလား ... ရွံဴးတယ္ ... ၾကည့္ပါလား ... လူကို ၾကည့္ေနတာ ... စားမတတ္၀ါးမတတ္ ... သြားရည္တျဖန္းျဖန္းနဲ႔ ... ေအးပြင့္စံ ... ေဒါသထြက္လာတယ္ ... ၾကြပ္ၾကြပ္အိတ္ထဲကို ... ဘရာေၾကာ္ေတြ ထည့္တယ္ ... အခ်ဥ္ရည္ဆမ္းတယ္ ... ေျဖးေျဖးေလး လုပ္ေနတယ္ ... တကယ္ထဲ ... ဘရာေၾကာ္ ၂၀၀ ဖိုး၀ယ္တာ ... တန္ေအာင္ ... ျပန္ဗူးထေနတယ္ ... ေတာက္ ...
"ရၿပီလား ..."
"ရၿပီခင္ဗ် ..."
"ေရာ့ ... ၂၀၀ ..."
"ဟုတ္ကဲ့ ..."
ေအးပြင့္စံ ... ဆတ္ကနဲ လွည့္ၿပီး ... ၿခံထဲ ၀င္ဖို႔ ေျခလွမ္းျပင္လိုက္ေတာ့ ... ေနာက္ကေန ေျပာပံုက ...
"အိုးကေတာ့ ... ရွယ္ပဲ ... စစ္ကိုင္းအိုး ..."
"ေတာက္ ..."
ေအးပြင့္စံ ... လွည့္ၿပီး ... ပါးခ်ပစ္လိုက္ခ်င္တယ္ ... မျဖစ္ေသးပါဘူး ... ဘရာေၾကာ္သည္နဲ႔ ရန္ျဖစ္ရင္ ... ငါပဲ အရွက္ကြဲမွာ ... ေအးပြင့္စံ ... ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကို ... ဆတ္ကနဲ ကိုက္ၿပီး ... ခပ္ေဆာင့္ေဆာင့္၀င္လာတယ္ ... ဟိုဘရာေၾကာ္စုတ္ ...ေျပာလဲေျပာခ်င္စရာပဲ ... ေအးပြင့္စံ ... တင္သားက ... ပါးပါးလ်လ် မဟုတ္ ... ထည္တယ္ ... ၀င့္တယ္ ... စစ္ကိုင္းအိုးလို ... လံုးလံုးက်စ္က်စ္ ... ကားတက္ေနတယ္ ... ေယာက္်ားေတြ ... ေအးပြင့္စံ ... ေနာက္ပိုင္း ျမင္ရင္ ... ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ ... ေငးၾကတာပဲ ... ေငးၾကမွာေပါ့ ... ေအးပြင့္စံက ... ေန႔တုိင္း ႀကိဳးခုန္တယ္ ... အခ်က္ ၂၀၀ ေလာက္ကို ပံုမွန္ခုန္တယ္ ... အသက္ ၁၉ ဆိုေပမယ့္ ... ဖြံ႔တယ္ ... ရင္သားလဲ ထြားတာပဲ ... ေအးပြင့္စံ ... အပ်ိဳျဖစ္စကတည္းက ... ထြားလာတဲ့ရင္သားက ... လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ အုပ္ကိုင္ရင္ ... အားရစရာႀကီး ... ရင္ေတြ တင္ေတြ ႀကီးေပမယ့္ ... ခါးကေတာ့ က်ဥ္းရွာတယ္ ... ၂၄ ... ဒီေတာ့ ... ေယာက္်ားေတြ ႀကိဳက္တာေပါ့ ... ေအးပြင့္စံကေတာ့ မႀကိဳက္ေပါင္ ... ႏွာဘူးေတြ ... ေအးပြင့္စံကို ... မၾကားတၾကားေျပာေလ့ရွိတယ္ ... ဘာတဲ့ ... ဂစ္တာရွိတ္တဲ့ ... စစ္ကိုင္းအိုးတဲ့ ... ေတာက္ ... ထားပါေတာ့ ... အိမ္ထဲကေန ... လွမ္းၾကည့္ေတာ့ ... ဒင္း ... ဒင္း ... မသြားေသးဘူး ... ငါ့ကို လိုက္ၾကည့္ေနတယ္ ... ေတြ႔မယ္ ... ေတြ႔မယ္ ... ဒင္း ...
"ရန္လံု ... အို႔ အို႔ အုိ႔ ... ရန္လံု ... အို႔ အို႔ အုိ႔ ... "
ရန္လံု .. ၿခံေထာင့္မွာ ... အိပ္ေနရာကေန ... ဆတ္ကနဲ ေခါင္းေမာ့လာတယ္ ... သခင္မ ေခၚေနတာ ... သူသိတယ္ ... ၀ုတ္ကနဲ ထၿပီး ... ေအးပြင့္စံနား ... ေရာက္လာတယ္ ... ေခါင္းေလးေမာ့ၿပီး ... လွ်ာတစ္လစ္တစ္လစ္နဲ႔ ... သခင္မ ဘာခိုင္းေလမလဲ ... သူ ၾကည့္တယ္ ...
"ဟဲ့ ရန္လံု ... ဟိုႏွာဘူးကို ကိုက္စမ္း ..."
ေအးပြင့္စံ လက္ညွိဳးထိုးလိုက္တာနဲ႔ ... သူ သိတယ္ ... သခင္မကို ... ရန္လုပ္တဲ့လူဆီကို ... တဟုန္ထိုးေျပးသြားတယ္ ... ရန္လံုက ... ေခြးသမင္ဆိုေတာ့ ... ထြားတယ္ ... ျမန္တယ္ ... ကိုက္မိရင္ မလႊတ္ဘူး ... ခဲထားတယ္ ... ေနာက္ ... လူစကားလဲ နားလည္တယ္ ... တေ၀ါင္းေ၀ါင္းနဲ႔ ... ၿခံေရွ႕ ေျပးထြက္သြားတယ္ ...
"ေဟ့ ... ေဟ့ ... ေဟ့ ..."
ေခြးသမင္ တေကာင္ ... ေျပးထြက္လာတာ ျမင္တာနဲ႔ ... ဗေက်ာ္ဗ ... သေဘာေပါက္လိုက္တယ္ ... ေျပး ... ေျပးေပေတာ့ ... လက္ထဲမွာ ... ဘရာေၾကာ္ဗန္းကို တဖက္က ဆြဲ ... တဖက္က တိုလီမုတ္စ ထည့္ထားတဲ့ ... ျခင္းေတာင္းကိုဆြဲ ... ေခြးေျပး၀က္ေျပး ေျပးရတယ္ ... ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့ ေကာင္မေလး ... လွလြန္းလို႔ စ လိုက္မိတာ ... ေခြးနဲ႔ ရွဴးတုိက္လႊတ္တယ္ ... ေနႏွင့္အံုးေပါ့ ... ခ်ာတိတ္မေရ ... အခုေတာ့ ... ငါ ေျပးရၿပီ ... ဓါတ္တိုင္ဆယ္တိုင္ေလာက္ ... ၀ုန္းဒိုင္းႀကဲၿပီး ... ေျပးေတာ့မွ ... ေခြးသမင္ရန္က လြတ္ေတာ့သည္ ... ဟူး ... ေမာလိုက္တာ ... ဗေက်ာ္ဗ ... မေက်နပ္ဘူး ... ဘာလို႔ ငါက ထြက္ေျပးရမွာလဲ ... ျပန္ခ်မယ္ ... ဟိုေကာင္မေလးအိမ္ဘက္ကို ... ျပန္ေလွ်ာက္လာတယ္ ... ၿခံ၀မွာ ... ဟိုေခြးက ေစာင့္ေနတယ္ ... ေအာင္မယ္ ... ျပန္လာရင္ ... ထပ္ကိုက္မယ္ဆိုတဲ့သေဘာေပါ့ ...
၀ုတ္ ... ၀ုတ္ ...
မလာနဲ႔ ... ေခြးကလည္း ... အသံနဲ႔ ၿဖဲေျခာက္တယ္ ... ဗေက်ာ္ဗကလည္း ... မေၾကာက္ဘူး ... ဘယ္ေၾကာက္မလဲ ... ခဲနဲ႔ ထုပစ္လိုက္တယ္ ... ဂိန္ တဲ့ ... ရန္လံု ေဒါသထြက္သြားတယ္ ... ၀ုတ္ကနဲ ... ေျပးခ်လာၿပီး ... လႊားကနဲ ... ဗေက်ာ္ဗ လည္တုိင္ကို ... ခဲပစ္လိုက္တယ္ ... ဗေက်ာ္ဗ ... သိတယ္ ... ခုန္အုပ္ခံလိုက္ရတာနဲ႔ ... ဆတ္ကနဲ ေဘးကို ေရႊ႕ၿပီး ... ဘယ္ေထာက္လက္သီးနဲ႔ ... ရန္လံု႔ ဗုိက္ကို ... ထိုးထည့္ပစ္လိုက္တယ္ ... ေႏွးေပမယ့္ ... အားပါတယ္ ... လက္သီးက ျပင္းတယ္ ... ဂိန္ ကနဲ ... ရန္လံု ... ေလးငါးေပေလာက္မွာ ... ပစ္က်သြားတယ္ ... ရန္လံု ထလာခ်င္ေပမယ့္ ... တဂိန္ဂိန္နဲ႔ ေအာ္ေနရွာတယ္ ... ေအာ္မွာေပါ့ ... နံရိုးက်ိဳးသြားၿပီကိုး ... ဗေက်ာ္ဗ ရဲ႕ ... ေတာင္ကြဲလက္သီးကို ... ဒင္း ေကာင္းေကာင္း သိသြားၿပီေပါ့ ... ေတာင္ကြဲလက္သီးဆုိတာ ... ခပ္ဆတ္ဆတ္ ေထာက္ၿပီးထုိးရတာ ... မထုိးတတ္ရင္ ... အားမရွိဘူး ... ေန႔တုိင္း အႀကိမ္ ၂၀၀ ေလာက္ထိုးမွ ... အားရွိတာ ... သနားေတာ့ သနားပါတယ္ ... ေခြးသမင္က ... တဂိန္ဂိန္နဲ႔ ... ေအာ္ေနရွာတယ္ ...
"ရွင္ ... ရွင္ ... ဘယ္လိုလုပ္လုိက္တာလဲ ..."
လာပါၿပီ ... ေခြးသခင္မ ... ေအးပြင့္စံ ... ခါးေထာက္ၿပီး ... ကက္ကက္လန္ ရန္ေတြ႔ေတာ့မယ္ ...
"ျမင္တဲ့အတုိင္းပဲ ..."
"ဘာရွင့္ ..."
"ဟုတ္တယ္ေလ ... လက္သီးနဲ႔ ထိုးပစ္လိုက္တာ ... နံရိုးက်ိဳးသြားတာေနမွာေပါ့ ..."
"ဘာ ..."
ေဒါသနဲ႔ အတူ ... ဆတ္ကနဲ ေလထဲေျမာက္လာတာက ... ေအးပြင့္စံရဲ႕ ညာလက္ဖ၀ါး ... မတားရင္ ... ပါးနဲ႔ ညားမယ္ ... ေျဖာင္းကနဲ အသံထြက္လာလိမ့္မယ္ ... မျဖစ္ဘူး ... ဆတ္ကနဲ ဘယ္လက္နဲ႔ ကိုင္ၿပီး ... ညာလက္နဲ႔ မ်က္ႏွာကို ထိုးထည့္လိုက္မယ္ ... လက္သီးက ... ေအးပြင့္စံ မ်က္ႏွာနားကို ... တလက္မအလိုမွာ ... ရပ္သြားတယ္ ...
"အေမ့ ... ရွင္ ... ရွင္ ..."
ဒါက်ေတာ့ ေၾကာက္သား ... လက္သီးနဲ႔ အထိုးခံရမွာက်ေတာ့ ... ေၾကာက္တယ္ ... မလုပ္ပါဘူးကြာ ... ေကာင္မေလးေခ်ာေခ်ာႏုႏုေလးကို ... လက္သီးနဲ႔ ထိုးရေလာက္ေအာင္ ... ဗေက်ာ္ဗ ... မရိုင္းေသးပါဘူး ... ဗေက်ာ္ဗက ... မထုိးပဲ ရပ္ထားေတာ့ ... ေအးပြင့္စံ ေၾကာင္သြားသည္ ... ေၾကာက္သြားသည္ ...
"ရွင္ ... ရွင္ ... ဘာလုပ္တာလဲ ..."
"မင္းကေရာ ... ဘာလုပ္တာလဲ ..."
"ပါးခ်မလို႔ ... "
"ငါက ... ခ်စ္မလို႔ ..."
စကားေျပာရင္း ... ထုိးမယ့္လက္က ... ေအးပြင့္စံ ေမးေစ့လွလွေလးကို ... ဆတ္ကနဲ ကိုင္ပစ္လိုက္သည္ ... ေအးမိစံ ... မ်က္ႏွာကို ... အတင္းရုန္းၿပီး ... နားအူထြက္သြားေလာက္ေအာင္ ... ေအာ္လိုက္သည္ ...
"ဘာ ..."
ေအးပြင့္စံ ... တအားရုန္းၿပီး ... ေဒါသထြက္လြန္းလို႔ ... ၿခံထဲျပန္၀င္သြားသည္ ... ဗေက်ာ္ဗ ... လုိက္မသြားမိ ... ဒီေလာက္ စြာတူးလန္တဲ့ ေကာင္မေလးကို ... ရီးစားစကားေျပာပစ္လိုက္မိသည္ ... တဂိန္ဂိန္နဲ႔ ေအာ္ေနတဲ့ ... ေခြးကေတာ့ ... သနားပါတယ္ ... ထိုးၿပီးမွ ... သနားမိတယ္ ... မလုပ္ရင္လည္း ... ငါေသမွာ ... လုပ္ေတာ့လဲ ... အခုၾကည့္ ... လမ္းေပၚမွာ ပက္္လက္ကေလး ... ေခြးကို ၾကည့္ေနတုန္း ... ဟိုေကာင္မေလး ... ေျပးထြက္လာတယ္ ... ေကာင္မေလးကို မေၾကာက္ပါဘူး ... လက္ထဲက ဟာကိုပဲ ေၾကာက္တယ္ ... လက္ထဲမွာ ... သံုးေပေလာက္ရွည္တဲ့ ... ငွက္ႀကီးေတာင္ဓါး ... ေအာင္မေလးဗ်ာ ... သူ႔ေခြးထိလို႔ ... ဓါးနဲ႔ လိုက္ခုတ္ေတာ့မယ္ ... ေျပး ... ေျပး ... ဒီတခါေတာ့ ... တကယ္ေျပးၿပီဗ်ိဳ႕ ... ဗေက်ာ္ဗ ... ေျပးခါနီး ... ဖတ္ကနဲ မ်က္စိတဖတ္ကို မွိတ္ပစ္လုိက္တယ္ ... ဆတ္ကနဲ ... လက္၀ါးေလး ျဖန္႔ၿပီး ... ေလနဲ႔ မႈတ္ျပလိုက္တယ္ ... အရမ္းခ်စ္တယ္ ... ခ်စ္တယ္ေပါ့ ... ေအးမိစံ ... ေဒါသေတြ အလိပ္လိုက္ထြက္ၿပီး ... ေျပးလိုက္လာတယ္ ... ဟား ဟား ... စိန္ပလိန္တိန္ ... မုန္႔ႀကိဳးလိမ္ ... လမ္းထိပ္ေရာက္ေတာ့ ... ေအးပြင့္စံ ဆက္မလိုက္ေတာ့ဘူး ... ေယာက္်ား ေျပးအားနဲ႔ မိန္းမ ေျပးအားက ... ကြာတယ္ေလ ... ဓါးဆြဲၿပီးလုိက္ေတာ့ ... ေႏွးတာေပါ့ ... ေအးမိစံ စိတ္ေလွ်ာ့ၿပီး ... ရန္လံု လဲေနတဲ့ ေနရာကို ျပန္လာတယ္ ... သနားပါတယ္ ... တဂိန္ဂိန္နဲ႔ ေအာ္ေနရွာတယ္ ... နံရိုးတကယ္က်ိဳးသြားတယ္နဲ႔ တူတယ္ ... ေတာ္ေတာ္ရက္စက္တဲ့လူ ... ေတာက္ ... ေတြ႔မယ္ ... ေနာက္တခါ ... ၿခံေရွ႕က ျဖတ္လို႔ကေတာ့ ... ေလာက္ေလးဂြနဲ႔ ... နံရိုးကို ... မွန္ေအာင္ ပစ္ျပမယ္ ... ဟြန္႕ ...
"သမီး ... ဘာေတြ ျဖစ္ေနတာလဲ ... လက္ထဲမွာလဲ ဓါးႀကီးနဲ႔ ..."
"ဘရာေၾကာ္သည္ေပါ့ ... သမီးကို ... ရိသဲ့သဲ့လုပ္ေနတာ ... ရန္လံုနဲ႔ ရွဴးတုိက္လႊတ္လိုက္တယ္ ..."
"ေဟ"
"အဲဒါ ... သူက လက္သီးနဲ႔ ထိုးထည့္လိုက္တာ ... ရန္လံု မထႏုိင္ေတာ့ဘူး ... ေဖေဖ ၾကည့္ပါအံုး ... ရန္လံု သနားပါတယ္ ... နံရိုးမ်ား က်ိဳးသြားလားမသိဘူး ..."
"ေအးပြင့္စံ ... နင္က ... မိန္းကေလး ... ပိပိျပားျပားမေနပဲ ... ဒုတ္ဆြဲ ဓါးဆြဲန႔ဲ ... ရန္ျဖစ္စရာလား ..."
"ဘာ ေဖေဖကလဲ ... နင္ေတာ္ေတာ္ ... အိေျႏၵမရွိဘူး ... သြား အထဲကို ၀င္ ..."
"ဟုတ္ကဲ့ ..."
ဦးမိုးႀကိဳး ... ေဒါသ အလိပ္လိုက္ ထြက္လာသည္ ... မိတဆိုးေလးမို႔ ... အလိုလိုက္ထားတာ ... မိန္းကေလးတန္မဲ့ ... ဒုတ္ဆြဲ ဓါးဆြဲန႔ဲ ... ရန္ျဖစ္တတ္ေနၿပီ ... ရန္လံုကလည္း ... သနားပါတယ္ ... နံရိုးတကယ္က်ိဳးသြားတာလားမသိပါဘူး ... မထႏိုင္ေတာ့ဘူး ... လက္သီးနဲ႔ ထုိးရံုနဲ႔ေတာ့ ... ဒီလို ေခြးသမင္ ... ၿဖံဳေတာင္ၿဖံဳမွာ မဟုတ္ဘူး ... ဘယ္လုိမ်ားထိုးလိုက္တာလဲ မသိပါဘူး ... ေတာ္ေတာ္ ျပင္းပံုရတယ္ ... တဂိန္ဂိန္နဲ႔ ... ရန္လံုကို ... ေပြ႔ၿပီး ... ခ်ီလိုက္တယ္ ... ေလးတယ္ ... ဆန္တအိတ္စာေလာက္ေတာင္ ... ေလးတယ္ ... ၿခံထဲက ... ကြပ္ပ်စ္ေပၚမွာ ... ခ်ထားၿပီး ... တိရစာၦန္ကု ဆရာ၀န္တေယာက္ကုိ ... ဖုန္းျဖင့္ ပင့္ၿပီး ... လာၾကည့္ေစသည္ ... ေအးပြင့္စံက ... ေခါင္းေလးငံု႔ၿပီး ... မ်က္ရည္ေလး၀ဲေနသည္ ... ဟိုဘရာေၾကာ္သည္ လြန္တယ္ဆိုေပမယ့္ ... ေအးပြင့္စံက မိန္းကေလး ... ေဖေဖ ဆူေတာ့မယ္ ... ရန္လံုကို ... ေက်ာက္ပတ္တီးစီးေပးၿပီး ... ဆရာ၀န္ ျပန္သြားေတာ့မွ ... ဦးမိုးႀကိဳး ... ေဒါသေတြ ... ေအးပြင့္စံေပၚ ေရာက္လာသည္ ...
"သြား ... ႀကိမ္လံုးသြားယူ ..."
"အေဖကလဲ ..."
"ဘာအေဖကလဲ ..."
"ဒီအရြယ္ႀကီးေရာက္ေနၿပီ ... အရိုက္ခံအံုးမွာလား ..."
"လွ်ာမရွည္နဲ႔ ... သြားယူဆိုသြားယူ ..."
"အေဖကလည္း ... သမီး ႀကိဳးခုန္မယ္ေလေနာ္ ... ရိုက္ရင္ ... အေဖ့လက္ေတြနာမွာေပါ့ ..."
အံမယ္ ... စကားကေတာ့ တတ္ပါ့ ... အရိုက္ခံရတဲ့လူက ... ရိုက္မယ့္လူကုိ ... သနားျပေနတယ္ ... ဟြန္႔ ... ငါကေမြးလို႔ ... လူျဖစ္လာတာမ်ား ...
"လွ်ာမရွည္နဲ႔ ... သြားယူဆိုသြားယူ ..."
ေအးပြင့္စံ ... ႀကိမ္လံုးသြားယူလာတယ္ ... ဦးမုိးႀကိဳး လက္ထဲကို ... ထည့္လိုက္တယ္ ... တြန္႔ဆုတ္တြန္႔ဆုတ္နဲ႔ေပါ့ ...
"အေဖကလဲ တကယ္ရိုက္မလုိ႔လား ... သမီးႀကိဳးခုန္ပါ့မယ္ဆိုမွ ..."
"ေအး ... ဒါဆုိ ႀကိဳးခုန္ ..."
"ဟုတ္ကဲ့ ... ဘယ္ႏွခါခုန္ရမွာလဲ ... အေဖ ..."
"အခါ ၁၀၀၀"
"ရွင္"
"ဘာရပ္လုပ္ေနတာလဲ ... ခုန္ ... အခု ..."
"၁ ... ၂ ... ၃ ... ၄ ..."
"ဘရာေၾကာ္စုတ္ ... ဘရာေၾကာ္နာ ..."
"ဗေက်ာ္ဗ" ... လမ္းထိပ္ေရာက္ေတာ့ ... ညာဘက္ကို ေကြ႔ၿပီး ေလွ်ာက္လုိက္သည္ ... လမ္းေဘးမွာ ရပ္ထားတဲ့ ... စူပါစလြန္းကားေပၚတက္ၿပီး ၀ူးကနဲ ေမာင္းထြက္သြားသည္ ... ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့ ေကာင္မေလး ... ခ်စ္ဖု႔ိလည္း အရမ္းေကာင္းတယ္ ... စြာတူးလန္မေလး ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... သေဘာအက်ႀကီးက်သြားသည္ ... မိန္းမဆိုတာ ... ဒါမ်ိဳးမွ ႀကိဳက္သည္ ... လွလည္းလွရမည္ ... ေတာင့္လည္းေတာင့္ရမည္ ... သတိၱလည္းရွိရမည္ ... ႀကိဳက္သည္ ... အေမ ေျပာတုန္းက ... "ဗေက်ာ္ဗ" လက္မခံ ... အသက္ ၃၀ နားကပ္လာၿပီ ... ကိုယ့္စိတ္ႀကိဳက္ မိန္းမမ်ိဳးကို ရွာမေတြ႔ေသး ... ေဟာ ... အခုေတာ့ ... အေမေရ ... အေမေရြးထားတဲ့ ...အေမ့ေခြ်းမေလာင္းကို ... သား တကယ္သေဘာက်တယ္ဗ်ိဳ႕ ... ႏုလဲႏုတယ္ ... ရြလဲရြတယ္ ... စြာလဲစြာတယ္ ... ဟား ဟား ဟား ... ကားေပၚမွာ ... တဟားဟားရယ္ရင္း ... မ်က္ႏွာမွာ ကပ္ထားတဲ့ ... မုတ္ဆိတ္ေမႊးေတြ ဆြဲခြာပစ္လိုက္သည္ ... ရန္ကင္းက အိမ္ကို ျပန္ေရာက္ေတာ့ ... အေမက ... ဆီးလို႔ႀကိဳသည္ ...
"သား ... ဘယ္လိုသေဘာရလဲ ..."
"အဟဲ ... သေဘာက်တယ္ ... ေမေမ ... အရမ္းသေဘာက်တယ္"
ေအးပြင့္စံေလးကို ... အေမက ... "ဗေက်ာ္ဗ" နဲ႔ သေဘာတူတယ္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ကို သြားၾကည့္ခိုင္းတယ္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" က လူရြတ္ ... ေကာင္းေကာင္းမၾကည့္ဘူး ... ဗယာေၾကာ္သည္ ဟန္ေဆာင္ၿပီး ... ႏွစ္ရက္သံုးရက္ သြားေငးတယ္ ... သေဘာက်မိတယ္ ... ေအးပြင့္စံ ... ေအးပြင့္စံ ...
"ဒါဆုိ ... ေမေမတို႔ ... စီစဥ္စရာ ရွိတာ စီစဥ္လိုက္ရမလား ..."
"ဟင့္အင္း ... သူ႔ကို ... ရီးစားစကား မေျပာရေသးဘူး ..."
"ဟဲ့ ... နင့္အသက္မငယ္ေတာ့ဘူး ... စိတ္ကူးယဥ္ေန ... ေတာ္ၾကာသူမ်ားဦးသြားမယ္ ..."
"မဦးပါဘူး ... ေမေမကလဲ ... သားကို မယံုဘူးလား"
"ေအးပါ ... ေအးပါ ... ငါ့သား သေဘာ ... ငါ့သားသေဘာ ..."
"အဲဒါေၾကာင့္ ေမေမ့ကို ခ်စ္တာ ..."
"ဗေက်ာ္ဗ" ... အခန္းထဲ၀င္ ... ေရမိုးခ်ိဳးၿပီး ... ခဏအိပ္လိုက္တယ္ ... တေရးႏုိးေတာ့ ... ညေနေတာင္ေစာင္းေနၿပီ ... နာရီၾကည့္ေတာ့ ... ေလးနာရီ ... မ်က္ႏွာသစ္သြားတိုက္ၿပီး ... အ၀တ္စားလဲလိုက္တယ္ ... ခ်ိန္းထားတာ တခု သြားရအံုးမယ္ ... ဒါလဲ ဒုကၡ ... မသြားလို႔လဲမရ ... မသြားရင္ ... အိမ္ေအာက္မွာ ... ကားနဲ႔လာေခၚမွာ ... သြားရမွာေပါ့ ... စိမ့္ဒါလီဆီကို ... သြားရအံုးမွာေပါ့ ...
စိမ့္ဒါလီ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ရဲ႕ ေနာက္ဆံုး အဆက္ ... ဟုတ္တယ္ ... ဧည့္ခံပြဲ တခုမွာ ေတြ႔တယ္ ... တြဲကၾကတယ္ ... မူးမူးနဲ႔ ... ရီးစားစကား ေျပာပစ္လိုက္တယ္ ... သူက ... တခြန္းပဲေျပာတယ္ ... သတိၱရွိရင္ ... လိုက္ခဲ့တဲ့ ... လိုက္တာေပါ့ ... သတိၱလား ရွိတာေပါ့ ... အဲဒီညက ... အင္းယားလိပ္မွာ ... အိပ္လိုက္ၾကတယ္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... ေလေလးတခြ်န္ခြ်န္နဲ႔ ... ရွည္အက်ီ ၤအျဖဴ ... ၀တ္တယ္ ... ေဘာင္းဘီအမည္း၀တ္တယ္ ... ခါးပတ္ပတ္တယ္ ... ေရေမႊး ဆြတ္တယ္ ... စိမ့္ဒါလီ ... သိပ္လွတဲ့ ... မိန္းမေပါ့ ... လွတပတမဟုတ္ဘူး ... လွကိုလွတယ္ ... ရြကို ရြတယ္ ... မ်က္လံုးက ... သမင္မ်က္လံုး ... မ်က္ႏွာက ... ေလးေထာင့္စပ္တယ္ ... ႏႈတ္ခမ္းက ထူတယ္ ... အိုးလဲထူတယ္ ... ေအးပြင့္စံနဲ႔ ... သူနဲ႔ ... အင္း ... သူက နဲနဲပိုထြားတယ္ ... စိမ့္ဒါလီရဲ႕ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္က ... ညာဘက္ေပါင္ ... ဖြဖြေလး ပြတ္ေပးလိုက္ရင္ ... တဟင္းဟင္းျဖစ္လာတယ္ ... ရွန္ပိန္ေလး စိမ္ထားတဲ့ ... သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေလးကို နမ္းၿပီး ... ညလံုးေပါက္ ... ခ်စ္ပြဲ၀င္လို႔ကေတာ့ ... အုိး ... ေဆြမ်ိဳးေမ့သြားမယ္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... ေတြးရင္း ... ရႊီကနဲ ... ေလေလးခြ်န္ပစ္လိုက္တယ္ ...
မာစီဒီး ၆၀၀ ... ၿငိမ့္တယ္ ... ျမန္တယ္ ... ထည္တယ္ ... အင္းယားလိပ္အေပါက္၀မွာ ... ရပ္လိုက္တယ္ ... အခန္းနံပါတ္ ... (၃၃၂) ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... တက္သြားတယ္ ... အခန္း၀ေရာက္ေတာ့ ... လိုက္ပို႔တဲ့ ၀ိတ္တာေလးကို ... ေထာင္တန္တရြက္ထုတ္ေပးလိုက္တယ္ ... ၀ိတ္တာထြက္သြားေတာ့ ... တံခါးေခါက္စရာမလို ... သူ ေစာင့္ေနတယ္ ... လွတယ္ ... သိပ္လွတယ္ ... အမဲေရာင္ ... ည၀တ္ဂါ၀န္ရွည္ႀကီးေအာက္မွာ ... စိမ့္ဒါလီ ... အတြင္းပစၥည္းေတြက ... သိပ္လွေနတယ္ ... မိုက္တယ္ ... ခပ္မုိ႔မို႔ ... ရင္ႏွစ္မႊာက ... ထြက္က်ေတာ့မေယာင္ ... မီးေရာင္ေအာက္မွာ ...ကိုင္ခ်င္စရာ ... ေလးလက္မ ... ေရႊေရာင္ေဒါက္ဖိနပ္ ၀တ္ထားေတာ့ ... ဘာေျပာေကာင္းမလဲ ... တင္သားဆိုင္ေတြက ... မို႔စြံ႔ေနတယ္ ...
"ေမာင္ ... ေနာက္က်တယ္ကြာ ..."
"ေဆာရီး ... စိမ့္ ... အရမ္းလွတယ္ ... ရႊတ္ ..."
"ဗေက်ာ္ဗ" ... စိမ့္ဒါလီ ... ခါးေလးကို ေစြ႔ကနဲ ဖက္လိုက္ၿပီး ... နမ္းပစ္လိုက္တယ္ ... ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းေတ့အံုးမလို႔ပါပဲ ... တံခါးမပိတ္ရေသးတာနဲ႔ ... ျပန္ပိတ္လိုက္တယ္ ... အခန္းနံပါတ္ ... (၃၃၂) ... စိမ့္ဒါလီနဲ႔ ... ခ်စ္ပြဲ၀င္ေနက် အခန္းေလး ... စိမ့္ဒါလီက ... လေပးနဲ႔ ငွားထားတယ္ ... ငွားႏုိင္တာေပါ့ ... သူ႔အေဖက ... ေက်ာက္သူေဌးႀကီး ... ေငြေပါတယ္ ... ေရလွ်ံတယ္ ... ထားပါေတာ့ ... အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ ... ဘာမွစဥ္းစားမေနေတာ့ဘူး ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... စိမ့္ဒါလီ ႏႈတ္ခမ္းထူထူးေလးကို ... နမ္းပစ္လိုက္တယ္ ... မခြာဘူး ... စုပ္ပစ္လိုက္တယ္ ... စိမ့္ဒါလီ ... ေပ်ာ့သြားတယ္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ခါးေလးကို ဖက္ၿပီး ... မွိန္းေနလိုက္တယ္ ... ဆုိးတယ္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... လုပ္စရာရွိတာေတြ ... ဆက္တုိက္ လုပ္ပစ္လိုက္တယ္ ... တင္သားတင္းတင္းေလးကို ... ဇတ္ကနဲ ညွစ္တယ္ ... ၿပီးေတာ့ ... ပြတ္တယ္ ... ျပန္ညွစ္တယ္ ... တခါ ... ႏွစ္ခါ ... ၿပီးေတာ့ ... ေနာက္ေက်ာကို ... ပြတ္တယ္ ... ပါးလႊာတဲ့ ... ည၀တ္ဂါ၀န္ရွည္ႀကီးေအာက္မွာ ... ႏူးညံ့တဲ့အသားဆိုင္ေတြက ... ေသြးဆူေနၿပီလား ...
"ေမာင္ ... ေမာင္ ... ခဏေလး ... ခဏေလး ..."
"အြန္ ... ဘာလုပ္အံုးမလုိ႔လဲ ..."
"ခဏေလးပါ ... ေမာင္ရယ္ ... လူကုိေတြ႔တာနဲ႔ ... အတင္းပဲ ... ဟင္း ... ဟင္း ..."
"အတင္းလုပ္ေတာ့ ..."
"အရမ္းခ်စ္တာေပါ့ ... ခစ္ ..."
"ဒါဆို ... ခ်စ္မယ္ေလ ... "
"ဟုိးဆရာ ... ရွန္ပိန္ေလး ... ေသာက္ခ်င္တယ္ကြာ ... ေမာတယ္"
"အင္း ..."
စိမ့္ဒါလီ ... ဖန္ခြက္တခုထဲ ... ရွန္ပိန္ေလး ... ငဲွ႔လိုက္တယ္ ... ၿပီးေတာ့ ... ႏႈတ္ခမ္းေလးနဲ႔ ေတ့ၿပီး ... စုပ္လိုက္တယ္ ... ငံုထားတယ္ ... မ်ိဳမခ်ဘူး ... ၿပီးေတာ့ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ... ေတ့လိုက္တယ္ ... သိတယ္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" အလိုက္သင့္ေလး ... ခါးကို ဖက္ၿပီး ... ႏႈတ္ခမ္းထဲက ... ရွန္ပိန္ကို ... စုပ္လိုက္တယ္ ... ခ်ိဳလိုက္တာ ... စိမ့္ဒါလီရယ္ ... ရွန္ပိန္ေလး ကုန္သြားေပမယ့္ ... ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ... ဆက္ၿပီး စုပ္ေနလိုက္တယ္ ... လက္က ... တင္သားဆုိင္ ... ႏွစ္ခုၾကားကို ... ပြတ္လိုက္တယ္ ... အ ကနဲ ... အသံနဲ႔ ... စိမ့္ဒါလီ မ်က္ႏွာေလး ... နီတက္လာတယ္ ...
"ေမာင္ ... စိမ့္ကို ... ခ်စ္လားဟင္ ..."
"ခ်စ္တာေပါ့ ..."
"ေမာင္ ... ခြ်တ္လိုက္ေတာ့ကြာ ..."
"ဗေက်ာ္ဗ" ... ခြ်တ္လိုက္တယ္ ... အက်ီ ၤ ... ဘယ္လီတံုးအစီအရီနဲ႔ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ကို ... သူ စိုက္ၾကည့္ၿပီး ...
"ေမာင္က ... အရမ္းေတာင့္တယ္ေနာ္ ..."
"စိမ့္လဲ ... ေတာင့္တာပဲ ..."
"သြား ... ဟုတ္ပဲနဲ႔ ..."
မ်က္ေစာင္းေလး ထုိးလိုက္ေတာ့ ... "ဗေက်ာ္ဗ" အသဲယားသြားတယ္ ... ေစြ႔ကနဲ ... စိမ့္ဒါလီကို ... ေပြ႔ၿပီး ... ေမြ႔ယာေပၚမွာ ... ခ်လိုက္တယ္ ... ၿပီးေတာ့ ... နမ္းတာေပါ့ ... တကိုယ္လံုးကို ... နမ္းပစ္လုိက္တယ္ ... တဟင္းဟင္းနဲ႔ ... စိမ့္ဒါလီ ... ၾကက္သီးဖုေလးေတြ ... ထလာတယ္ ...
"ေမာင္ ... စိမ့္မေနႏုိင္ေတာ့ဘူးကြာ ..."
"ဗေက်ာ္ဗ" အလိုက္သိတယ္ ... ဂါ၀န္ႀကီးကို ... ကူခြ်တ္ေပးလိုက္တယ္ ... ရႈပ္တယ္ ... ၀င္း၀ါေနတဲ့ ... ႏို႔ႀကီးေတြက ... အခုအခံ မရွိဘူး ... ႏုိ႔သီးေခါင္း ... ပန္းႏုေရာင္ေလးက ... ေထာင္ေနၿပီ ... ဟုတ္ပ ... စိမ့္ ... မေနႏုိင္ေတာ့ဘူး ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... ႏို႔ႀကီးကို ... စို႔ပစ္လိုက္တယ္ ...
"အာ ... ရွီး ... ေျဖးေျဖး ... ေမာင္ရယ္ ..."
ေျဖးေျဖးဆိုေပမယ့္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... ခပ္ျပင္းျပင္း စုပ္ပစ္လိုက္တယ္ ... စုပ္တသပ္သပ္နဲ႔ ... စိမ့္ဒါလီ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ေခါင္းကို ... ဖြတယ္ ... ၿပီးေတာ့ ... အတင္းပဲ ... ႏုိ႔ႀကီးကို ေကာ့ေပးတယ္ ... စိမ့္ဒါလီ ... လက္တဖက္က ... "ဗေက်ာ္ဗ" ေခါင္းကို ဖြရင္း ... လက္တဖက္က ... ရွန္ပိန္ပုလင္းကို ... လွမ္းယူလိုက္တယ္ ... ေလာင္းခ်လိုက္တယ္ ... အိုး ... မိုက္တယ္ ... ရွန္ပိန္ေတြ ရႊဲစိုသြားတဲ့ ... စိမ့္ဒါလီ ... ႏုိ႔ႀကီးေတြကို ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... ခပ္ျပင္းျပင္း စုပ္ပစ္လိုက္တယ္ ... ခ်ိဳလဲခ်ိဳတယ္ ... ေသြးလဲၾကြတယ္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... အားရပါးရကို စုပ္တာ ... လက္ကလဲ ... ေအာက္က ... ေပါင္ေလးကို ေျဖးေျဖးေလးပြတ္တယ္ ... အေပၚက ၾကမ္းသေလာက္ ... ေအာက္က ေႏွးေနတယ္ ... ေျဖးေျဖးေလး ... စိမ့္ဒါလီရဲ႕ အဖုတ္ေလးကို ... အုပ္ကုိင္မိတယ္ ... စိမ့္ဒါလီ ... သိမ့္ကနဲ ... ဖင္ႀကီးကို ယမ္းခါပစ္လိုက္တယ္ ...
"ဟာ ... ဟင့္ ... ေမာင္ရယ္ ... စိမ့္ ... စိမ့္ ... ေလ ... ဟင့္ ..."
"ဗေက်ာ္ဗ" ... စိမ့္ဒါလီ အကြဲေၾကာင္းေလးကို ... လက္ေလးနဲ႔ ... ပြတ္ေပးတယ္ ... စိမ့္ဒါလီ ေပါင္ေလး ကားသြားတယ္ ... အကြဲေၾကာင္းေလးက ... ပိုဟသြားတယ္ ... အရည္ေလးေတြက နဲနဲစိုေနၿပီ ... အဖုတ္ေလးက ... အေမႊးမရွိဘူး ... ေျပာင္ရွင္းေနေအာင္ ... ရိပ္ထားတယ္ ... အဖုတ္ရဲ႕ ဘယ္ဘက္နားေလးမွာ ... ပန္းပြင့္ပံုေလး ... အနီေရာင္ ပြင့္ဖတ္ ေလးခုပါတဲ့ ပန္းပြင့္ပံုေလး ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... ႏုိ႔ႀကီးေတြကို တအားစို႔ေနရင္း ... တေျဖးေျဖး ... ေအာက္ကို ဆင္းလာတယ္ ... ဗိုက္သားရွပ္ရွပ္ေလးကို နမ္းတယ္ ... စိမ့္ဒါလီ ခ်က္ေလးက လွတယ္ ... နမ္းခ်င္စရာေလး ... ခ်က္ကေလးကို ... လွ်ာေလးနဲ႔ ကလိၾကည့္တယ္ ...
"အို ... ေမာင့္ ... ယားတယ္ ... ဟင့္"
"ဗေက်ာ္ဗ" ... အနမ္းေတြက ... ဆီးခံုနားကို ကပ္လာတယ္ ... မို႔မို႔ေဖာင္းေဖာင္းႀကီးကို ... တခ်က္နမ္းလိုက္တယ္ ... ရႊတ္ ... စိမ့္ဒါလီ ၾကက္သီးေလးေတြ ထသြားတယ္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... အကြဲေၾကာင္းနားေလးကို ... ေရာက္လာတယ္ ... နမ္းတယ္ ... အိကနဲ ပိသြားတယ္ ... ဟာကနဲ ... အသံေလးထြက္ၿပီး ... စိမ့္ဒါလီ ... ေပါင္လွလွေလးကို ကားေပးလိုက္တယ္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... စိမ့္ဒါလီ အဖုတ္ႀကီးကို ... ေသခ်ာၾကည့္လိုက္တယ္ ... လွတယ္ ... မုိ႔တယ္ ... အတြင္းသားက ပန္းေရာင္ေလး .. ထိပ္၀ေတြက မမဲဘူး ... ျဖဴတယ္ ... အနံ႔မရွိဘူး ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... ထိပ္၀ေလးကို ... တခ်က္ နမ္းလိုက္တယ္ ... စိမ့္ဒါလီရဲ႕ အတြင္းသားေတြ ... လိႈင္းထန္ကုန္တယ္ ... စိမ့္ဒါလီ ဆတ္ကနဲ ... ေကာ့တက္လာတယ္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" စနမ္းၿပီ ... ႏႈတ္ခမ္းသားစူစူေလး ႏွစ္ခုကို လက္နဲ႔ ၿဖဲၿပီး ... လွ်ာေလးနဲ႔ ... ေအာက္ကေန အေပၚကို ... သိမ္းယက္ပစ္လိုက္တယ္ ... ရွလြတ္ ...
"အာ ... ဟာ ... ေမာင္ရယ္ ..."
စိမ့္ဒါလီ ... တကိုယ္လံုး က်ဥ္တက္သြားေအာင္ ... ေကာင္းလိုက္တာ ... အေပၚပိုင္းကေတာ့ ယမ္းခါသြားတာပဲ ... ေခါင္းအံုးအစြန္းကုိ ... အတင္းဆြဲထားၿပီး ... အဖုတ္ႀကီးကို ... အတင္းပဲ ေကာ့ေပးလိုက္တယ္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" လွ်ာေလးကို ... အားထည့္ၿပီး ခပ္ေစာင္းေစာင္းေလး ... အကြဲေၾကာင္းအတိုင္း ပြတ္တယ္ ...
"အာ ... ေမာင္ ... ေမာင့္ ... ဟင့္ ... ရွီး ..."
"အို ... ေကာင္းတယ္ ... ေမာင္ ... ေကာင္းတယ္ ... ေမာင္ ... "
"ဗေက်ာ္ဗ" ႏွစ္ခါသံုးခါေလာက္ ယက္လုိက္တာနဲ႔ ... စိမ့္ဒါလီ ... အရမ္းထန္သြားတယ္ ... ေကာင္းလဲအရမ္းေကာင္းတယ္ ... မ်က္ႏွာေလး နီရဲတက္လာတယ္ ... စိမ့္ဒါလီ ... သူ႔ေပါင္ေလးကို ... ပိုကားေပးၿပီး ... ဒေကာက္ခြက္ေလးကို ... လက္နဲ႔ ဆြဲထားေပးလိုက္တယ္ ... အဖုတ္ႀကီးက ... ပိုၿပီးေဖာင္းလာတယ္ ... အကြဲေၾကာင္းက ... ဖတ္ကနဲ ... ပိုၿပီး ၿပဲသြားတယ္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... စိမ့္ဒါလီ ေပါင္းရင္းကို ... လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ ဖိထားၿပီး ... စိတ္တိုင္းက် ယက္ပစ္လိုက္တယ္ ... ေအာက္ကေန အေပၚကို လွန္ၿပီး ... ယက္တယ္ ... ဒီလိုမ်ိဳးေပါင္ကို တအားကားထားေတာ့ ... အဖုတ္ႀကီးက ေထာင္ၿပီး ... သိပ္ငံု႔စရာမလိုေတာ့ဘူး ... အကြဲေၾကာင္းေလး အဆုံးမွာ ... ခပ္စူစူေလး နီရဲေနတဲ့ ... စအို၀ေလးကိုလဲ ... လွ်ာေလးနဲ႔ ကလိေပးတယ္ ...
"ဟာ ... ေဟ့ေအး ... မရြံဘူးလား ... အို ... ေမာင္ရယ္ ... အာ ... အာ ... ရွီး ..."
မရြံပါဘူး ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... စိမ့္ဒါလီ ... စအို၀ေလးကို ... ကလိရင္း ... ဇြတ္ကနဲ ... လက္ညွိဳးတေခ်ာင္း ... ထိုးထည့္လုိက္တယ္ ...
"ဟာာ ... ေမာင္ ... ေမာင္ ... ေကာင္းလိုက္တာ ... ေမာင္ရယ္ ... ရွီး ..."
"သြက္သြက္ေလး ... ဟင့္ ..."
"ဗေက်ာ္ဗ" ... အရည္ေတြ တစိမ့္စိမ့္ထြက္ေနတဲ့ ... အဖုတ္ႀကီးထဲ လက္ထည့္ၿပီး ... ခပ္သြက္သြက္ေလး ... အ၀င္အထြက္လုပ္ပစ္လိုက္တယ္ ... စိမ့္ဒါလီ ... အေၾကာေပါင္းတေထာင္ ... စိမ့္သြားေအာင္ ... ရမက္ေတြ ထန္ကုန္တယ္ ... အရည္ေတြ ရႊဲေနေတာ့ ... အ၀င္အထြက္လုပ္တာ ျမန္တယ္ ... တခ်က္တခ်က္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... လိႈင္ေခါင္းေလးထဲကို ႏိႈက္ၾကည့္တယ္ ... ဂ်ီစေပါ့ ... အတြင္းပိုင္း ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းအဖုေလးေတြ စုေနတဲ့ေနရာ ... ဒီေနရာကို ... ထိမိဆြမိရင္ ... မိန္းမေတြ အသဲခိုက္ေအာင္ ... ေကာင္းသြားေစတယ္ ... ေဟာ ... ေတြ႔ၿပီ ... အဖုေလးေတြကို ... စမ္းမိတယ္ ... ပြတ္တာေပါ့ ...
"အာာ ... ေမာင္ ... အာာာ ... ဟင့္ ... မခံႏုိင္ဘူးကြာ ... ဟင့္ ... ရွီး ... ရွီး ... ဟင့္ ..."
"ဗေက်ာ္ဗ" ... အတင္းပြတ္တယ္ ... ႏိႈက္တယ္ ... အေပၚကလဲ ... အေစ့ေလးကို ... စုပ္တယ္ ... သၾကားလံုးစုပ္သလို စုပ္တာ ... စိမ့္ဒါလီ ထြန္႔ထြန္႔ကို လူးေရာ ... ေကာ့ပ်ံေနေအာင္ ... ေကာ့ေပးထားၿပီး ... သူ႔ႏုိ႔ႀကီးကို ... သူ႔လက္နဲ႔ သူ ေခ်တယ္ ... သိပ္မၾကာပါဘူး ... ေခါင္းက ... ၾကက္ကေလးလည္လိမ္သြားသလို ... လိမ္ၿပီး ... အဖုတ္ႀကီးကို ... အတင္းပဲ ေကာ့ပစ္လိုက္တယ္ ...
"အ ... အ ... ထြက္ၿပီ ... ထြက္ၿပီ ... ေမာင္ေရ ... အရမ္းေကာင္းတာပဲကြာ ... ရွီး"
ပြက္ကနဲ ပြက္ကနဲ ... အရည္ေတြ လွ်ံက်လာတယ္ ... စိမ့္ဒါလီ ရင္ေတြ ဒုန္းကနဲ ဒုန္းကနဲ ခုန္ၿပီး ... ၀ုန္းကနဲ ... ဖင္ႀကီး ေအာက္ကို ပစ္က်သြားတယ္ ... မ်က္စိေလးကို ေမွးၿပီး ... ကာမရဲ႕အရသာ အထဋ္အထိပ္ကို ... မွိန္းၿပီး ခံစားေနတယ္ ...
"ေကာင္းရဲ႕လား ... စိမ့္္ ..."
"အရမ္းေကာင္းတယ္ ... ေမာင္ရယ္ ... ရင္ေတြတလွပ္လွပ္နဲ႔ ... ေမာင္က ခ်စ္တတ္တယ္ေနာ္ ..."
"အင္း ... စိမ့္ ... ကိုယ္အရမ္းထန္ေနၿပီ ... သြင္းပစ္လိုက္ေတာ့မယ္ကြာ ... "
"သြင္းေလ ... သြင္း ..."
ေျပာတာက ေနာက္က်ေနၿပီ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ဒုတ္က ... ကြမ္းသီးေခါင္း ... စိမ့္ဒါလီအဖုတ္ထဲကို ... သိမ့္ကနဲ ကြ်ံ၀င္သြားၿပီ ...
"ဟာ ... ေမာင္ရယ္ ... ေကာင္းလိုက္တာ ... ဟင့္ ..."
"ဗေက်ာ္ဗ" ... ဇြိကနဲ ... သူ႔ဒုတ္ကို ... အညွစ္ခံလိုက္ရတယ္ ... စိမ့္ဒါလီ အဖုတ္က ... စီးေနတာပဲ ... ရမက္ထန္ေနတာလဲ ပါတာေပါ့ ... စိမ့္ဒါလီ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ခါးကို အတင္းဖက္ၿပီး ... ေကာ့ေပးလိုက္တယ္ ... လက္တဖက္က ... "ဗေက်ာ္ဗ"ရဲ႕ ဖင္ကို ... ညွစ္ပစ္လိုက္တယ္ ... ေထာင္းကနဲ ... ျမင္းကို ႀကိမ္တို႔လုိက္သလိုပဲ ... ဇာတ္ကုန္ဖြင့္ေတာ့ာတာပဲ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ခါးကို အားထည့္ၿပီး ... ေဆာင့္ခ်ပစ္လိုက္တယ္ ...
"ဟာာ ... ရွီး ... ေကာင္းလိုက္တာ ေမာင္ရယ္ ... အင့္ ..."
ဒုန္းကနဲ ... သားအိမ္၀ကို ... "ဗေက်ာ္ဗ" သြားေထာက္မိတယ္ ... ဖ်င္းကနဲ ... အ၀င္ၾကမ္းေတာ့ ... ဖီးလ္တက္တာေပါ့ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... ေမာ့တက္လာတဲ့ ... စိမ့္ဒါလီ ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ... ငံု႔ၿပီး စုပ္ပစ္လုိက္တယ္ ... စိမ့္ဒါလီကလဲ ... မညံ့ပါဘူး ... လွ်ာေလးထုိးၿပီး ... ကလိေပးတယ္ ... ဒီလိုဆိုေတာ့ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... မေဆာင့္ဘူး ... ေမႊပစ္လိုက္တယ္ ... စိမ့္ဒါလီအဖုတ္ထဲက ... အသားႏုႏုေလးေတြကို ... ဒုတ္နဲ႔ ဖိေမႊပစ္လိုက္ေတာ့ ... စိမ့္ဒါလီ ... တဟင္းဟင္း စိတ္ၾကြလာတယ္ ... ရမက္ေတြ ထန္ကုန္တယ္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... ေမႊေနရင္း ... ျပန္ထုတ္တယ္ ... ေဆာင့္ထည့္္တယ္ ... ျပန္ေမႊတယ္ ... ျပန္ထုတ္တယ္ ... ၀ုန္းကနဲ ျပန္ထိုးထည့္တယ္ ... စိမ့္ဒါလီ ေကာ့ပ်ံေနတာပဲ ...
"အား ... ထိတယ္ ... ထိတယ္ ... ေမာင္ရယ္ ..."
"ဗေက်ာ္ဗ" ... စိမ့္ဒါလီ နားေလးကို ... နမ္းပစ္လိုက္တယ္ ... နားထဲကို ... လွ်ာေလးထုိးၿပီး ... ေမႊပစ္လုိက္ေတာ့ ... ေအာ္တာေပါ့ ... ေကာင္းလြန္းလို႔ ... အေပၚလဲေမႊ ... ေအာက္လဲ ေမႊေတာ့ ... ျပြတ္ကနဲ ... စိမ့္ဒါလီ ... အရည္ေတြ စိမ့္ထြက္လာတယ္ ... ၿပီးတယ္ ... တခါ ... မခံႏုိင္ဘူးေလ ... ၾကက္သီးေတြလဲ ... တျဖန္းျဖန္းထတယ္ ... ယားလိုက္တာလဲ လြန္ပါေရာ ...
"ေမာင္ ... ေမာင္ ... ရွီး ... ထြက္သြားၿပီကြာ ... ဟင့္ ..."
"ေကာင္းလား ..."
"ေကာင္းတယ္ ... ေမာင္ရယ္ ... အရမ္းယားတယ္ ... ေဆာင့္ေပးကြာ ..."
"အင္း ... ေဆာင့္ၿပီ ..."
"ဗေက်ာ္ဗ" ... ေဆာင့္ၿပီဆို ... တကယ္ေဆာင့္တာ ... ဒုတ္ကို ... အဆံုးဆြဲထုတ္ ... ကြမ္းသီးေခါင္းက အဖုတ္ထဲက ... မကြ်တ္ခင္ ... ျဗြတ္ကနဲ ... ေဆာင့္ထည့္ ... ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းကို ... ေဆာင့္တာ ... ေအာ္တာေပါ့ ... စိမ့္ဒါလီ ... ေကာင္းလြန္းလို႔ ... အဖုတ္ထဲကို ... ဓါးရွည္ထုိးထည့္ေနသလိုပဲ ... နာလဲနာလဲ ... ခံလဲခံလို႔ ေကာင္းတယ္ ... ရုန္းလို႔လဲ မရေတာ့ဘူး ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... လက္ေအာက္ကို လွ်ိဳၿပီး ... ပခံုးကို ... ဖက္ၿပီး အတင္းေဆာင့္တာ ... ခ်ဳပ္ၿပီး လိုးေတာ့ ... နာလဲနာတယ္ ... ခံရလဲ ေတာ္ေတာ္ခက္တယ္ ... ေကာင္းတာကေတာ့ ေျပာမေနနဲ႔ ...
"အား ... အား ... ေမာင္ ... ေျဖးေျဖး ... ဟင့္ ... မခံႏုိင္ဘူး ... မခံႏုိင္ဘူး ... ဟူး ... "
"ခဏေလးကြာ ... အရမ္းေကာင္းေနလို႔ ..."
"ဟင့္ ... ေသပါၿပီ ... ေမာင္ရယ္ ... အရမ္းရက္စက္တာပဲ ... အ ... အ"
"ရွီး ... ေကာင္းလိုက္တာ ... အခ်စ္ရယ္ ..."
ျပြတ္ ... ျဗြတ္ ... နဲ႔ ... အသံေတြ ဆူညံေနတာပဲ ... ေတာ္ေသးတယ္ ... အခန္းက ... အသံလံုလို႔ ... စိမ့္ဒါလီ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ကို တအားဖက္ထားၿပီး ... လုပ္သမွ် ခံေနရတယ္ ... အုိးကလဲ ေတာင့္လို႔ ေတာ္ေသးတယ္ ... ႏုိ႔မို႔ဆုိ ... ဖင္ေတြ ျပားကုန္မွာ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... ေဆာင့္တယ္ ... အဆက္မျပတ္ကို ေဆာင့္တာ ... စက္ေသနတ္ ပစ္သလို ... ေဆာင့္တာ ... ေလးငါးခါ ပစ္ေဆာင့္လုိက္ ... တခါေလာက္ ေမႊလိုက္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" သာ မၿပီးေသးတာ ... ေအာက္က ... စိမ့္ဒါလီ ... ဘယ္ႏွခါ ၿပီးလို႔ ၿပီးမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး ... ဟင္း ... ဟင္း ... နဲ႔ ... စိမ့္ဒါလီ ... အသက္ကို မနဲလုၿပီး ရွဴေနရတယ္ ... ခံစားခ်က္က ... အဆက္မျပတ္မုိ႔ ... အသက္ရွဴဖို႔ ... အားေတာင္ မရွိေတာ့ဘူး ...
"ဟင့္ ... ေမာင္ရယ္ ... ၿပီးလိုက္ပါေတာ့ေနာ္ ..."
"မၿပီးေသးဘူး ... ေကာင္းလိုက္တာ ... အခ်စ္ရယ္ ..."
"ျပြတ္ ... ဗလြတ္ ... ဇြတ္ ... "
"ဟင့္ ... ဟင့္ ... ျမန္ျမန္လုပ္ေပးကြာ ... အရမ္းေကာင္းလာျပန္ၿပီ ..."
"အင္း ...."
"ရွီး ... ေကာင္းတယ္ ... ေကာင္းတယ္ ... အမေလး ... ေကာင္းလိုက္တာ ... ထိတယ္ ... ထိတယ္ ... အာ ... ေကာင္းလိုက္တာ ... ေမာင္ရယ္ ..."
အရည္ေတြက ဒလေဟာ ... ဆည္က်ိဳးသလို ... စိမ့္ဒါလီ အဖုတ္ထဲက ... ထြက္က်လာတယ္ ... ဘယ္ႏွခါၿပီးလုိ႔ ၿပီးမွန္းေတာင္ မသိဘူး .... "ဗေက်ာ္ဗ"ကေတာ့ ... အေဆာင့္မပ်က္ေသးဘူး ... မေမာေသးဘူး ... ေကာင္းလိုက္တာ ... ေမာင္ရယ္ ... အားရလိုက္တာ ... ဒါမွ ေယာက္်ားလို႔ ေျပာရေအာင္ ... အားေတြ ရွိလိုက္တာ ... စိမ့္ဒါလီ အဖုတ္ႀကီးကလဲ ... အရည္ေတြနဲ႔ ႏူးအိေနၿပီ ... သူက မၿပီးႏုိင္ေသးဘူး ... ဟြန္႔ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... တအားစိတ္ၾကြေနတယ္ ... ရွီးကနဲ ... အရမ္းထန္လာေတာ့ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... စိမ့္ဒါလီကို ေနာက္ကေန ေဆာင့္ပစ္လိုက္ခ်င္တယ္ ...
"ဖင္ကုန္းေပးကြာ ... အရမ္းထန္ေနၿပီ ..."
"အင္း ... အင္း ... ေမာင့္သေဘာ ... ေမာင့္သေဘာ ..."
စိမ့္ဒါလီ ... ထထိုင္လိုက္ေတာ့ ... ျပြတ္ကနဲ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ဒုတ္ ... အျပင္ကိုထြက္လာတယ္ ... နဲတာႀကီးမဟုတ္ဘူး ... ေလထဲမွာ ... ေထာင္ေနတာပဲ ... ဒုတ္ႀကီးက ... အားရစရာႀကီး ... အဖုတ္ထဲက အရည္ေတြနဲ႔ ... စိမ့္ဒါလီ ... ၾကည့္ၿပီး ... ၾကက္သီေလး ... ထမိသြားတယ္ ... ဟင္းကနဲ ... သက္ျပင္းခ်ၿပီး ... ေလးဘက္ေလး ... ေထာက္ေပးလိုက္တယ္ ...
"ေမာင္ ... ေျဖးေျဖးေနာ္ ... ဟင့္ ... "
"အင္းပါ ..."
စိမ့္ဒါလီ အိုးက ... လွတယ္. ... ကုန္းေပးေတာ့ ... အေနာက္ကို ... ဖင္ေလးက ... ေကာ့တက္လာတယ္ ... ေပါင္ၾကားက အဖုတ္ႀကီးကလဲ ... နီရဲ ျပဲအာေနတာပဲ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ဘာမွ ေစာင့္မေနေတာ့ဘူး ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... သူ႔ဒုတ္ကို ကိုင္ၿပီး ... အေပါက္၀မွာ ... ေတ့မိတာနဲ႔ ... ေဆာင့္ခ်ပစ္လိုက္တယ္ ...
"ျဗလြတ္ ..."
"အားး ... ေမာင္ေနာ္ ... ဟင့္ ... နာတယ္ ... နာတယ္ ... ရွီး ..."
စိမ့္ဒါလီ ... သပ္နဲ႔ အလွ်ိဳခံရတဲ့ ... ၀က္ကေလးလိုပဲ ... ရုန္းတယ္ ေအာ္တယ္ ... မရဘူး .... "ဗေက်ာ္ဗ" ... စိမ့္ဒါလီ ခါးကုိ ကိုင္ၿပီး ... ေဆာင့္တာ ... အဖုတ္ထဲ လီးေရာက္တာနဲ႔ ... ေမႊတယ္ ... ျပန္ေဆာင့္တယ္ ... စိမ့့္ဒါလီ ... ေအာ္တယ္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ကလဲ မညွာဘူး ... တဖုန္းဖုန္းနဲ႔ ေဆာင့္တာ ... စိမ့္ဒါလီ မ်က္ႏွာကို ေခါင္းအံုးမွာ အပ္ၿပီး ... အံေလးႀကိတ္ၿပီး ... ဖင္ကို ေကာ့ေကာ့ေပးတယ္ ... ေနာက္ကို ပစ္ပစ္ေပးတယ္ ... ဒီလို အေပးေကာင္းေတာ့ ... "ဗေက်ာ္ဗ" လုပ္တာေပ့ါ .... တမုန္းကို ... က်ံဳးတာ ... တဒုန္းဒုန္းနဲ႔ ... ခါးကို္င္ၿပီး ေဆာင့္တာ ... စိမ့္ဒါလီ ... မ်က္ႏွာေတာင္ မေဖာ္ႏုိင္ဘူး ... မခံႏုိင္လြန္းလုိ႔ ... မ်က္ရည္ေလးေတြေတာင္ ၀ဲလာတယ္ ... အရမ္းဆိုးတယ္ ... ေမာင္ရယ္ ...
"အား ... အား ... ေမာင္ ... စိမ့္ ... မခံႏုိင္ေတာ့ဘူး ... စိမ့့္ ... မခံႏုိင္ဘူး ... ဟီး ..."
မခံႏုိင္လဲ ... မညွာပါဘူး ... တဇြတ္ဇြတ္နဲ႔ ... စိမ့္ဒါလီ ... အဖုတ္ထဲကို ... ေဆာင့္ေဆာင့္ထည့္တာ ... ဟူး ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... ႏွဖူးက ေခြ်းေလးစို႔လာတယ္ ... ေတာက္ကနဲ .... တစက္က်သြားတယ္ ... ေကာင္းလဲေကာင္းတယ္ ... ေမာလဲေမာတယ္ ... အရွိန္ကလဲ တက္ေနတယ္ ... ေမာလြန္းလို႔ ... ခဏေလး ... ရပ္လိုက္တယ္ ... ဟူးကနဲ ... ေလကို အားရပါးရ ရွဴလိုက္တယ္ ... စိမ့္ဒါလီ ...ဆတ္ကနဲ လွည့္ၾကည့္တယ္ ... ဘာလုိ႔ရပ္လိုက္တာလဲေပါ့ ... ေမးဆတ္ျပတယ္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... စိမ့္ဒါလီ ... ဖင္ေလးကို ... ျဖန္းကနဲ ရိုက္ၿပီး ... တရွိန္ထုိး ျပန္ေဆာင့္ပစ္လိုက္တယ္ ...
"ျဖန္း ... "
"အား ... ေမာင္ေနာ္ ... ဟင့္ ..."
"အား ... ေျဖးေျဖး ... အုိ ... အုိ ... အို ... ရွီး ... ေကာင္းတယ္ ... ေကာင္းတယ္ ... ဟူး ... ေကာင္းလိုက္တာ ... ဟင့္ ... ဟင့္"
ဗေက်ာ္ဗ ... တဖုန္းဖုန္းနဲ႔ ေဆာင့္လိုးတယ္ ... လိုးရင္းနဲ႔ လီးထိပ္ႀကီးက စိမ့္ဒါလီ အဖုတ္ႀကီးထဲမွာ ... ေကာ့ထိုးေမႊပစ္လိုက္ေသးတယ္ ...
"ေအာင္မေလး ... ေမာင္ရယ္ ... ေကာင္းလိုက္တာ ... အာ ... အာ ... ဟင့္ ..."
"ထိတယ္ ... ထိတယ္ ... အုိ ... ဟင့္"
စိမ့္ဒါလီ ... သိမ့္သိမ့္ခါေအာင္ ႐ုန္းလဲ မလြတ္ဘူးေလ ... ခါးက်င္က်င္ေလးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ကိုင္ၿပီး ေနာက္ကေန ေမႊလိုက္ ေဆာင့္လိုက္နဲ႔ ... စိမ့္ဒါလီ အဖုတ္ထဲက အရည္ေတြ ေတာက္ေတာက္က်တဲ့အထိ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... အဆတ္မျပတ္ ၾကမ္းပစ္လိုက္၏ ... ခဏခဏၿပီးလြန္းေတာ့ စိမ့္ဒါလီ ခႏၶာကိုယ္ေလး ေပ်ာ့က်သြားသည္ ... မက်ေသးတာ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ရဲ႕ ဒုတ္ ... မာေနဆဲ ... ေတာင္ေနဆဲ ... ထန္ေနဆဲ ... တုန္ရီေမာဟိုက္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာေပးေလးနဲ႔ ... စိမ့္ဒါလီ လွည့္ၾကည့္သည္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ထန္ေနဆဲ ... နဲနဲေတာင္ ေၾကာက္လာသည္ ... ဒါေပမယ့္ ရင္ထဲက ရမက္စိတ္က မေျပေသး ... ခပ္ျပင္းျပင္းေလး ေဆာင့္လိုးတာ ခံလိုက္ခ်င္ေသးသည္ ... စိမ့္ဒါလီလဲ ထန္တာပဲ ... အရင္တုန္းက ရီးစားေတြ ရွိဖူးတယ္ ... ဒိတ္ဖူးတယ္ ... အိပ္ဖူးတယ္ ... အဆင္မေျပဘူး ... အာသာမေျပဘူး ... အခု ေမာင္နဲ႔ က်မွ စိမ့္ဒါလီ ခ်စ္ရည္၀သြားသည္ ... အာသာေျပသြားသည္ ... ေမာင္ကလဲ ႐ုပ္ေျဖာင့္သည္ ... အလိုးေကာင္းသည္ ... တျခားေကာင္မေလးနဲ႔ ညိသြားမွာေတာင္ ... စိမ့္ဒါလီ ေၾကာက္မိသည္ ... ေမာင္ စိတ္ကြက္မွာကို မလိုခ်င္ ... လိုးသမွ် စိတ္တိုင္းက် ျဖစ္ေစရမည္ ... အေပၚကလား ... ေအာက္ကလား ... ေလးဘက္ေထာက္လား ... စိမ့္ဒါလီ ... စိတ္ႀကိဳက္ေနေပးသည္ ... ႀကိဳက္လြန္းလို႔ ... ကုန္းမိ၏ ... သိမ့္သိမ့္တုန္ေအာင္လဲ ေကာင္းလြန္းသည္ကိုး ... ဟင့္ ...
အတြင္းသားေတြ ဆတ္ဆတ္ခါသြားေအာင္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ဒုတ္ႀကီးက ပြတ္ဆြဲသြားသည္ ... ထိသင့္သည့္ေနရာကို ထိသည္ ... ပြတ္သင့္သည့္ေနရာကို ပြတ္သြားသည္ ... ဒီေတာ့ စိမ့္ဒါလီ အဖုတ္ကလဲ ညႇစ္တာေပါ့ ... ထိန္းမႏိုင္ သိမ္းမရ ညႇစ္ေတာ့တာေပါ့ ... အေပးအယူမွ်လြန္းေတာ့ ... ထိမိသမွ် ပြတ္မိသမွ် ... ဖီလင္တက္ရ၏ ... ရမက္ေသြးေတြ ပြက္ပြက္ဆူကုန္၏ ... အဆက္မျပတ္လိုးတာေတာင္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... မေမာ ... သိပ္မေမာေသး ... အမွန္အတိုင္း ေျပာရရင္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" အားမရ ... စိမ့္ဒါလီ ခါးကို ဖိခ်လိုက္သည္ ... ေလးဘက္ေထာက္ထားတဲ့ ေပါင္ေတြ ကားသြားသည္ ... အေပၚကေန ၀ိတ္နဲ႔ "ဗေက်ာ္ဗ" ဖိခ်လိုက္သည္ ... ထိခ်က္က ကမ္းကုန္ပဲ ... ေစာက္ဖုတ္ထဲ ... အေခ်ာင္းလိုက္၀င္ေနတဲ့ လီးကို ... ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းပဲ ဆုပ္ထားဆဲ ...
"အိုး ... ေမာင္ရယ္ ... ဘယ္လိုႀကီးလဲကြယ္ ..."
"အမေလး ... အမေလး ..."
"ဖတ္ ... ဖတ္ ... ရွီးးးး"
"ဟင့္ ... အင္း ... အဲဒီလိုႀကီးေတာ့ ..."
"အို ... ေမာင္ ... နာတယ္ ... နာတယ္ ... ေသပါၿပီ ... ဟီးး"
စိမ့္ဒါလီရဲ႕ ဗိုက္သားရွပ္ရွပ္ေလးက ေမြ႔ယာနဲ႔ တသားထဲ ကပ္သြားသည္ ... ကုန္းထဖို႔ ဟန္ျပင္သည္ ... မရ ... စိမ့္ဒါလီ ခါးေလးကို ဖိထားရင္း ေနာက္ကေန အသားကုန္ ေဆာင့္သည္ ... မခံႏိုင္ ... အဲဒီလို လုပ္ရင္ စိမ့္ဒါလီ ... မေနႏုိင္ ... တကယ္ကို မခံႏုိင္တာပါ ... အရည္ေတြ ပြက္ကနဲ ပြက္ကနဲ လွ်ံထြက္လာသည္ ... အထြဋ္အထိပ္ေရာက္သြားတာလဲ အႀကိမ္ႀကိမ္ ... အခန္းထဲမွာ ေအာ္ဟစ္ရင္း ... စိမ့္ဒါလီ ေမ်ာ့ေမ်ာ့ေလးပဲ က်န္ရစ္သည္ ... လာျပန္ၿပီ ... ၿပီးေတာ့မယ္ ... ၿပီးေတာ့မယ္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" လီးကို အစြမ္းကုန္ ညႇစ္ထားရင္း ... ပြက္ကနဲ ေစာက္ဖုတ္ထဲက အရည္ေတြ ကန္ထြက္လာသည္ ... ဒါကို "ဗေက်ာ္ဗ" ဖီးလ္ယူသည္ ... ႀကိဳက္သည္ ... ဟူးးးး ... အားကုန္ေဆာင့္ၿပီး ... စိမ့္ဒါလီ ေစာက္ဖုတ္ထဲမွာ ... "ဗေက်ာ္ဗ" လီးကို ထိုးႏွစ္ထားၿပီး ... သုတ္ရည္ေတြ ပန္းထုတ္ပစ္လိုက္သည္ ...
"အား ... ေကာင္းလိုက္တာ ... အခ်စ္ရယ္ ..."
သိမ့္သိမ့္တုန္ေအာင္ ... ေကာင္းလြန္းသည္ ... စိမ့္ဒါလီ ... မလႈပ္ေတာ့ ... မလႈပ္ႏုိင္ၿပီ ... အားေတြလဲ ကုန္ၿပီ ... သိမ့္သိမ့္တုန္တဲ့ ရမက္လိႈင္း ပုတ္တာေလးကို ... တၿငိမ့္ၿငိမ့္ခံစားရင္း ... ေမွးကနဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" လီးကို ဆြဲႏႈတ္ၿပီး ... ကုန္းထလိုက္သည္ ... သိပ္လွတဲ့ စိမ့္ဒါလီကိုယ္လံုးေလး သိမ့္ကနဲ လႈပ္သြားေသးသည္ ... ဒါေပမယ့္ မႏိုး ... စိမ့္ဒါလီ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ ... အိပ္ေပ်ာ္သြားေလၿပီ ... စိမ့္ဒါလီကို ေစာင္ေလး ၿခံဳေပးၿပီး ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... ေရခဲေသတၱာထဲက ... ဘီယာတဘူး ေဖာက္ေသာက္လိုက္၏ ... ေအးစိမ့္ေနတဲ့ ဘီယာက အေမာနဲနဲေတာ့ ေျပေစသည္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... စိမ့္ဒါလီကို ၾကည့္ၿပီး ... စဥ္းစားေနမိ၏ ... ေအးပြင့္စံနဲ႔ စိမ့္ဒါလီ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... ဘယ္သူ႔ကို ေရြးရမလဲ ... စိမ့္ဒါလီ ဆုိတာက "ဗေက်ာ္ဗ" ရဲ႕ လက္ရွိ ခ်စ္သူ ... အေပးအကမ္းရက္ေရာသည္ ... ေငြမဟုတ္ ... ခုတင္ေပၚတြင္ ... ေအာက္ေပးေကာင္းလြန္းသည္ ... ေအးပြင့္စံကေရာ ... အပ်ိဳေလး ... အေပးေကာင္းမေကာင္း မစမ္းသပ္ရေသး ... စြာေတးလန္ေလး ... အဲဒါေလးကိုလဲ "ဗေက်ာ္ဗ" စိတ္၀င္စားမိ၏ ... ဘယ္သူ႔ကို ယူမွာလဲ ... "ဗေက်ာ္ဗ" စိတ္ေတြ ေထြလာသည္ ... ေနာင္ခါေနာင္ေစ်းပဲကြာ ... လက္က်န္ဘီယာဘူးေလးကို အကုန္ေမာ့ေသာက္ပစ္လိုက္တယ္ ... ဟားးး
ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ ... သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ၿပီး "ဗေက်ာ္ဗ" ျပန္ထြက္လာေတာ့ ... ေမြ႔ယာေပၚက စိမ့္ဒါလီ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ကို ခ်စ္ရည္လႊမ္းစြာနဲ႔ စိုက္ၾကည့္ေနသည္ ...
"အခ်စ္ ... ႏိုးလာၿပီလား ..."
"အင္း ..."
"ဗေက်ာ္ဗ" ... စိမ့္ဒါလီနား ၀င္ထိုင္ၿပီး ... နဖူးေပၚက ဆံပင္ေလးကို သပ္ေပးလိုက္သည္ ... ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလး ခ်စ္ၿပီးေနာက္ ... ခ်စ္ခင္ယုယမႈေတြ ဒီလိုေပးတဲ့့ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ကို စိမ့္ဒါလီ စြဲတာေပါ့ ...
"အခ်စ္ ... တခါထဲ ဖလက္ျပသြားတယ္ ..."
"အြန္ ... ေမာင္က အရမ္းလုပ္တာကိုး ..."
"ေကာင္းလား ..."
"ေကာင္းတာေပါ့ ... ေမာင္ရယ္ ... အသဲစြဲပဲ ... စိမ့္ ေမာင့္ကို မခြဲႏုိင္ဘူးကြာ"
"တကယ္လား"
"ေမာင္ေနာ္ ... အဲဒီလို စိမ့္ကို မစနဲ႔ ... စိမ့္မွာ တျခားတေယာက္မရွိဘူး"
"အင္းပါကြာ ... လာလာ အေအးေလးေသာက္အံုး"
"ေက်းဇူး"
"ဗေက်ာ္ဗ" ... ေရခဲေသတၱာထဲက အေအးတဗူးထုတ္ေပးတယ္ ... စိမ့္ဒါလီ ေစာင္ေလးကို လွပ္ၿပီး ခုတင္ေအာက္ကို ဆင္းလာတယ္ ... စိမ့္ဒါလီ ႏို႔ေတြက လွတယ္ ... အလံုးလဲ ညီတယ္ ... ႏုိ႔သီးဖ်ားေလးေတြက ပန္းေရာင္ေလး ... ထိုးထုိးေထာင္ေထာင္ေလးနဲ႔ ေကာ့ၫြတ္ေနသည္ ... စိမ့္ဒါလီ မ်က္ႏွာေလးက အနဲငယ္ ႏြမ္းနယ္ေနေပမယ့္ ... ရမက္စိတ္ေတြ အာသာေျပသြားတဲ့အခ်ိန္ ... ၀င္း၀ါၿပီး လွပေနသည္ ... ဆင္စြယ္လို ေပါင္တံျပည့္ျပည့္ေလးေတြကလဲ သိပ္လွသည္ ...
"စိမ့္ လွလားဟင္ ..."
"သိပ္လွတယ္ကြာ ..."
"ဟြန္႔ ... ဒါေတြ အားလံုးက ေမာင့္အတြက္ခ်ည္းပဲ ..."
"ဟုတ္ပါၿပီဗ်ာ ..."
"ေမာင္ ... တ႐ုတ္ျပည္လိုက္ခဲ့မလားဟင္ ..."
"ဘာကိစၥနဲ႔ စိမ့္သြားမွာလဲ ..."
"ဟိုမွာ ေက်ာက္ေတြ သြားေရာင္းဖို႔ ... ဒယ္ဒီက မအားဘူး ... စိမ့္လိုက္သြားရမွာ ... အဲဒါ ေမာင္ အားရင္ စိမ့္နဲ႔ အတူတူလိုက္ခဲ့ပါလားဟင္ ..."
"ဟင့္အင္း ... မလိုက္ေတာ့ပါဘူးကြာ ... ေမာင္လဲ အလုပ္ေတြရွိေသးတယ္ ..."
"ဒါဆိုလဲ ၿပီးတာပဲ ..."
"ဘယ္ေတာ့ သြားရမွာလဲ ..."
"မနက္ျဖန္ ..."
"ျမန္လိုက္တာကြာ ... လြမ္းစရာ ျဖစ္ေနေတာ့မယ္ ... ဘယ္ေတာ့ျပန္လာမွာလဲ ..."
"တလေလာက္ေတာ့ ၾကာမယ္ ... ေမာင္ရယ္ ... မလြမ္းရေအာင္ ... စိမ့္ကို အတိုးခ်ၿပီး ခ်စ္ေပးေပါ့လို႔ ... ေနာ္ ... "
"အုိေက"
ေျပာေျပာဆိုဆို ... စိမ့္ဒါလီခါးေလးကို "ဗေက်ာ္ဗ" လွမ္းဖက္လိုက္သည္ ... စိမ့္ဒါလီ အလိုက္သင့္ေလး ... ရင္ခြင္ထဲ ၀င္လာေတာ့ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ဟိုကိုင္ ဒီပြတ္နဲ႔ ဇာတ္လမ္းျပန္စသည္ ... စိမ့္ဒါလီ ေခါင္းေလး ေမာ့ကာ ... ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေလး ကိုက္ထားမိ၏ ... "ဗေက်ာ္ဗ" သိပ္လွတဲ့ စိမ့္ဒါလီ ႏုိ႔ေလးကို ခဲလိုက္တာကိုး ... စို႔သည္ ... အားရပါးရစို႔သည္ ... စိမ့္ဒါလီ တဟင္းဟင္းနဲ႔ စိတ္ႂကြလာသည္အထိ စို႔သည္ ... ပန္းေရာင္ ႏုိ႔သီးဖ်ားေလးကို ယက္သည္ ... စိမ့္ဒါလီ ေျခေထာက္ေလး ေခြယိုင္လဲမတတ္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" လွ်ာကစားသည္ ... ႏုိ႔ေလးကလဲ စို႔ၿပီး မလႊတ္ခ်င္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ... လွသည္ကိုး ...
"ဟင္း ... ဟင္း ... ေမာင္ရယ္ ... စိမ့္မေနတတ္ေတာ့ဘူးကြာ ..."
"ေမာင့္ကိုလဲ ျပန္စို႔ေပးကြာ ..."
"အင္း ..."
စိမ့္ဒါလီ ဒူးေထာက္ထုိင္ခ်ၿပီး ... "ဗေက်ာ္ဗ" ရဲ႕ ေထာင္မတ္ေနတဲ့ ဒုတ္ႀကီးကို လွမ္းကိုင္လုိက္သည္ ... မေျပာမဆုိ ... ဆတ္ကနဲ စိမ့္ဒါလီ ပါးစပ္ထဲ ငံုလိုက္၏ ...
"ဟား ... ေကာင္းလိုက္တာ ... အခ်စ္ရယ္ ..."
"အြန္ ..."
စိမ့္ဒါလီ ... ပညာျပေလၿပီ ... အရင္းနားကိုင္ထားတဲ့ ဒုတ္ႀကီးကို လက္ေလးက သြက္သြက္ေလး ထုေပးသည္ ... ပါးစပ္ထဲက ကြမ္းသီးေခါင္းကိုလဲ ... လွ်ာနဲ႔ တို႔သည္ ... ယက္သည္ ... ကလိသည္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ထြန္႔ထြန္႔လူးရၿပီ ... တရွီးရွီးနဲ႔ မ်က္စိမွိတ္ၿပီး ... အတင္းေကာ့ေကာ့ေပးမိ၏ ... စိမ့္ဒါလီ လီးစုပ္တာ ေတာ္ေတာ္ကြ်မ္းက်င္သည္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... ဖီးလ္တက္ေလ၏ ... ခႏၶာကိုယ္ထဲက အေၾကာေတြ ကြ်တ္ထြက္ပါသြားမတတ္ ... စိမ့္ဒါလီ ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးက ... အားရပါးရ စုပ္သည္ ... ပါးမို႔မို႔ေလးႏွစ္ဖက္ ... ခ်ိဳင့္၀င္သြားသည္အထိ ... စုပ္သည္ ... အားကုန္စုပ္ၿပီး ... ထိပ္ဖ်ားက အေပါက္ေလးကုိ လွ်ာေလးနဲ႔ ထိထားသည္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" မခံစားႏုိင္ ... အတင္းပဲ ... စိမ့္ဒါလီ ေခါင္းကိုကိုင္ၿပီး ... ႏွစ္ခ်က္သံုးခ်က္ ေဆာင့္ပစ္လိုက္သည္ ... ရွီးးးးးးး
စိမ့္ဒါလီ အသက္ရွဴမွားမတတ္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ေဆာင့္သည္ ... စိမ့္ဒါလီက လည္သည္ ... အရင္းကို ခပ္တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ထားေတာ့ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ေဆာင့္ခ်င္တုိင္းေဆာင့္လဲ ... ပါးစပ္ထဲကို တန္းမ၀င္ ... အရွိန္ကို ထိန္းထားသည္ ... ႏြားသိုးႀကိဳးျပတ္ေဆာင့္မရ ... အညႇာကို ကိုင္ထားေလသည္ ... ကဲ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ဘာလုပ္မလဲ ... ထိပ္ဖ်ားကို စိမ့္ဒါလီလုပ္သမွ် ... ခံေပေရာ့ ...
"ဟား ... ေကာင္းလိုက္တာ ... အခ်စ္ရယ္ ..."
"ေကာင္းလိုက္တာကြာ"
"စုပ္ ... စုပ္"
"ဗေက်ာ္ဗ" လီးႀကီးက ... တေျဖးေျဖး ပြတက္လာသည္ ... တင္းမာလာသည္ ... ၿပီးေတာ့မယ္ ... မျဖစ္ေသး ... လိုးခ်င္သည္ ... စိမ့္ဒါလီရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ ေဖာင္းေဖာင္းေလးကို အားရပါးရ ေဆာင့္ပစ္လိုက္ခ်င္သည္ ... ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ ... ထိုးႏွစ္ၿပီး ... အရည္ေတြ ပန္းထုတ္ပစ္လိုက္ခ်င္သည္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" စိမ့္ဒါလီကို ဆြဲထူသည္ ... ခုတင္ေဘးတြင္ ... ေလးဘက္ေထာက္ခိုင္းလိုက္၏ ... အေနအထားမက် ... အနိမ့္အျမင့္ မညီ ... ဒီေတာ့ ... စိမ့္ဒါလီ ဘယ္ဘက္ဒူးေလးက ... ေမြ႔ယာေပၚတြင္ ေထာက္လုိက္သည္ ... တဖက္က ေမြ႔ယာေအာက္တြင္ မတ္မတ္ေလး ေထာက္ထားသည္ ... တင္သားေတြက အေနာက္ဖက္ကို ခပ္ေထာင္ေထာင္ေလး ... စြံ႔ကားေနသည္ ... ႀကိဳက္သည္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" အရမ္းႀကိဳက္သည့္ အေနအထားေပါ့ ... စိမ့္ဒါလီ တင္သားလံုးလံုးစြံ႔စြံ႔ေလးၾကားမွာ ျပဴးထြက္ေနတာက ... ပန္းႏုေရာင္ ေစာက္ဖုတ္ႀကီး ... အရည္ေတြ ဟိုတစ ဒီတစ စို႐ႊဲေနသည္ ... ရမက္ေတြ ထန္ေနၿပီေပါ့ေလ ... "ဗေက်ာ္ဗ" တခ်က္ၿပံဳးမိ၏ ... သူ႔အလွည့္ ကိုယ့္အလွည့္ ... ဆုိတာ ရွိစၿမဲပဲေလ ...
"ဗေက်ာ္ဗ" ... ေခါင္းငံု႔ကာ ... စိမ့္ဒါလီ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကို ... အျပားလိုက္ ယက္ပစ္လိုက္သည္ ...
"အုိး ... ေမာင္ရယ္ ..."
စိမ့္ဒါလီ ... ေထာက္ထားတဲ့ ညာေျခေထာက္ေလး ၫႊတ္က်သြားမတတ္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" လွ်ာက ၾကမ္းလြန္းသည္ ... စိမ့္ဒါလီ အေသြးအသားေတြ ပြက္ပြက္ဆူကုန္၏ ...
"ေကာင္းလိုက္တာ ... ေမာင္ရယ္ ... ဟင့္ ..."
စိမ့္ဒါလီ ... မေနႏုိင္ေအာင္ ... အဖုတ္ၾကားထဲက အသားႏုေလးေတြကုိ ယက္သည္ ... ရက္ရက္စက္စက္ပဲ ... ပယ္ပယ္နယ္နယ္ပဲ ... တင္ႏွစ္လံုးကို ၿဖဲၿပီး ေခါင္းစိုက္ကာ ယက္သည္ ... စိမ့္ဒါလီ မခံႏုိင္ ... လံုး၀ မခံႏုိင္ ... ေမြ႔ယာခင္းကို အတင္းဆြဲဆုပ္ထားရင္း ... တအားေအာ္မိေလသည္ ...
"ေအာင္မေလး ... ေမာင္ရယ္ ... ဟင္း ... ဟင္း ... ေကာင္းလိုက္တာ ... ေကာင္းလိုက္တာ ..."
စိမ့္ဒါလီ ... တင္ပါးေတြ ... ဆတ္ဆတ္ခါသြားသည္ ... သြက္သြက္ခါသြားေအာင္လဲ ... "ဗေက်ာ္ဗ" လွ်ာက ၾကမ္းလြန္းသည္ ... အဆက္မျပတ္ တဇတ္ဇတ္နဲ႔ ယက္၏ ... ျပဴးထြက္လာတဲ့ ေစာက္ေစ့ေလးကိုလဲ ယက္ပစ္လုိက္သည္ ... စိမ့္ဒါလီ ေခါင္းမေဖာ္ႏုိင္ေတာ့ၿပီ ... ေမြ႔ယာခင္းကို အတင္းဆုပ္ထားရင္း ... ဖင္ေလးကိုသာ အစြမ္းကုန္ ေကာ့ေပးထားမိ၏ ... "ဗေက်ာ္ဗ" လွ်ာထိသမွ် ... ကလိသမွ် ... စိမ့္ဒါလီ ျပန္မခုခံႏုိင္ ... သြက္သြက္ခါေအာင္ ... ေကာင္းလြန္းသည္ ... အရမ္းေကာင္းလြန္းသည္ ... အေၾကာေတြ ျပတ္ထြက္မတတ္ ... ဟင္းးးးးးးးးးး ...
"ေမာင္ ... ေမာင္ ... မရေတာ့ ... မရေတာ့ဘူး ... လုပ္ေပးေတာ့ကြာ ... ေနာ္ ... ေနာ္ ... ဟင့္ ..."
"ဗေက်ာ္ဗ" ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ ... အကြဲေၾကာင္း ေအာက္ကေန အေပၚထိ သိမ္းႀကံဳးယက္ပစ္လိုက္သည္ ... စိမ့္ဒါလီ ... ေကာင္းလြန္းသျဖင့္ ေအာ္ဟစ္ပစ္လိုက္သည္ ...
"အား ... ေကာင္းလိုက္တာ ... ေမာင္ရယ္ ... ရွီးးးး ... ေသပါၿပီ ..."
"ဗေက်ာ္ဗ" အားရေအာင္ ယက္ၿပီး ... ဆတ္ဆတ္တုန္ေနတဲ့ ... ဒုတ္ကို ... စိမ့္ဒါလီရဲ႕ အဖုတ္၀မွာ ေတ့လိုက္သည္ ...
"ဗုတ္ ... ဗုတ္ ..."
ခပ္ဆတ္ဆတ္ေလး ... ႏွစ္ခ်က္ေလာက္ အေပါက္၀ကို ... ပုတ္လိုက္သည္ ... စိမ့္ဒါလီ ဖင္ေလး ... ေကာ့ပ်ံတက္လာသည္ ...
"ေမာင္ေနာ္ ... ဟြန္႔ ..."
"အီး ... ေမာင္ရယ္ ... ေကာင္းလိုက္တာကြယ္ ... အေမ့ "
"ေအာင္မေလး ... ေအာင္မေလးေနာ္ ... ဟင့္"
"ဗေက်ာ္ဗ" ထိပ္ဖ်ား၀င္သြားတာနဲ႔ ... ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းပဲ ေဆာင့္ထည့္ပစ္လိုက္သည္ ... စိမ့္ဒါလီရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးက တင္းၿပီးစီးေနေအာင္ ညႇစ္ထားတဲ့ၾကားက ... မရမက တိုး၀င္သြားၿပီး ... ဒိန္းကနဲ ... သားအိမ္၀ကို ... ကြမ္းသီးေခါင္းက ေျပးေဆာင့္ပစ္လိုက္သည္ ... မရမကတိုး၀င္လာတဲ့ ... "ဗေက်ာ္ဗ" လီးကို ... ႀကိဳက္လြန္းသျဖင့္ ... စိမ့္ဒါလီ အသက္ေအာင့္ၿပီး ... ဖင္ေလးကို အေနာက္ကို ပစ္ေပးလိုက္သည္ ... ထိခ်က္က ဒိုင္းကနဲပဲ ... စိမ့္ဒါလီ ... ၿပီးသြားမတတ္ ... ေကာင္းသြား၏ ... ဒီလို ၾကမ္းၾကမ္းေလး လုပ္ေပးတာမ်ိဳးကို ... စိမ့္ဒါလီ စြဲေနသည္ ... ေနရာက်သြားၿပီဆိုေတာ့ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ေဆာင့္သည္ ... ခါးေလးကို ... ကိုင္ကာ ... ပယ္ပယ္နယ္နယ္ ... ေဆာင့္သည့္ ... ၁ ... ၂ ... ၃ ... ၄
ျမန္လိုက္ ေႏွးလိုက္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ေဆာင့္ခ်က္ေတြက တခ်က္တခ်က္ ... စိမ့္ဒါလီ အေရွ႕ကို ေရြ႕သြားေလာက္ေအာင္ ... ျပင္းသည္ ... ဒါေပမယ့္ ... စိမ့္ဒါလီ ရမက္စိတ္က ပိုျပင္းသည္ ... ေမြ႔ယာခင္းကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ၿပီး ... အသက္ေအာင့္ကာ ... ေနာက္ဖက္ကို ဖင္ပစ္ေပး၏ ... ေဆာင့္ ... ေဆာင့္ ... ေမာင္ေရ ... စိမ့္ဒါလီ ... ဖင္ေတြ ကစားသည္ ... အထဲမွာလဲ ညႇစ္သည္ ... အ၀င္အထြက္ ၾကမ္းတဲ့ လီးကို ... ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ ... စိမ့္ဒါလီ ႀကိဳးစားေနသလား ... "ဗေက်ာ္ဗ" လက္မခံ ... ပို၍ ပို၍ ျမန္လာသည္ ... ပို၍ ပို၍ ၾကမ္းပစ္လိုက္သည္ ... အဆံုးသတ္ကား ... စိမ့္ဒါလီ ေအာ္ရၿပီ ... ေအာ္လဲ ေအာ္သည္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" စိမ့္ဒါလီ ဖင္ေတြကို ႐ိုက္သည္ ... လက္၀ါးျဖင့္ ခပ္ဆတ္ဆတ္ ႐ိုက္သည္ ... ေအာ္တာေပါ့ ...
"ေအာင္မေလး ... ေအာင္မေလး ... ေမာင္ရယ္ ..."
ဒါတြင္ မၿပီးေသး ... "ဗေက်ာ္ဗ" ခါးကို အနဲငယ္ကိုင္းကာ ... အိက်ေနတဲ့ ... စိမ့္ဒါလီ ႏုိ႔ႀကီးကို ဖမ္းညႇစ္သည္ ... စိမ့္ဒါလီ ထြန္႔ထြန္႔လူးသြားသည္ ... မခံႏုိင္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" အခ်က္ေတြ႔သြားသည္ ... စိမ့္ဒါလီ ႏုိ႔သီးဖ်ားေလးကို ... လက္မနဲ႔ လက္ညႇိဳးေပါင္းၿပီး အတင္းညႇစ္ထားၿပီး ... ေနာက္ကေန ... အေသေဆာင့္သည္ ... စိမ့္ဒါလီ ေအာ္သည္ ... အရမ္းေအာ္သည္ ... မခံစားႏုိင္လြန္းလို႔ ... ေမြ႔ယာကို တဗုန္းဗုန္းထုသည္ ...
"ေအာင္မေလး ... ေအာင္မေလး ... "
"ေသပါၿပီ ... ေမာင္ရယ္ ..."
"စိမ့္ကို ... အေသသတ္ေနတာလား ... ဟင္ ... ဟင့္ ..."
"ေတာ္ပါေတာ့ ... ေတာ္ပါေတာ့ ..."
ေကာင္းလြန္းတာလား ... နာလြန္းတာလား ... "ဗေက်ာ္ဗ" မသိ ... ေသခ်ာတာေတာ့ ... စိမ့္ဒါလီ ... အရမ္းခံစားေနရသည္ ... မ်က္ႏွာတခုလံုး ရဲတက္ေနသည္ ... ေနာက္က တင္ပါးေတြကလဲ နီရဲေနသည္ ... ေစာက္ဖုတ္ကေရာ ... ရဲတက္ေနမွာ ေသခ်ာသည္ ... အေနာက္ကေန ... တဖုန္းဖုန္းနဲ႔ အဆက္မျပတ္ ေဆာင့္ေနလုိက္တာမ်ား ... စက္ေသနတ္ပစ္သလား ေအာင့္ေမ့ရသည္ ... စိမ့္ဒါလီ ... ျဗန္းကနဲ ျဗန္းကနဲ ... အရည္ေတြ ထြက္ကုန္သည္ ... ခဏခဏ ... အထြဋ္အထိပ္ေရာက္သြားသည္ ...
"ေကာင္းလား ..."
"ေကာင္းတယ္ ... ေကာင္းပါတယ္ ... ေမာင္ရယ္ ..."
"အရမ္းေကာင္းလား ..."
"ေကာင္း ... ေကာင္းတာေပါ့ ... ဟင့္ ..."
"ေအာင္မေလး ... ေအာင္မေလး ... "
"ရွီးးးးးး"
"ဟင့္ အင္း ... ဟင့္အင္း ... စိမ့္ မခံႏုိင္ေတာ့ဘူး ... ေမာင္ရယ္ ... ၿပီးလိုက္ပါေတာ့ ... ၿပီးလိုက္ေတာ့ေနာ္ ..."
"မရဘူး ... မရဘူး"
"ေအာင္မေလး ... ေအာင္မေလး ... ေလး ..."
မရဘူး ... မရဘူး ... ေအာ္ေနေပမယ့္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" လဲ မထိန္းႏုိင္ေတာ့ ... အရည္ေတြ ပန္းထုတ္ပစ္လိုက္ခ်င္သည္ ... မခံႏုိင္တဲ့အဆံုး ... အားကုန္တခ်က္ေဆာင့္ထည့္လိုက္ၿပီး ... သားအိမ္၀ကိုေတ့ကာ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... သုတ္ရည္ေတြ ပန္းထုတ္ပစ္လိုက္သည္ ... စိမ့္ဒါလီ ... ဒူးေလး ေခြဆင္းသြားသည္ ... မခံႏုိင္ေတာ့ၿပီ ... တဟင္းဟင္း ၿငီးတြားရင္း ... စိမ့္ဒါလီ မွိန္းေနရွာသည္ ... ေမာသည္ ... အရမ္းေမာသည္ ... ေကာင္းလဲ အရမ္းေကာင္းသည္ ... မခံစားႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ေကာင္းလြန္းသည္ ... ဟူးးးးးးးးး
*** *** ***
အခန္း (၂) - သတို႔သားေလာင္း "ဗေက်ာ္ဗ"
"ဗေက်ာ္ဗ" ... စဥ္းစားသည္ ... စိမ့္ဒါလီကို တကယ္ခ်စ္သလား ... မဟုတ္ဘူး ... ႏုိ႔ထြားထြားေလးကို ႀကိဳက္သည္ ... တင္သားလံုးလံုးေလးကို ႀကိဳက္သည္ ... အရမ္းညႇစ္တတ္တဲ့ ေစာက္ဖုတ္ေလးကိုလဲ ႀကိဳက္သည္ ... လိုးလို႔ေကာင္းသည္ ... စိမ့္ဒါလီကို တကယ္ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ မခ်စ္ ... ဘ၀လက္တဲြေဖာ္အျဖစ္ ... မျဖစ္ႏုိင္ ... အဓိက အေမ ... စိမ့္ဒါလီကို အေမက လက္ခံမည္မဟုတ္ ... အေမ သေဘာက်တဲ့ ေကာင္မေလးက ... ေအးပြင့္စံ ... "ဗေက်ာ္ဗ" လဲ သေဘာက်သည္ ... စစ္ကိုင္းအိုးေလး ေအးပြင့္စံ ... ဆတ္ဆတ္ႀကဲမေလးကို ... "ဗေက်ာ္ဗ" အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ စိတ္၀င္စားသည္ ... လူႀကီးခ်င္း သေဘာတူတာထက္ ... ကိုယ့္အစြမ္းနဲ႔ ကိုယ္ ... စစ္ကိုင္းအိုးေလးရဲ႕ အခ်စ္ကို ... "ဗေက်ာ္ဗ" လိုခ်င္သည္ ... ေယာက္်ားပဲ ... ဘာလို႔ မျဖစ္ႏုိင္ရမွာလဲ ... ႀကိဳးစားရင္ ျဖစ္မွာပဲေလ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ၿပံဳးမိသည္ ...
ၿခံေပါက္၀မွာ ရပ္ၿပီး ... "ဗေက်ာ္ဗ" လူေခၚမလို႔ စဥ္းစားေနတာ ... ေအးပြင့္စံလို႔ ေခၚရမွာလား ... ဦးမိုုးႀကိဳးလို႔ ေခၚရမွာလား ... ဘယ္လိုေခၚရင္ေကာင္းမလဲ ... အထုပ္တထုပ္ ဆြဲၿပီး ...
"ေ၀ါင္း ... ေ၀ါင္း ..."
၀ုန္းကနဲ ... ၿခံတခါးကို ... ေျပးေဆာင့္လာတာက ... ရန္လံု ... ဟိုေန႔က "ဗေက်ာ္ဗ" ကို လိုက္ဟပ္တဲ့ေကာင္ ... ေတာ္ေတာ္မွတ္မိေနသည္ ... ေခြးဆိုတာက ... အနံ႔ခံေကာင္းသည္ ... တခါမွတ္ထားရင္ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ ... သူ႔သခင္မ ေအးပြင့္စံက "ဟဲ့ ရန္လံု ... ဟိုႏွာဘူးကို ကိုက္စမ္း ..." ဆုိၿပီး ရွဴးတုိက္တုန္းက လိုက္ကိုက္ေသးသည္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" လက္၀ါးေစာင္းခုတ္ခ်လိုက္တာ ရန္လံုက ... နံ႐ိုးက်ိဳးသြားတယ္ မဟုတ္လား ... ... မဟုတ္ေသးပါဘူး ... နံ႐ိုးမက်ိဳးပဲ ျပန္ေကာင္းသြားလို႔ ေနမွာေပါ့ ...
"ရန္လံု ... လာစမ္း ..."
"ဘယ္သူနဲ႔ ေတြ႔ခ်င္လို႔လဲရွင့္"
အသံေလးၾကားလိုက္ရတာနဲ႔တင္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ရင္ေတြ ဒိန္းကနဲ ခုန္သြားသည္ ... ေအးပြင့္စံ ... စစ္ကုိင္းအိုးေလး ... ေအးပြင့္စံ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ပါးစပ္က အေျဖမထြက္လာ ... အ ေနသည္ ...
"ေအာ္ ... ရွင္ကိုး"
ဒိုင္းကနဲ မ်က္ေစာင္းက ေရာက္လာသည္ ... မ်က္ေစာင္းေလးက သိပ္လွလြန္းသည္ ... ၿခံတံခါးၾကားထဲကေန "ဗေက်ာ္ဗ" ျမင္လိုက္တာ ... ေအးပြင့္စံ ... ျမန္မာဆန္ဆန္ေလး ... အိမ္ေနရင္း ရင္ေစ့အက်ႌေလးနဲ႔ ... ထမီေလး ... တင္းတင္းေလးပဲ ... မို႔မို႔ေလးေဖာင္းႂကြေနတဲ့ ရင္ႏွစ္မႊာက ... ခ်စ္စရာေလး ... "ဗေက်ာ္ဗ" အသဲယားမိသည္ ... ဆြဲညႇစ္ပစ္လိုက္ခ်င္သည္ ... ညတုန္းက စိမ့္ဒါလီနဲ႔ ခ်စ္ခဲ့တဲ့အရွိန္က မေသေသး ...
"ဗေက်ာ္ဗ" ... စိုက္ၾကည့္ေနတာ ... ေအးပြင့္စံ သိသည္ ...
"ႏွာဘူး ... ဘာလာလုပ္တာလဲ ..."
"ခင္ဗ်ာ ... ဦးမိုးႀကိဳးကို လာေတြ႔တာပါ ..."
"ဦးမိုးႀကိဳးဆိုတာ ... ဒီအိမ္မွာ မရွိဘူး ..."
"ခင္ဗ်ာ ..."
"ဗေက်ာ္ဗ" ... ေၾကာင္ေတာင္ေၾကာင္သြားသည္ ... ဦးမိုးႀကိဳးဆိုတာက ေအးပြင့္စံရဲ႕ အေဖရင္း ေခါက္ေခါက္ ... ေအးပြင့္စံက မသိဘူး ဗူးခံေနၿပီ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ဘာဆက္လုပ္ရမလဲ ... စဥ္းစားစမ္း ...
"ဒီမွာ ... ႏွာဘူး ... ဒါမ်ိဳးေတြ ႐ိုးေနၿပီ ... လာမေရာနဲ႔ ... သြားေတာ့"
"ခဏေလး ... ခဏေလးပါဗ်ာ ... က်ေနာ္က ... ဦးမိုးႀကိဳးနဲ႔ ... တကယ္လာေတြ႔တာပါ ..."
"မသိဘူး ... မရွိဘူး ..."
"ဗေက်ာ္ဗ" ... စိတ္တုိလာသည္ ...
"ဒီမွာ အမိ ... ကိုယ့္အေဖကို မရွိဘူးေျပာရင္ ... ငရဲအိုးထဲ ေဇာက္ထိုးက်မယ္ေနာ့"
"က် က် ... ရွင့္အပူ မပါဘူး ... ျပန္ေတာ့"
"မျပန္ဘူး ... ဦးမိုးႀကိဳးနဲ႔ မေတြ႔ရမခ်င္း မျပန္ဘူး"
"ျပန္ေတာ့လို႔ ေျပာေနတယ္ေနာ္ ... ရန္လံုနဲ႔ ရွဴးတိုက္လိုက္ရမလား"
"ေအာ္ ... အမိက ... အခ်စ္စမ္းတယ္ေပါ့ေလ"
"ဘာာ ..."
၀ုန္းကနဲ ၿခံတံခါး ဆြဲဖြင့္ၿပီး ေအးပြင့္စံ ထြက္လာသည္ ... ခါးေထာက္လ်က္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ကို စိမ္းစိမ္းၾကည့္၏ ... စားမတတ္ ၀ါးမတတ္ ... ေဒါသေတာ့ႀကီးပါ့ ... စစ္ကိုင္းအိုးရယ္ ...
"႐ုပ္ကေလးက ေခ်ာရက္နဲ႔ ... စိတ္ကလဲ ႀကီးပါ့"
"ရွင္ေနာ္"
"အနီးကပ္ၾကည့္မွ ေတာ္ေတာ္ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတာပဲ"
"ဘာာာ"
ေအးပြင့္စံ ... ပါးခ်မလို႔ ... လက္႐ြယ္တုန္း ... ျဖတ္ကနဲ ... "ဗေက်ာ္ဗ" အေနာက္ကို ယို႔လိုက္သည္ ... ထိုအခ်ိန္မွာပဲ ... ကားတစီး ထုိးဆုိက္လာသည္ ... ကားေပၚက ဆင္းလာတာ ဦးမိုးႀကိဳး ...
"ဟဲ့ ... သမီး ... ဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲ ..."
"ဒီမွာေလ ... ဘရာေၾကာ္သည္ အစုတ္ပလုတ္ ... သမီးကို လာေစာ္ကားေနတာ ..."
ဦးမိုးႀကိဳး ... "ဗေက်ာ္ဗ" ကို လွမ္းအကဲခတ္ေတာ့ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ဆိုတဲ့ လူငယ္က ... ဗရာေၾကာ္သည္နဲ႔ ဘယ္လိုမွ မတူ ... သန္႔သန္႔ျပန္႔ျပန္႔ ... အျဖဴေရာင္ ရွပ္အက်ႌနဲ႔ ... နီညိဳေရာင္ ေယာပုဆိုးနဲ႔ ... မိေကာင္းဖခင္ သားသမီးပါပဲ ... ႐ိုင္းစိုင္းတဲ့ပံုစံ မေပၚ ... တခုခုေတာ့ လြဲေနၿပီ ...
"ဦးက ... ဦးမိုးႀကိဳးလား ခင္ဗ်"
"ေအး ဟုတ္တယ္ ... ကိစၥက"
"က်ေနာ့္ ေမေမ ေဒၚအံုးႀကိဳင္က ... အလွဴ ဖိတ္ခိုင္းလိုက္လို႔ပါခင္ဗ်"
"မအံုးႀကိဳင္"
ဦးမိုးႀကိဳး ... သေဘာေပါက္သြားသည္ ... ဒီေကာင္ေလးက မအံုးႀကိဳင္ရဲ႕ သားျဖစ္ရမယ္ ... သူ႔အေဖ ... ေက်ာ္ဗရဲ႕ မ်က္ခံုး မ်က္လံုး ဆင္ပါရဲ႕ ... ဟုတ္ၿပီ ... ေက်ာ္ဗသား ... ဦးမိုးႀကိဳး ... ၿပံဳးလိုက္မိ၏ ...
"ေဖေဖ ... သူ႔ကို သိလို႔လား ..."
"သိတာေပါ့ကြ ... ဒါ ေဖေဖေျပေျပာေနတဲ့ ... ေဖေဖရဲ႕ ေက်းဇူးရွင္ ေက်ာ္ဗတို႔ အိမ္က"
"မွန္ပါတယ္ခင္ဗ် ... ဦးက ... ေဖေဖ့ကို သိေနတယ္ေပါ့"
"သိတာေပါ့ကြာ ... ဆပ္မကုန္တဲ့ ဦးရဲ႕ အသက္သခင္ ေက်းဇူးရွင္ပဲေလ ... ဘယ္ေမ့ပါ့မလဲ ... လာလာ ... သား အိမ္ထဲ၀င္ ..."
ေအးပြင့္စံ ... မေက်နပ္ ... ဘယ့္ႏွယ့္ ... ေအးပြင့္စံကို ... ရိသဲ့သဲ့လုပ္သြားတဲ့ ေကာင္ကို ... ေဖေဖက အေရးတယူနဲ႔ ... အိမ္ထဲ ေခၚသြားသည္ ... ေဖေဖ့ေနာက္ကေန ကုတ္ကုတ္ ကုတ္ကုတ္နဲ႔ ဒင္း လိုက္သြားသည္ ... မသြားခင္ လွည့္ၾကည့္ၿပီး ... မ်က္စိမွိတ္ျပလိုက္ေသးသည္ ... ေသမယ္ ... ေတာက္ ... ေအးပြင့္စံ ... တခုခုနဲ႔ ေကာက္ေပါက္ခ်င္လိုက္တာ ... အသဲကိုယားေနတာပဲ ဟြန္႔ ... ရန္လံုကလဲ ဒင္းကို ေတြ႔တာနဲ႔ ... ထုိးေဟာင္သည္ ... ေဟာင္မွာေပါ့ ... ရန္လံု ခံထားရတာ ... ဘယ္ေက်နပ္မလဲ ...
ဧည့္ခန္းထဲမွာ ... ေဖေဖနဲ႔ ဒင္း ... အက်အနထုိင္ၿပီး စကားေတြ ေျပာေနသည္ ... ေအးပြင့္စံ ... ဘာလုပ္ရမလဲ ... ဘာလုပ္ရမလဲ ... လက္စားေခ်ခ်င္သည္ ...
"ဟဲ့ သမီး ... လာအံုး ..."
"ရွင္ ... ေဖေဖ ..."
"ဒါက ေဖေဖ့ရဲ႕ ေက်းဇူးရွင္ ကိုေက်ာ္ဗရဲ႕ သား ... ဗေက်ာ္ဗတဲ့"
"ဒါက ... ဦးရဲ႕သမီး ... ေအးပြင့္စံတဲ့"
"ဟုတ္ကဲ့ က်ေနာ္ သိပါတယ္ခင္ဗ်"
"ေဟ ... ဒါဆို သားနဲ႔ သမီးက သိၾကၿပီးသားေပါ့ ..."
"မသိပါဘူး ေဖေဖကလဲ"
"သိပါတယ္ ေအးပြင့္ရယ္"
"ဟြန္႔ ..."
ေအးပြင့္စံ ... မ်က္ေစာင္း ဒိုင္းကနဲ ထိုးပစ္လိုက္သည္ ... ကက္ကက္လန္ ျပန္ေျပာလိုက္ခ်င္သည္ ... ဒါေပမယ့္ ... ေဖေဖ့ေရွ႕မွာမို႔လို႔ ... မေက်နပ္တာကို ... သိပ္မေျပာရဲ ... ဧည့္သည္ျပန္သြားရင္ ... ေစာ္ပေလာ္တီးခံရမွာ ... ေဖေဖ့ကိုေတာ့ ေအးပြင့္စံ သိပ္ေၾကာက္သည္ ... ဟိုေန႔ကလို ဒဏ္ေပးခံရရင္ ... ေသၿပီ ... ေဖေဖကေတာ့ သေဘာေတြက်ေနသည္ ... ဘာျဖစ္မွန္းမသိ ... ဒင္းကို အိမ္ထဲ အေရးတယူ ေခၚသြားသည္ ...
"သားအတြက္ အေအးေလးဘာေလးလုပ္အံုးေလ ..."
"ဟုတ္ ... ဟုတ္ကဲ့ ... ေဖေဖ"
"ေနပါေစ ... ဦးရဲ႕"
"မဟုတ္တာကြာ ... ေသာက္ရမယ္ ... သြားေဖ်ာ္ေခ် ... သမီး"
ေအးပြင့္စံ ... မ်က္ႏွာေလး ၀င္းကနဲ ျဖစ္သြားသည္ ... ေတြ႔မယ္ ... ဒင္း ... ငါ့အလွည့္ေရာက္ၿပီ ... ေနာက္ေဖးမီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာ ... သံပုရာရည္ခ်ဥ္ခ်ဥ္ေလး ေဖ်ာ္ေပးလိုက္မယ္ ... သံပုရာသီး ... ၁ လံုး ... ၂ လံုး ... ၃ လံုး ... ရႈပ္ပါတယ္ ... မခ်ဥ္မွာစိုးလို႔ ... ေရခဲေသတၱာထဲက ... ေရွာက္သီးပါ ထည့္ညႇစ္ေပးလိုက္တယ္ ... ေရနဲနဲထည့္ ... သၾကားလံုး၀မထည့္ဘူး ... ဆားတဇြန္းပါ ထည့္ပစ္လိုက္တယ္ ... မွတ္ကေရာ ... သံပုရာရည္ေခၚမလား ... ေရွာက္ရည္ေခၚမလား ... ခ်ဥ္စုပ္ေနတာ ... အနံ႔ရတာနဲ႔တင္ ... အေၾကာေတာင္ဆြဲခ်င္လာသည္ ... ေအးပြင့္စံ ... ခိကနဲ ၿပံဳးၿပီး ... ေရခဲႏွစ္တံုးထည့္လိုက္သည္ ... မွင္ေသေသနဲ႔ ... ဧည့္ခန္းထဲ ၀င္လာၿပီး ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... ေရွ႕မွာ ခ်ေပးသည္ ...
"သား ... ေသာက္အံုး ..."
"ဟုတ္ကဲ့"
ေအးပြင့္စံ မသိမသာနဲ႔ ... အျပင္ထြက္လာသည္ ... ၿခံထဲကေန ဧည့္ခန္းကို ျမင္ရတဲ့ေနရာက ... ေခ်ာင္းၾကည့္တာေပါ့ ... ဒင္း ေသာက္လုိက္လို႔ကေတာ့ ... အဟိ ... ေဖေဖကေတာ့ ... ဒင္းကို ေတာ္ေတာ္သေဘာက်ေနပံုရသည္ ... သားသားနဲ႔ ... တသားသားျဖစ္ေနသည္ ... သူ႔သားအျဖစ္ ေမြးစားလိုက္ရင္ ... အင္ ... ေအးပြင့္စံ ဒိန္းကနဲ ျဖစ္သြားသည္ ... ဒင္းန႔ဲ ငါ့ကိုမ်ား ေပးစားလိုက္ရင္ ... ေအာင္ျမတ္ေလးေနာ္ ... ေအးပြင့္စံ ... ရင္ေတြတုန္သြားသည္ ... မျဖစ္ဘူး ... မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး ... ေဖေဖက ဒီလိုႏွာဘူးေကာင္မ်ိဳးကို ... သူ႔သမီးနဲ႔ ေပးစားမယ္လုိ႔ေတာ့ မထင္ ... ေအးပြင့္စံ ေစာင့္ၾကည့္ေနတုန္းပဲ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... သူ ခ်ေပးထားတဲ့ ေရွာက္ရည္ အဲေလ ... သံပုရာရည္ခ်ဥ္စုတ္ကို ... ေမာ့ေသာက္လိုက္တယ္ ... တခ်က္ထဲပဲ ... ဂြပ္ကနဲ ေသာက္ခ်လိုက္တယ္ ... အၿပံဳးမပ်က္ဘူး ... လံုး၀အၿပံဳးမပ်က္ဘူး ... ေအးပြင့္စံ ကိုယ့္မ်က္စိေတာင္ ကိုယ္မယံုႏုိင္ ... ခုနက ေဖ်ာ္ထားတဲ့ သံပုရာရည္က အနံ႔နဲ႔တင္ ၾကက္သီးထေစတဲ့ဟာ ... သူ႔မုိ႔လို႔ ေမာ့ေသာက္ႏုိင္သည္ ... ခဏေနေတာ့ ... ဒင္း ျပန္ဖို႔ ျပင္သည္ ... ေအးပြင့္စံ ၿခံ၀မွာ တံခါးဖြင့္ေပးထားသည္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... ေအးပြင့္စံကို ႏႈတ္ဆက္သည္ ... အၿပံဳးက မထိတထိ ... ငါသိ၏ ဆုိလိုသည္ ... ေအးပြင့္စံ အသဲယားလိုက္တာ ... မ်က္ေစာင္းကိုသာ ခဲလိုက္မိေလ၏ ... အဲဒီညက ေအးပြင့္စံ အိပ္လုိ႔မေပ်ာ္ ... ဘာလုိ႔မွန္းမသိ ... "ဗေက်ာ္ဗ" တခုခုျပန္လုပ္မွာကို စိုးရိမ္ေနသည္ ... ဒင္း ဘယ္လို လက္စားျပန္ေခ်မွာလဲ ... ေအးပြင့္စံ ေလွ်ာက္စဥ္းစားသည္ ... စဥ္းစားလို႔ကိုမရ ... အိုက္ကလဲအိုက္လာသည္ ... ေရလဲထမီလဲလိုက္ၿပီး ေရခ်ိဳးဖို႔ျပင္သည္ ... ခပ္တင္းတင္းစီးထားတဲ့ ေဘာ္လီေလးကို ခြ်တ္ ... ေအာက္က အတြင္းခံေလးကိုလဲ ခြ်တ္ၿပီး ... ခုတင္ေပၚတြင္ တင္ထားခဲ့သည္ ... ေအးပြင့္စံတုိ႔အိမ္က ႏွစ္ထပ္ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္ ... အက်ယ္ႀကီးေတာ့ မဟုတ္ ... ပထမထပ္မွာ ... ေဖေဖက တခန္း ... ေအးပြင့္စံက တခန္း ... ေရခ်ိဳးခန္း အိမ္သာက ... ေအာက္ထပ္မွာပဲ ရွိသည္ ... ေအးပြင့္စံ သဘက္ေလးၿခံဳၿပီး ... ေအာက္ထပ္ကို ဆင္းလာသည္ ... ေရခ်ိဳးခန္းက လံုလံုၿခံဳၿခံဳ ... လံုၿခံဳလြန္းလို႔ တခါတေလ ... အျပင္က ေအာ္ေခၚရင္ေတာင္ မၾကားရ ... ေရခ်ိဳးခန္းထဲေရာက္ေတာ့ ... ေရလဲထမီေလးကို ေအးပြင့္စံ ခြ်တ္လိုက္သည္ ... ေအးပြင့္စံ ႏုိ႔ေလးေတြက တင္းေနတာပဲ ... အပ်ိဳေလးႏုိ႔ဆုိေတာ့ ဘယ္သူမွ မထိမကိုင္ရေသး ... တင္းတင္းေလး မုိ႔ေနသည္ ... ႏုိ႔သီးဖ်ားေလးေတာင္ ေကာင္းေကာင္း မေထာင္ေသး ... အထဲမွာ ျမဳပ္ခ်င္ခ်င္ရယ္ ... ေစာက္ဖုတ္ေလးေရာ ... အေမြးႏုက ပါးပါးေလးရယ္ ... မမဲေသးဘူး ... ၀င္းၿပီး မုိ႔ႂကြေနသည္ ... ေအးပြင့္စံ ၁၈ ႏွစ္ျပည့္တာ မၾကာေသး ... ဒါ့ေၾကာင့္မို႔လားမသိ ... ေသြးတက္စအ႐ြယ္မို႔ ... အတြင္းသားေတြက က်စ္လစ္ၿပီး ဖြံ႔ထြားေနသည္ ... ဆက္လက္ၿပီးလဲ ဖြံ႔ထြားအံုးမွာပဲ ... အုတ္ကန္ထဲက ေရကို ခပ္ၿပီး တဗြမ္းဗြမ္းနဲ႔ ေလာင္းခ်လိုက္သည္ ... ဆပ္ျပာတုိက္ ... ေရေသခ်ာခ်ိဳးၿပီး တကိုုယ္လံုး ေအးျမေတာ့မွ ... ေရခ်ိဳးတာကို ရပ္လိုက္သည္ ...
တကုိယ္လံုး ေအးျမသြားေတာ့မွ ... ေအးပြင့္စံ ... ေရလဲထမီေလးကို ေကာက္၀တ္ၿပီး ... အိမ္ေပၚထပ္ျပန္တက္လာခဲ့သည္ ...
"ေဟာေတာ့ ..."
ေအးပြင့္စံ ... ေရမခ်ိဳးခင္က ... ခုတင္ေပၚတြင္ ခြ်တ္တင္ထားခဲ့ေသာ ေဘာ္လီနဲ႔ အတြင္းခံ မရွိေတာ့ ... ဘယ္ေရာက္သြားလဲ ... ေအးပြင့္စံ ... လုိက္ရွာၾကည့္သည္ ... မေတြ႔ ... ေအးပြင့္စံ ရင္ထဲမွာ ထိတ္ကနဲ ျဖစ္သြားသည္ ... မျဖစ္ႏိုင္ ... ဘယ္လိုမွ မေပ်ာက္ႏုိင္ ... အိမ္မွာ ေဖေဖရယ္ ... ေအးပြင့္စံရယ္ ႏွစ္ေယာက္ထဲရွိတာ ... ေဖေဖကလဲ စပ္စပ္စုစု ... ေအးပြင့္စံ အတြင္းခံေတြကို လာသိမ္းေပးမွာ မဟုတ္ ...ဘယ္သူလဲ ... သူခိုးေရာက္ေနၿပီလား ... ေအးပြင့္စံ နဲနဲေတာ့ ေၾကာက္သြားသည္ ... ျပတင္းေပါက္ ... ျပတင္းေပါက္က ပြင့္ေနသည္ ... ေအးပြင့္စံ ... ျပတင္းေပါက္ကေန လိုက္ၾကည့္သည္ ... ဘာမွ မေတြ႔ ... ၿခံထဲတြင္ ထြန္းထားေသာ ... မီးလံုးေလးေတြေၾကာင့္ အနဲငယ္ေတာ့ လင္းေနသည္ ... လူရိပ္လူေယာင္ ဘာမွမရွိ ... ရန္လံု ဘာလုပ္ေနသလဲ ... အိပ္ေဆးခ်ခံရတာလား ... ရန္လံုအသတ္ခံရၿပီလား မသိဘူး ... ဘုရား ... ဘုရား ... အသံလဲ မၾကားရဘူး ... ေအးပြင့္စံ ... ျပတင္းေပါက္တံခါးကို ပိတ္မလို႔ လက္လွမ္းေနတုန္း ...
"အြန္ ..."
ဆတ္ကနဲ ေအးပြင့္စံ အျမင္အာ႐ံုေတြ ေမွာင္က်သြားသည္ ... မ်က္ႏွာကို တခုခုနဲ႔ အုပ္ၿပီး ခပ္တင္းတင္းေနာက္ကေန ခ်ည္ခံလိုက္ရသည္ ... ေအးပြင့္စံ႐ုန္းသည္ ... မရဘူး ... ေအးပြင့္စံ ခႏၶာကိုယ္ေလးက ေသးေသးေကြးေကြးမဟုတ္ ... ေတာင့္ေတာင့္တင္းတင္းနဲ႔ အားေတာ့ရွိသည္ ... ေတာ္႐ံု ေယာက္်ားေလးေလာက္ေတာ့ မၿဖံဳ ... နပမ္းလုံးရင္ ႏုိင္ေလာက္သည္ ... အခုေတာ့ ... ေအးပြင့္စံ ႐ုန္းမရ ... သန္မာတဲ့ လက္တဖက္က ... ေအးပြင့္စံ လည္ပင္းကို ဆတ္ကနဲ လာညွစ္သည္ ...
"အီးးး ..."
ေအးပြင့္စံ သတိမလြတ္ ... ေျခေထာက္နဲ႔ ကန္သည္ ... လက္နဲ႔ ႐ိုက္သည္ ... လည္ပင္းကို ညႇစ္ထားေသာ လက္ႀကီးကို ... ကုတ္ဖဲ့၏ ... မရ ... အဲဒီလက္ႀကီးက ... ေအးပြင့္စံ နားေတြက ေလေတြ ထြက္သြားမတတ္ ... ညႇစ္ပစ္လိုက္သည္ ... ေအးပြင့္စံ လည္တုိင္ေဖာ့ေဖာ့ေလးေပၚမွာ ... လက္ရာႀကီးထင္က်န္ရစ္ေအာင္ ... ညွစ္၏ ... ညွစ္ေနဆဲ ... တကိုယ္လံုးပါေအာင္ ဆြဲပါ မလိုက္သည္ ... ေအးပြင့္စံ ေျခေထာက္ေလး ၾကမ္းျပင္ေပၚက လြတ္သြား၏ ... ေလထဲမွာ ယက္ကန္ယက္ကန္နဲ႔ အသက္ရွဴမရေတာ့ၿပီ ... ေအာ္လို႔လဲ မရ ... ပါးစပ္က ေအာ္လဲ ၀ူး၀ူး၀ါး၀ါးသာထြက္ေတာ့၏ ... အသက္ရွဴမ၀ေတာ့ လူကလဲ အားယုတ္သြားသည္ ... ထိုအခ်ိန္မွ ... ဘုန္းကနဲ ပစ္ခ်လိုက္၏ ... ေအးပြင့္စံ ခႏၶာကိုယ္ေလး ၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္ ပံု႔ပံု႔ေလး ေခြယိုုင္က်သြားသည္ ...
ႀကိဳး ... လက္သန္းလံုးေလာက္ရွိတဲ့ ႀကိဳးနဲ႔ ... လက္ေတြကို ခ်ည္သည္ ... ေအးပြင့္စံ မ႐ုန္းမိ ... ႐ုန္းဖို႔ထက္ အသက္ကို မနည္း႐ွဴေနရသည္ ... ႀကိဳးကို ေဆာင့္ဆြဲၿပီး ... လက္ေတြကို တေနရာရာနဲ႔ တြဲခ်ည္လိုက္သည္ ... ေအးပြင့္စံ ခႏၶာကိုယ္ေလးက ကုန္းကုန္းေလး ျဖစ္သြား၏ ... တင္းၿပီးကားေနတဲ့ တင္သားေတြက ေနာက္ဖက္ကို ေကာက္တက္သြား၏ ... အပ်ိဳေလးမို႔ ... အိုးေလးက ဖြံ႔လြန္းသည္ ... ေအးပြင့္စံ အသက္ရွဴ၀ေတာ့ ႐ုန္းတာေပါ့ ... မရေတာ့ဘူး ... က်က်နန အခ်ည္ခံထားရၿပီးၿပီ ... က်န္ေနတဲ့ ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကိုလဲ ခ်ည္ဖို႔ ... လက္ႀကီးက ... ဟန္ျပင္သည္ ... ေအးပြင့္စံ ကုန္းလ်က္သားနဲ႔ ... ေနာက္ဖက္ကို လွမ္းကန္သည္ ... မထိပါ ... ဘယ္ထိမလဲ ... ရမ္းကန္ရတာကိုး ... ကန္ေက်ာက္ေနတဲ့ ေျခေထာက္ကို လက္ႀကီးက လွမ္းကိုင္လိုက္သည္ ... မိမိရရပဲ ... ေအးပြင့္စံ ႐ုန္းမရ ... ႀကိဳးတႀကိဳးက ကြင္းေလွ်ာပံုစံနဲ႔ ေျခက်င္း၀တ္ကို လွမ္းတုပ္ၿပီး ... ခပ္တင္းတင္းေဆာင့္ဆြဲ ပစ္လိုက္၏ ... ေျခေထာက္ေလးႏွစ္ေခ်ာင္းကား ကားကနဲ ျဖစ္သြားသည္ ... ေအးပြင့္စံ ရပ္တည္ဖို႔ ခက္သြားၿပီ ... ဒီဘက္ေျခေထာက္ၿပီးေတာ့ ... ဟိုဘက္ေျခေထာက္ ... ဒီလိုပဲ ... ႀကိဳးနဲ႔ ခ်ည္ၿပီး ... ေဆာင့္ဆြဲကာ ခ်ည္ေႏွာင္ခံရသည္ ...
ေၾကာက္သည္ ... အရမ္းေၾကာက္သည္ ... ေအးပြင့္စံ ဒီလိုမ်ိဳးအျဖစ္မ်ိဳး တခါမွ မႀကံဳဘူး ... ေအးပြင့္စံက ေခ်ာတယ္ ... လွတယ္ ... ေတာင့္တယ္ ... ေယာက္်ားေလးေတြ ႀကိဳက္တယ္ဆိုေပမယ့္ ... ဘယ္သူမွ အဲဒီလို အတင့္မရဲဘူး ... ကိုယ့္အိမ္ထဲမွာ ... ကိုယ့္အခန္းထဲမွာ ... အေစာ္ကားခံရမယ္လို႔ ... တသက္နဲ႔ တကိုယ္ ေအးပြင့္စံ မေတြးမိေပ ... အခုေတာ့ ... အခုေတာ့ ... ႀကံဳေတြ႔ေနရၿပီ ... ေတာင့္တင္းလွတဲ့ စစ္ကိုင္းအိုးေလးက ... ကုန္းလ်က္သား ... ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းက ကားယား ... ေရခ်ိဳးၿပီးစ ... ေအးပြင့္စံ ခႏၶာကိုယ္ေလး ... မေအးႏုိင္ေတာ့ၿပီ ... ေဇာေခြ်းေလးေတြ ပ်ံစျပဳလာ၏ ... မျဖစ္ပါေစ ... မျဖစ္ပါေစနဲ႔ ... ေအးပြင့္စံ ႀကိတ္ၿပီး ဆုေတာင္းမိသည္ ... "ေဖေဖရယ္ ... ကယ္ပါအံုး ... ေအးပြင့္စံ ... ဒုကၡေရာက္ေနၿပီ ..." ... ေအးပြင့္စံ ႀကိတ္ၿပီး ... ေဖေဖ့ကို တမ္းတမိသည္ ... သူ ဘာလုပ္မလို႔လဲ ...
အေမ့ ... အီးးးးး
ပါးစပ္ပိတ္ခံထားရေတာ့ ... အသံက ၀ူး၀ူး၀ါး၀ါးသာထြက္လာသည္ ... ေအးပြင့္စံ ခႏၶာကိုယ္ေလး ... ဆတ္ဆတ္ခါေအာင္ ... ယိမ္းထိုးလႈပ္ရွားသြားသည္ ... ျဖစ္မွာေပါ့ ... အဲဒီလက္ႀကီးက ... ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းၾကားက ... ေစာက္ဖုတ္ႏုႏုေလးကို ... ပြတ္ဆြဲသြားတာကိုး ... ေအးပြင့္စံ ... မခံစားႏုိင္ ... မခံစားတတ္ ... အေတြ႔အထိက ၾကမ္းလြန္းသည္ ... ဘယ္လိုႀကီးမွန္းမသိ ... ဟင့္ ...
အေနာက္ဖက္ကို ေဖာင္းမို႔ေကာ့တက္ေနတဲ့ ... ေစာက္ဖုတ္ႏုႏုေလးေလးကို ... လက္ႀကီးက ... ဖိထားသည္ ... ေအးပြင့္စံ မေနတတ္ ... ခံစားခ်က္က မေျပာတတ္ ... တင္းမုိ႔ေနတဲ့ တင္ပါးေတြက လႈပ္႐ြလာသည္ ... လြတ္လိုလြတ္ညား ယမ္းခါၾကည့္သည္ ... မရ ... လက္ညႇိဳးေလးက လြန္လြန္းသည္ ... ေစာက္ဖုတ္အ၀ေလးကို လာထိထားသည္ ... ၀င္ေတာ့ မ၀င္ေသး ... ေရစုိထမီက ... ခံေနတာကိုး ... ဒါေပမယ့္ ... ယမ္းခါေနတဲ့ တင္ပါးေတြေၾကာင့္ ... အေပါက္၀ေလးမွာ လက္ညႇိဳးေလးက ကလိေနသလိုျဖစ္ေနသည္ ... ေအးပြင့္စံ မေနတတ္ ... အသဲယားသည္ ... ေအာ္ဟစ္ပစ္လိုက္ခ်င္သည္ ... ရင္ထဲကလဲ ဆုေတာင္းေနသည္ ... ထမီေလးကို မခြ်တ္လိုက္ပါေစနဲ႔ ... အီးးးးးးး ... ဆုေတာင္းေနသည့္ၾကားက ... ေရစိုထမီေလးကို ... ဆြဲလွန္ပစ္လိုက္သည္ ... သြားၿပီ ...
ေကာ့တက္ေနတဲ့ အဖုတ္ေလးက ... ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းၾကား ... ေဖာင္းမုိ႔ေနသည္ ... အဖုတ္ေလးက သန္႔လြန္းသည္ ... အေမႊးမရွိ ... မေပါက္ေသးတာလို႔ ထင္သည္ ... ရွိေတာ့ရွိသည္ ... ေရးေရးေလး ... ႏႈတ္ခမ္းသားႏွစ္ခုက ... မုိ႔ေနတာပဲ ... အတြင္းသားေတြက ပန္းေရာင္ရဲရဲေလး ... လႈပ္႐ြေနသည္ ... ပိုဆိုးတာက ... အကြဲေၾကာင္းထဲကေန ခပ္ေစးေစးအရည္ေလးေတြက ... ယိုစိမ့္ထြက္လာသည္ ... ေဖေဖေရ ... သမီးကို ကယ္ပါအံုး ... အုိ ... အို ... အို ... ေအးပြင့္စံ ရင္ေတြ တဒိန္းဒိန္းနဲ႔ ခုန္လာ၏ ... မိန္းကေလးတေယာက္ရဲ႕ ရတနာကို ... ထင္တုိင္းၿဖဲၿပီး ကလိေတာ့ ... သေဘာတူတာ မတူတာ ေနာက္မွထား ...အေသြးအသားေတြက ပြက္ပြက္ဆူလာသည္ ... ေအးပြင့္စံ တကိုယ္လံုး ယမ္းခါေနသည္ ... ခႏၶာကိုယ္ေပၚမွာလဲ ... ေရစုိထမီေလးကလြဲၿပီး ဘာအ၀တ္မွမရွိ ... ဖ႐ိုဖရဲနဲ႔ ... ခါးမွာ ကြင္းလံုးစြပ္ထားသလိုျဖစ္ေနသည္ ... ေအးပြင့္စံ မ်က္ႏွာေလးေတြ ရဲတက္လာသည္ ... ရင္ထဲမွာ ... အမ်ိဳးအမည္မသိတဲ့ ေ၀ဒနာ တရပ္က ... တရိပ္ရိပ္နဲ႔ တက္လာ၏ ... လက္ႀကီးက ... ေအးပြင့္စံ ေစာက္ဖုတ္ေလးကို ... ဖြဖြေလး ပြတ္သည္ ... မေနတတ္ေတာ့ၿပီ ... ေအးပြင့္စံ ရင္ထဲမွာ ... ရွက္႐ြံ႕ျခင္း ... ကာမဆိပ္ကား တက္ေလၿပီ ... အကြဲေၾကာင္းေလးကို ... ႐ြ႐ြေလး ပြတ္ေပးသည္ ... ေအးပြင့္စံ ... ေခါင္းေတြကို တအားယမ္းခါမိသည္ ... အသဲယားလြန္းလြန္လြန္းလို႔ ... ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ဖိကိုက္မိ၏ ... အဟင့္ ... မသိေတာ့ၿပီ ... ဘာေတြျဖစ္ကုန္မွန္း ... ခႏၶာကိုယ္တခုလံုး အေၾကာေတြ ေတာင့္တင္းလာၿပီး ... မီးေတာင္ေပါက္သလို ... အရည္ေတြ ထြက္က်ကုန္၏ ... ေအးပြင့္စံ ... ေနာက္က အဖုတ္ေလးကို တအားညႇစ္ထားမိသည္ ... ရွက္လိုက္တာလြန္ေရာ ... မရပါဘူးေလ ... ထိန္းခ်ဳပ္ထားတဲ့ၾကားက ... အရည္ေတြကို ပြက္ကနဲ ပြက္ကနဲ ... ေထြးအံမိသည္ ... ဇုိးဇိုးဇတ္ဇတ္နဲ႔ ညႇစ္ပစ္လိုက္၏ ... လက္ညႇိဳးက အရည္ေတြေၾကာင့္ ေခ်ာက်ိက်ိျဖစ္လာ၏ ... အုိ ... အေမ့ ... ေအးပြင့္စံ ... စိတ္ေတြ ... ေလထဲမွာ ေမ်ာေနသလို ... တလိမ့္လိမ့္နဲ႔ ေမ်ာသြား၏ ... ရင္ခုန္သံေတြက ဖုတ္လိုက္ဖုတ္လိုက္ ... ဒူးေတြေတာင္ ... အိကနဲ ေခြဆင္းသြားသည္ .... ေခါင္းငိုက္စိုက္ကာ ... တဟင္းဟင္းနဲ႔ ... ဖင္ေလးကိုသာ ယမ္းခါမိ၏ ... အဲဒီလက္ႀကီးကလဲ ... အကြဲေၾကာင္းေလးကိုသာ ... မိမိရရ ပြတ္၏ ... အၾကမ္းပတမ္းမဟုတ္ ... ဖြဖြေလးပဲ ... ဒါေပမယ့္ ေအးပြင့္စံ ရင္ထဲမွာ လိႈင္းေတြ ထန္ကုန္သည္ ... လာျပန္ၿပီ ေနာက္တခါ ... အို ... အုိ ... အုိ ... ဒီတခါ နဲနဲ ပိုဆိုးသည္ ... လက္ညႇိဳးေလးက အရည္ေတြေၾကာင့္ ေခ်ာေနေတာ့ ... အဖုတ္၀တည့္တည့္မွာ မေနေတာ့ၿပီ ... ပန္းေရာင္ စအုိ၀ေလးေရွ႕မွာ ... ရစ္၀ဲလာျပန္၏ ... ေအးပြင့္စံ ... ေခါင္းေလး ေမာ့လိုက္မိ၏ ... ဟင့္အင္း ... ဟင့္အင္း ... ဟီးးးး ... မခံစားတတ္ေအာင္ကို ... အေတြ႔အထိက ... ထူးဆန္းလြန္းသည္ ... ေခတ္ရဲ႕ သမီးပ်ိဳမို႔လို႔ ... အဲဒီအေၾကာင္းေတြ နားလည္သည္ ... ဒါေပမယ့္ မခံစားဖူးပါ ... အခုေတာ့ က်က်နန ... အဓမၼလုပ္ခံေနရၿပီ ... ျငင္းဆန္လို႔လဲမရ ... ဘယ္သူမွန္းမသိ ... ဘယ္၀ါမွန္းမသိတဲ့ လူတေယာက္က ... ေအးပြင့္စံရဲ႕ ရတနာ အဖုတ္ေလးကို ... ႐ြ႐ြေလး ပြတ္ေနသည္ ... ေတြးေနရင္းကို ... ေအးပြင့္စံ ရင္ထဲမွာ ပူတက္လာၿပီ ... ဟင့္အင္း ... ဟင့္အင္း ... ေတာ္ပါၿပီ ... ေတာ္ပါေတာ့ ...
ကာမတဏွာဆိုတာ စၿပီေဟ့ဆိုတာနဲ႔ ... ေဇာင္းကလႊတ္တဲ့ ျမင္း႐ိုင္းလိုပဲ ... တဒုန္းဒုန္းနဲ႔ တြင္တြင္သာ ေျပးေတာ့၏ ... ေအးပြင့္စံ အထြဋ္အထိပ္ ကာမဆိပ္တက္တာလဲ ခဏခဏ ... ေကာင္းလြန္းတာလား ... မေကာင္းလြန္းတာလား မေျပာတတ္ ... ဒူးေတြေတာင္ ... ၫႊတ္က်သြားသည္ ... ေအးပြင့္စံ ႐ုန္းမရေတာ့လဲ ခက္၏ ... ဖင္ေလးက ... ကုန္းလ်က္သားေလး ... အရည္ေတြက ... ထြက္လြန္းလို႔ ... ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာေတာင္ ... အုိင္ထြန္းေနသည္ ... ေပါင္ရင္းမွာလဲ ... အရည္ေတြ စီးက်ေန၏ ... ပထမဆံုးအႀကိမ္ ... အထြဋ္အထိပ္ေရာက္သြားသည့္အခါ ... ေအးပြင့္စံ စိတ္ထဲမွာ လြန္ဆြဲေနသည္ ... ငိုလဲငိုခ်င္သည္ ... ရွက္လဲရွက္၏ ... ေကာင္းလဲေကာင္းလြန္း၏ ... ထပ္ခါထပ္ခါ ခံစားခ်င္မိသည့္ စိတ္ဆႏၵေလးက ... ပါးပါးေလး ျဖစ္ေပၚလာ၏ ... ဟင့္ ... လက္ႀကီးကလဲ ... အတင္းအဓမၼမထိုးဆြ ... အကြဲေၾကာင္းေလးထဲကို ... ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလး ထိုးထည့္လိုက္ရင္ေတာင္ ... အခုအခ်ိန္ ... ေအးပြင့္စံ ျငင္းမိမွာ မဟုတ္ ... ဖင္ေလးကို ... အတင္းေကာ့ေပးၿပီး ... ခံပစ္လိုက္ခ်င္သည္ ... အုိ ... ရွက္စရာႀကီးေတြ ...
ထည့္ေလမလားဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလးနဲ႔ ... ေခါင္းေလးကို ငံု႔ၿပီး ဖင္ေလးကို ... ေကာ့ေကာ့ေပးသည္ ... ရွက္တယ္ ... အရမ္းရွက္တယ္ ... ဒါေပမယ့္ ... ေအးပြင့္စံ စိတ္ထဲမွာ ... ထိေနတာထက္ ... သြင္းလိုက္တာကို ပုိလိုခ်င္မိသည္ ... လုပ္ပါေတာ့လား ... ေအးပြင့္စံ ဆုေတာင္းမျပည့္ ... ထိေနတဲ့ လက္ႀကီးက ခြာသြားသည္ ... အို ... ရင္ထဲမွာ မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ေလာင္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ... ဘာလို႔ ရပ္သြားတာလဲလို႔ ... ေအးပြင့္စံ ... လွည့္ၾကည့္မိသည္ ... ဒါေပမယ့္ မျမင္ရဘူးေလ ... မ်က္စိကို အ၀တ္နဲ႔ ဖံုးထားတာကိုး ... လိႈင္းေလးလာၿပီးရင္ ... လိႈင္းႀကီးလာတတ္တယ္တဲ့ ... အုိ ... အေမ့ ... ဘယ္လိုႀကီးလဲ ... ဘာႀကီးလဲ ... အဖုတ္၀ေလးကို ... လာထိတဲ့ ခပ္ရွရွ အထိအေတြ႔က ... ေအးပြင့္စံရင္ထဲမွာ ... ၀ုန္းကနဲ ... တုန္တက္သြားေစ၏ ... ဟင့္အင္း ... ဟင့္အင္း ... ျငင္းဆန္လို႔လဲမရဘူး ... ခုနကထက္ပိုဆိုးတဲ့ ... အထိအေတြ႔က ... အသဲအူေတြ ေျဗာင္းဆန္မတတ္ပါပဲ ... ဘာႀကီးလဲမသိဘူး ... အုိ ... ယားတယ္ ... ယားတယ္ ... ဟင့္ ... ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ... ခပ္ရွရွဟာႀကီးက ... ေအးပြင့္စံရဲ႕ အပ်ိဳစင္ေစာက္ဖုတ္ေလးကို ... အစုန္အဆန္ ပြတ္ဆြဲသြားသည္ ... အတြင္းသားေတြက ႏုလြန္း၏ ... ထိမိိလိုက္တာနဲ႔ ... ၾကက္သီးေတြ တကိုယ္လံုးထလာ၏ ... ေပါင္ေတြမွာလဲ ... ၾကက္သီးဘုေလးေတြ မိႈလိုေပါက္လာေလသည္ ... ယားလိုက္တာေနာ္ ... ဟင့္ ... အို ... အေမ့ ... အေမ့ ... ေအးပြင့္စံ ေခါင္းေလး ယမ္းခါမိသည္ ... ဟင့္အင္း ... ဟင့္အင္း ... ဘယ္လိုႀကီးလဲကြာ ... မခံစားတတ္ေတာ့ဘူး ... လုပ္မိလုပ္ရာ ... ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ကိုက္ထားတဲ့ ေနရာက ေသြးေလးေတြေတာင္ စို႔တက္လာသည္ ... ေအးပြင့္စံ ... ေကာ့တက္ေနတဲ့ တင္ေလးကို ... အသားကုန္ ယမ္းခါပစ္လိုက္သည္ ... မရပါဘူး ... လက္ႀကီးႏွစ္ဖက္က ... တင္သားလံုးလံုးက်စ္က်စ္ေလးကို ... အတင္းကိုင္ၿဖဲၿပီး ... ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းရွရွႀကီးက ... အစုန္အဆန္ ပြတ္ဆြဲေနသည္ ... အရည္ေတြက ... ပြက္ကနဲ ပြက္ကနဲ ... ျမင္မေကာင္းေအာင္ ... ယိုက်လာသည္ ... တခ်က္တခ်က္ ... ျပတ္ကနဲ ျပတ္ကနဲ အသံေလးေတာင္ထြက္လာသည္ ... အို ... ေတာ္ပါေတာ့ ... ေတာ္ပါေတာ့ ... အားအင္ေတြ ယုတ္က်ၿပီး ... တကိုယ္လံုး မလႈပ္ခ်င္ေအာင္ ... ႏြမ္းႏြယ္သြားတာမ်ိဳး ... ေအးပြင့္စံ တခါမွ အဲဒီလို မျဖစ္ဖူးပါဘူး ... အဲဒါႀကီးက ... အျပားလိုက္ ... ေအးပြင့္စံ အဖုတ္ေလးကို ယက္ေနသလိုပဲ ... အုိ ... ေအးပြင့္စံ သိလိုက္ၿပီ ... ဟိုးတခါက ... ေခြးႏွစ္ေကာင္ လမ္းမေပၚမွာ လုပ္ေနတာ ျမင္ဖူးသည္ ... ေတာ္သလင္းလမို႔ ... ေခြးေတြ မိတ္လိုက္ေနတာ ... အဲဒီတုန္းက ... ေခြးမဖင္ကို ... ေခြးထီးက ယက္ေပးသည္ ... အခုေရာ ... ေအးပြင့္စံ အဖုတ္ေလးကို ... သူ လွ်ာနဲ႔ ယက္ေပးေနတာလား ... ရွက္စိတ္က ... ကုလားေအာ္သီး စားမိသလို မႊန္ထူတက္လာ၏ ... ေအးပြင့္စံ ... အရမ္း ငိုခ်င္လာသည္ ... စိတ္ထဲမွာလဲ ... ၀မ္းနည္းမိ၏ ... ဒါေပမယ့္ ... ခံစားခ်က္ကလဲ ေကာင္းလြန္းသည္ ... ႏွလံုးခုန္သံေတြ ... တဒိန္းဒိန္းနဲ႔ ... အေသြးအသားက ပြက္ပြက္ဆူေနဆဲ ... အို ... လာျပန္ၿပီ ... လာျပန္ၿပီ ... ေစာက္ဖုတ္လွလွေလးက ... ရႈံ႕ခ်ည္ပြခ်ည္နဲ႔ ... အရည္ေတြ ထြက္လာျပန္ေရာ ... ေအာင္မေလးေနာ္ ... ဟင့္ ... အေသြးအသားေတြ မိုးထိေအာင္ မႊန္တက္သြားသည္ ... ကုန္းထားသည့္ၾကားက ... ဒီေလာက္ညႇစ္ထားသည့္ၾကားက ... သူေလ သူ ... အေစ့ေလးကို ေတြ႔သြား၏ ... လက္ႀကီးႏွစ္ဖက္က အတင္းၿဖဲၿပီး ... ေကာ့တက္လာတဲ့ အေစ့ေလးကို ... လွ်ာႀကီးက ထိပစ္လိုက္၏ ... ဟင့္အင္း ... ဟင့္အင္း ... အီးးးးးးးး
ေတာ္ပါေတာ့ ... ေတာ္ပါေတာ့ ... ေအးပြင့္စံ ... အတင္းပဲ ေတာင္းပန္မိေနသည္ ... မေကာင္းတာ မဟုတ္ ... ေကာင္း၏ ... ကလီစာေေတြ ေျဗာင္းဆန္လြန္းေအာင္ ... ေကာင္း၏ ... မခံစားႏုိင္ေအာင္ ေကာင္း၏ ... အေစ့ေလးကို ထိမိေလ ပိုေကာင္းေလ ... ဒါေပမယ့္ အပ်ိဳေလးဆိုေတာ့ ... မခံစားႏုိင္ ... ျပင္းလြန္းသည္ ... ထန္လြန္းသည္ ... ေအးပြင့္စံ ႏွာမႈတ္ခ်င္လာေအာင္ ... တဟင္းဟင္းနဲ႔ ျဖစ္လာျပန္၏ ... ဘယ္လိုႀကီးလဲဟာ ...
ေအးပြင့္စံ ... ခံစားခ်က္ေတြ ျပင္းထန္လြန္း၍ ...တင္သားေတြကို အတင္းယမ္းခါပစ္သည္ ... ျမင္း႐ိုင္းလိုပဲ ... စီးသူကို ကန္ခ်ခ်င္သလို ... ေနာက္ကေန ယက္ေပးေနတဲ့ သူ႔ရဲ႕ လွ်ာထိေတြ႔ေနတာ လြတ္လိုလြတ္ညား ... ဘယ္ဘက္ကို ယိမ္းသည္ ... ညာဘက္ကို ခါသည္ ... အတင္းပဲ ... သူကလဲ မရဘူး ... တင္သားက်စ္က်စ္ေလး ႏွစ္လံုးကို ကိုင္ထားၿပီး ... မ်က္ႏွာကို အတင္းအပ္ကာ ... အေစ့ေလးကိုသာ ... သဲသဲမဲမဲ ယက္ေပးသည္ ... အို႔ ... အုိ႔ ... အို႔ ... ဟီးးး ... ေအးပြင့္စံ ထိန္းမရႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ... ေစာက္ဖုတ္ထဲက ယားတက္လာၿပီး ... အရည္ေတြ ပြက္ကနဲ ပြက္ကနဲ အန္ခ်ပစ္လိုက္သည္ ... ေအးပြင့္စံ မ်က္လံုးေလးက စင္းၿပီး ... ဖင္ေလးကို အစြမ္းကုန္ ေကာ့ေပးထားမိသည္ ... ေကာင္းလိုက္တာ ... ေကာင္းလိုက္တာ ... အရွက္ေတြလဲ ကုန္ပါၿပီ ... စိတ္ေတြလဲ ႂကြလြန္းလို႔ ... ၿပီးတာလဲ အႀကိမ္ႀကိမ္ ... လူကလဲ ေမ်ာ့ေမ်ာ့ေလးပဲ က်န္ေတာ့တယ္ ... ေအးပြင့္စံ ေခါင္းေလးေတာင္ မေမာ့ႏုိင္ေတာ့ၿပီ ... ေကာင္းလြန္းသျဖင့္ ေလထဲမွာ ၀ဲပ်ံေနသလိုပဲ ... တလိမ့္လိမ့္နဲ႔ အထြဋ္အထိပ္ရဲ႕ အရသာကို ခံစားေနမိေလသည္ ... ဘယ္ႏွခ်ီေတာင္ မွန္းမသိေအာင္ကို ... သူ ကလိသြား၏ ... အပ်ိဳစင္ေလး ေအးပြင့္စံ ... ခႏၶာကိုယ္တခုလံုး ဖြတ္ဖြတ္ေက် အားကုန္သြားေအာင္ ... အစုပ္အယက္ေတြနဲ႔ သူ ထင္တိုင္းျပဳမူသြား၏ ... ဒါေပမယ့္ ... ဟိုဟာမ်ိဳးေတာ့ လုပ္မသြားဘူး ... ေတာ္ေသးတယ္ ... အရည္ေတြ ႐ႊဲေနတဲ့ ေစာက္ဖုတ္ေလးထဲ ေယာက္်ားအဂၤါႀကီးသာ ထိုးထည့္လိုက္ပါက ... ေအးပြင့္စံ ့ ေသမွာပဲ ... ဒါေပမယ့္ လက္ညႇိဳးေလးနဲ႔ေတာင္ မထိုးသြားေတာ့ ... တမ်ိဳးပဲ ... ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ ... အေစ့ေလးကို ... တအားစုပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ... ေအးပြင့္စံ ေကာင္းလြန္းသျဖင့္ ငိုက္ကနဲ ... ေမွးသြားၿပီး ... အိပ္ေပ်ာ္သြားေလသည္ ...
*** *** ***
မနက္ခင္း ေနေရာင္ျခည္ကား ... ျပတင္းေပါက္ကို ေဖာက္ၿပီး ကုတင္ေပၚသို႔ ျဖာဆင္းေနေလၿပီ ... ကုတင္ေဘးနားမွာ ပံု႔ပံု႔ေလး အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ ... ေအးပြင့္စံကား ... တုပ္တုပ္မွ်ပင္ မလႈပ္ ... ေခြေခြေလး အိပ္ေပ်ာ္ေနရွာသည္ ... ခႏၶာကိုယ္ေပၚတြင္ အ၀တ္အစားဟူ၍ တခုမွ် မရွိ ... ပကတိ စင္းလံုးေခ်ာ ကုိယ္လံုးေလးကား ... ေနေရာင္ေအာက္တြင္ ၀င္း၀င္းေလး ေပၚေနေလသည္ ... ကားစြံ႔ေနေသာ တင္ပါးေလးကား ... လံုးလံုးက်စ္က်စ္နဲ႔ ေနာက္သို႔ စြံ႔ကားေန၏ ... ညတုန္းက ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းသြားဟန္ တူသည္ ... ခုတင္ေပၚမွာေတာင္ မအိပ္ ...
"ေဒါက္ ... ေဒါက္ ..."
"သမီးေရ ... သမီး ..."
တံခါးေခါက္သံၾကားမွ ေအးပြင့္စံ ... အိပ္ခ်င္မူးတူး လန္႔ႏုိးလာ၏ ... ဟင္ ... ဘာေတြျဖစ္ကုန္တာလဲ ... အ၀တ္အစားမဲ့ေနတဲ့ ခႏၶာကိုယ္ေလးကို ငံု႔ၾကည့္ၿပီး ... ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ရွက္မိသည္ ... ေဖာင္းမို႔ေနတဲ့ ... ရင္ႏွစ္မႊာကို ... လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ ယွက္ကာမိရင္း ... ညတုန္းက ... ဘာေတြျဖစ္သြားမွန္းမသိ ... ျဖစ္သြားသည္ကို ... ျမင္ေယာင္လာမိ၏ ... ေအးပြင့္စံ မ်က္ႏွာေလး နီရဲတြတ္လာေလ၏ ... မျဖစ္ေသးပါဘူးေလ ... ေဘးနားက ... ထမီေလးကို အျမန္ေကာက္စြပ္လိုက္ၿပီး ...
"ခဏေလး ... ေဖေဖေရ ... သမီး အ၀တ္လဲေနလို႔ ..."
"ေအာ္ ... ေအး ... ေအး ... ေျဖးေျဖးလုပ္ ..."
ေအးပြင့္စံ စိတ္ထဲမွာ တမ်ိဳးျဖစ္ေနေလသည္ ... တခါမွ မျဖစ္ဘူးေသာ ... ႏုိ႔သီးေလးေတြက ေထာင္ထေနသည္ ... ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းၾကားက ... ေစာက္ဖုတ္ေလးက ... တင္းမာေန၏ ... ေဖာင္းမို႔ေန၏ ... တခ်က္တခ်က္ ... ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို လိမ္ညႇစ္ပစ္လုိက္ခ်င္သည္ ... ညတုန္းက ... သူ ... ဘယ္သူလဲ ... ေအးပြင့္စံ ရွက္လြန္းလို႔ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ ... အေယာင္ေယာင္အမွားမွားနဲ႔ ... ဟိုဟာလုပ္ရမလိုလို ... ဒီဟာလုပ္ရမလိုလို ... ထမီေလးကို ေသခ်ာ ရင္ရွားၿပီး ... မ်က္ႏွာသုတ္ပ၀ါေလးကို ပခံုးမွာ ၿခံဳကာ ... မ်က္ႏွာသစ္ဖို႔ ေအာက္ဆင္းလာ၏ ... ေအာက္ထပ္မွာ ေဖေဖ ေစာင့္ေနသည္ ...
"အိပ္ပုတ္မေလး ... အခုမွ ထတယ္ ..."
"အဟီး ... ဘယ္ႏွနာရီေတာင္ရွိၿပီလဲ ေဖေဖ ..."
"၈ နာရီေတာင္ရွီေနၿပီ ..."
"အင္ ... ၈ နာရီ ..."
"ျမန္ျမန္ေရခ်ိဳး ... အလွဴတခုသြားရအံုးမယ္"
"ဘယ္သူ႔အလွဴလဲဟင္ ..."
"မအံုးႀကိဳင္တုိ႔ အလွဴေလ"
"ဟုတ္"
မေတြ႔ခ်င္တဲ့ လူႀကီးနဲ႔ ေတြ႔ရအံုးမယ္ေပါ့ ... ဟြန္႔ ... မုန္းစရာႀကီး ... ေအးပြင့္စံ ညစ္ေပေနတဲ့ ခႏၶာကိုယ္ေလးကို ... ဆပ္ျပာ ေသခ်ာတိုက္ၿပီး တဗြမ္းဗြမ္းန႔ဲ ေလာင္းခ်ိဳးလိုက္၏ ... ေရခ်ိဳးၿပီးေတာ့ အိမ္ေပၚထပ္ ျပန္တက္လာခဲ့သည္ ... အလွဴသြားမွာဆုိေတာ့ ... ပန္းႏုေရာင္ ရင္ေစ့အက်ႌေလးရယ္ ... ပန္းႏုေရာင္ ခ်ည္ထမီေလးရယ္ ေရြးခ်ယ္လိုက္၏ ... သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ျပင္ဆင္ၿပီးေတာ့ ... ေအာက္ထပ္ကို သြက္သြက္ဆင္းလာ၏ ...
"ငါ့သမီးက ... တယ္လွေနပါလားေဟ့ ..."
"အဟိ ... ေဖေဖကလဲ ... သားအဖခ်င္းကို လာေျမႇာက္ေနတယ္ ..."
"မအံုးႀကိဳင္ မ်က္စိက်လို႔ သမီးေတာင္းေနရင္ ... ဒုကၡပဲကြာ"
"ေဖေဖကလဲ ... ေပါက္တတ္ကရ"
"ဟား ဟား ဟား"
ၿခံတခါးကို ေသခ်ာခတ္ၿပီး ... ထြက္မယ္လုပ္ေတာ့ ... ရန္လံုက အၿမႇီးတနံ႔နံ႔နဲ႔ ... သူလဲ လိုက္ခ်င္သည္ ... မေခၚပါဘူး ... ညတုန္းက ... ရန္လံု အိပ္ေနတာလားမသိ ... ထူးေတာ့ ထူးဆန္းတယ္ ... သူက ဘယ္လိုလုပ္ ... ေအးပြင့္စံ အခန္းထဲ ၀င္လာတာလဲ ... ေဖေဖကေရာ ... အိပ္ေမာက်ေနတာလား ... စဥ္းစားလို႔ကို မရဘူး ... သူ ... သူ ... လုပ္ေပးတဲ့ ဟာေတြကေရာ ... အုိ ... ျပန္စဥ္းစားမိတိုင္း ... ေအးပြင့္စံ ရင္ေတြတုန္လာတယ္ ... ႏုိ႔သီးဖ်ားေလးေတြ တင္းလာတယ္ ... ေပါင္ၾကားက ေစာက္ဖုတ္ေလးက အရည္ေတြစိုလာတယ္ ... ရွက္စရာႀကီးကြယ္ ...
ကားေပၚမွာ ေဖေဖနဲ႔ ေအးပြင့္စံ စကားမေျပာျဖစ္ ... ေဖေဖက ... ရန္ကင္းဘက္ကို ေမာင္းေနသည္ ... လမ္းရဲ႕ ဘယ္ဘက္ကို ေကြ႔ၿပီး ... ၿခံႀကီး တၿခံ ေရွ႕မွာ ကားကို ရပ္လိုက္သည္ ... အေစာင့္တေယာက္က ... ၿခံတံခါးကို အေျပးေလး လာဖြင့္ေပးသည္ ... ေဖေဖ ကားမွန္ကို ခ်ၿပီး ေမးလိုက္သည္ ...
"မအံုးႀကိဳင္တုိ႔ ၿခံလားေဟ့"
"ဟုတ္ပါတယ္ ဆရာ ... အထဲႂကြပါခင္ဗ်"
"ေအး ေအး"
ကားကို ၿခံထဲ ေမာင္း၀င္သြား၏ ... အလွဴသာဆုိတယ္ ... ၿခံထဲတြင္ ကားတစီးစ ႏွစ္စီးစ သာရပ္ထားသည္ ... ေအးပြင့္စံ စိတ္ထဲမွာ တမ်ိဳးပဲ ... သင့္ေတာ္တဲ့ ေနရာမွာ ရပ္လိုက္ၿပီး ... ေအးပြင့္စံတို႔ ... ကားေပၚက ဆင္းလာ၏ ... အိမ္ေပါက္၀တြင္ ... မိန္းမႀကီးတဦး ရပ္ကာ ... ေစာင့္ေနေလသည္ ... ထိုမိန္းမႀကီးကို ျမင္သည္ႏွင့္ ... ဦးမိုးႀကိဳး ... မ်က္ႏွာ ... အၿပံဳးတရာ ေ၀ဆာသြား၏ ...
"မအံုးႀကိဳင္"
"အထဲႂကြပါရွင့္ ... ကိုမိုးႀကိဳး"
"ဟား ဟား ... ဒါက သမီးေလး ... ေအးပြင့္စံ"
"ငါ့သမီးေလးက အေခ်ာအလွေလးပဲ ... လွလိုက္တာကြယ္"
ေအးပြင့္စံ စိတ္ထဲမွာ ခ်ီးက်ဴးတဲ့စကားက နဲနဲေတာ့ ပိုင္စိုးပိုင္နင္း ႏုိင္သည္ဟု ခံစားရ၏ ... ငါ့သမီးေလးတဲ့ ... မသိရင္ သူက ငါ့ေယာကၡမက်ေနတာပဲ ... ဟြန္႔ ... ဒါေပမယ့္လဲ ... မိန္းကေလးဆိုတာ ေခ်ာတယ္လွတယ္ ေျပာရင္ မေနာေခြ႔တာပဲေလ ... မိန္းမစိတ္ဆိုတာ အခက္သားလား ... ေအးပြင့္စံလဲ ၿပံဳးၿပံဳးေလးနဲ႔ ...
"အန္တီလဲ ေခ်ာတာပဲ ..."
"အယ္ ... သမီးကလဲ ... မအံုးႀကိဳင္ကို အန္တီလို႔ မေခၚရဘူးေလ ... ေမေမလို႔ ေခၚရမယ္"
ေဖေဖက ၀င္ေထာက္ေတာ့ ... ေအးပြင့္စံ စိတ္ထဲမွာ နဲနဲေတာ့ ဒိတ္ကနဲ ျဖစ္သြား၏ ... ေမေမလို႔ေခၚရမယ္တဲ့ ... တမ်ိဳးႀကီးပဲကြယ္ ...
"ဟုတ္တယ္ေလ ... သမီးရဲ႕ ... သားနဲ႔သမီးနဲ႔ လက္ပဲထပ္ေတာ့မယ့္ဟာကို"
"ရွင္ ..."
ေအးပြင့္စံ မ်က္ႏွာေလး ျဖန္းကနဲ ရွက္ေသြးျဖာသြားေလ၏ ... ထိုအျဖစ္ကိုၾကည့္ၿပီး ... ဦးမိုးႀကိဳးနဲ႔ ေဒၚအံုးႀကိဳင္ ... တဟားဟားနဲ႔ သေဘာက်ေနမိ၏ ... လူႀကီးေတြ စိတ္ထဲမွာလဲ ... ေပ်ာ္ေနၾကသည္ကိုး ... ေတာ္ေတာ္ရွက္မိတာက ... ေအးပြင့္စံ ... ဘုမသိဘုမသိ ... မ်က္မုန္းက်ိဳးတဲ့ လူနဲ႔ ... လက္ထပ္ရမယ္တဲ့ ...
ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ မသိပါဘူး ... ထြက္ေျပးလို႔ကလဲ အခက္ ...
အိမ္ထဲ၀င္လာေတာ့ ... ဧည့္ခန္းထဲမွာ ထိုင္ေစာင့္ေနတဲ့ လူႀကီးတေယာက္နဲ႔ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ...
"လာၾကၿပီလားဗ် ... ႂကြပါ ...ႂကြပါ ..."
ႏႈတ္ခမ္းေမႊးကားကားနဲ႔ ... တိုက္ပံု၀တ္ထားတဲ့ လူႀကီးက ... ဧည့္ခံစကားဆုိ၏ ... ေအးပြင့္စံကို စူးစူးစိုက္စိုက္ ... ၾကည့္ေနတဲ့ "ဗေက်ာ္ဗ" ကို ... ေအးပြင့္စံ ထိပ္တုိက္မၾကည့္ရဲဘူး ... ဘာမွန္းကိုမသိဘူး ... ရင္ေတြတုန္ေနတယ္ ... မ်က္ႏွာလႊဲၿပီး ေလွ်ာက္ၾကည့္မိေတာ့ ... ထုိင္ခံုေတြရဲ႕ အလယ္က စားပြဲေပၚမွာ စာ႐ြက္ညိဳႀကီး တရြက္ခင္းထား၏ ...
"နဲနဲေနာက္က်သြားတယ္ ... ကိုေအာင္သိန္း ..."
"ရပါတယ္ဗ်ာ ... သတို႔သမီးေလးက အလွေတြျပင္ေနတာ နဲနဲၾကာမွာေပါ့ ... ေစာင့္ရမွာေပါ့ဗ်ာ ..."
"ဟား ဟား ဟား"
အကုန္လံုး ၀ိုင္းရီၾကေတာ့ ... ရွက္လိုက္တာေနာ္ ... ေအးပြင့္စံ ေခါင္းေတာင္ မေဖာ္၀ံ့ဘူး ... သူတုိ႔ စိတ္ထဲမွာ ေပ်ာ္ေနေပမယ့္ ... ေအးပြင့္စံ စိတ္ထဲမွာ ... ဘယ္လိုႀကီးမွန္းမသိဘူး ... ျဗဳန္းဒိုင္းႀကီး ေယာက္်ားယူရမယ္ဆိုတာ ... တခါမွေတာင္ မေတြးထားမိဘူးေလ ... စိတ္ထဲမွာ မေက်နပ္ဘူး ... နဲနဲေလးမွကို မေက်နပ္တာ ... ခက္တာက ... ေအးပြင့္စံ ဖြင့္မေျပာရဲဘူး ... ေဖေဖ့ကို ငယ္ငယ္ထဲက ေသမေလာက္ ေၾကာက္၏ ...
"စလိုက္ၾကရေအာင္ ... ကိုေအာင္သိန္း"
"မဂၤလာရွိလိုက္တာဗ်ာ ... ေဟာဒီက ကိုမိုးႀကိဳးနဲ႔ မအံုးႀကိဳင္ဆိုတာကလဲ ... အတြင္းသိ အစင္းသိေတြ ... ေဟာ ... ဒီဘက္က သားေလး ဗေက်ာ္ဗနဲ႔ ဒီဘက္က သမီးေလးကို လက္ထပ္ေပးမယ္ဆိုေတာ့ ... က်ေနာ့္ရင္ထဲမွာ အရမ္း၀မ္းသာတယ္ဗ်ာ"
ေအးပြင့္စံ ရင္ေတြ ဒိန္းကနဲ ဒိန္းကနဲ ခုန္ေန၏ ... တကယ္လက္ထပ္ရမယ္တဲ့ ... ျဗဳန္းဒိုင္းႀကီး ... ေယာက္်ားယူရမယ္တဲ့ ... ဦးေအာင္သိန္း တုိက္ပံုထဲက ဗူးေလးတခုကို ထုတ္လိုက္၏ ... ဗူးေလးက ေလးေထာင့္ဗူးေလး ... အထဲမွာ ဓါးတေခ်ာင္းပါ၏ ... ဓါးေလးက ေသးေသးေလးပါပဲ ... လက္ညႇိဳးေလာက္ပဲ ရွည္၏ ... ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ထက္မယ့္ပံု ... ဧည့္ခန္း၏ မီးေရာင္ေအာက္မွာ ... ဓါးအသြားက အေရာင္တလက္လက္ ...
"ကဲ ... သား ... ညာလက္မေလးကို ... ေထာင္လိုက္ ..."
"ဗေက်ာ္ဗ" ညာလက္မကို ... ေထာင္လိုက္၏ ... ဦးေအာင္သိန္း ဓါးေလးကို ကိုင္ၿပီး ... ညာလက္မကို အနဲငယ္ လွီးလိုက္၏ ... ေသြးေတြက ျဗန္းကနဲ ယိုစီးက်လာေလသည္ ... အသြားထက္တဲ့ ဓါးသြားေပၚမွာ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ေသြးေတြ ယိုစီးက်သြား၏ ...
"ကဲ ... သမီးအလွည့္ ... ညာလက္မေလးကို ... ေထာင္လိုက္ ..."
ေအးပြင့္စံ ... ဘုမသိဘမသိ ... ညာဘက္လက္မေလးကို ေထာင္လိုက္၏ ... ဓါးသြားက ေအးပြင့္စံလက္မေလးကို အသာအယာ လွီးျဖတ္သြား၏ ...
"အ"
ဆစ္ကနဲ နာက်င္ျခင္းေၾကာင့္ ... ေအးပြင့္စံ ေယာင္ယမ္းေအာ္လိုက္မိေလသည္ ... ေအးပြင့္စံ ေသြးေတြလဲ အသြားထက္တဲ့ ဓါးသြားေပၚမွာ ယိုစီးက်သြား၏ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ေသြးေတြနဲ႔ ေအးပြင့္စံ ေသြးေတြ ... ဓါးသြားေပၚမွာ ေရာယွက္သြား၏ ... ထိုအခါမွ ... ဦးေအာင္သိန္းက ...
"ကဲ ... သားနဲ႔ သမီး ဦးဆိုတာ လိုက္ဆို ..."
"က်ေနာ္ က်မတုိ႔သည္"
"က်ေနာ္ က်မတုိ႔သည္"
"ယေန႔ ယခုကစၿပီး"
"ယေန႔ ယခုကစၿပီး"
"အၾကင္လင္မယား ျဖစ္ပါၿပီ"
"အၾကင္လင္မယား ျဖစ္ပါၿပီ"
ေအးပြင့္စံ စိတ္ထဲ ... ဒိန္းကနဲ ... ျဖစ္သြား၏ ... "အၾကင္လင္မယား ျဖစ္ပါၿပီ" ဆုိသည့္ စာသားကို မ႐ြတ္ခ်င္႐ြတ္ခ်င္နဲ႔ ... ရြတ္လိုက္ရ၏ ... အၾကင္လင္မယားတဲ့လား ... ေအးပြင့္စိတ္ထဲမွာ နဲနဲေတာ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိသြားသည္ ... ေဖေဖေပါ့ ... ဘာမွလဲ မေျပာဘူး ... ေယာက္်ား ေပးစားလိုက္တယ္ ... ဟိုလူႀကီးကေတာ့ ေပ်ာ္ေနမွာေပါ့ ... မိန္းမရၿပီဆိုၿပီး ... ၿပံဳးေနတာပဲ ...
"တစိမ္းေယာက္်ား ... တစိမ္းမိန္းမျဖင့္"
"တစိမ္းေယာက္်ား ... တစိမ္းမိန္းမျဖင့္"
"ေဖာက္ျပန္မိပါက ... "
"ေဖာက္ျပန္မိပါက ... "
"ကုန္းေဘး "
"ကုန္းေဘး "
"ေရေဘး "
"ေရေဘး "
"ေလေဘး "
"ေလေဘး "
"သင့္ပါေစ"
"သင့္ပါေစ"
လူႀကီးသံုးေယာက္က ... ႏွစ္ၿခိဳက္သေဘာက်စြာျဖင့္ ...
"ေအာင္ၿပီ ... ေအာင္ၿပီ ... ေအာင္ၿပီ" လို႔ ... သံုးႀကိမ္တိတိ ၀မ္းေျမာက္စြာျဖင့္ ဟစ္ေႂကြးေလသည္ ...
"ကဲ ငါ့သားနဲ႔ ငါ့သမီးတို႔ ... အခုအခ်ိန္က စၿပီး ... ေသြးသစၥာဆိုထားတဲ့ အၾကင္လင္မယား ျဖစ္သြားၿပီ ... အခုအခ်ိန္ကစၿပီး ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ ေနၾက ... ေနာက္ၿပီး ... ေဖေဖတို႔ရဲ႕ မ်ိဳး႐ိုးဂုဏ္ကို ထိန္းသိမ္းၾက"
"ဟုတ္ကဲ့ပါ ေဖေဖ"
"သားနဲ႔ သမီး အေဖနဲ႔ အေမကို ကန္ေတာ့ၾက"
"ေအး သာဓုကြယ္ ... သာဓု ... ဒီလင္ ဒီမယာ သက္ဆံုးတိုင္ေအာင္ ေပါင္းရပါေစကြယ္"
"ဗေက်ာ္ဗ" နဲ႔ ေအးပြင့္စံ ... အေဖနဲ႔ အေမကို ကန္ေတာ့ၾက၏ ... ေအးပြင့္စံ စိတ္ထဲ တကယ္မေကာင္းဘူး ... ေဖေဖ ရက္စက္တယ္ေပါ့ ... ေအးပြင့္စံ မ်က္ရည္စေလး ပိုးပိုးေပါက္ေပါက္ က်လာ၏ ...
"ေအာ္ ... ငါ့သမီးႏွယ္ ... မငိုရဘူးေလ ... သီးခ်ိန္တန္သီး ပြင့္ခ်ိန္တန္ပြင့္ဖို႔ ... ေဖေဖတို႔ စီစဥ္တာပါ"
"မငိုရဘူးေနာ္ ... တိတ္ ... တိတ္"
ေဒၚအံုးႀကိဳင္ ... ေအးပြင့္စံကို ဆြဲထူၿပီး ... သူ႔အနားမွာ ထုိင္ေစ၏ ...
"႐ုတ္တရက္ဆုိေတာ့ ... ငါ့သမီးလဲ ဘယ္စိတ္ေကာင္းပါ့မလဲ ... ငါ့သမီးေလး နားလည္ေအာင္ အစကေန ရွင္းျပရမယ္ ... ေမေမတုိ႔ရဲ႕ မ်ိဳး႐ိုးအမွန္က ... စေကၠာမလူမ်ိဳးေတြကြဲ႔"
"မ်က္လွည့္ျပတဲ့ စေကၠာမ လားဟင္"
"ဟား ဟား ဟား"
မ်က္ရည္လက္စနဲ႔ ေအးပြင့္စံကို ... ၾကည့္ၿပီး ၀ိုင္းရီၾက၏ ... ေအးပြင့္စံ ... မ်က္လံုးေလး ကလယ္ကလယ္နဲ႔ ... လုိက္ၾကည့္မိ၏ ...
"မဟုတ္ဘူး သမီး ... အဲဒါက မ်က္လွည့္ဆရာ နာမည္ ... ေဖေဖတို႔ မ်ိဳး႐ိုးက စေကၠာမလူမ်ိဳး ... ၾကားဖူးမလားမသိဘူး ... ဓါးစက္ေတြ လွံစက္ေတြ ... ဆင္ပ်ံေတြ ... ျမင္းပ်ံေတြ ... ယႏၲယားအတတ္ေတြ အင္မတန္မွ ထူးခြ်န္တဲ့ လူမ်ိဳးေပါ့ ..."
"တကယ္လားဟင္"
"တကယ္ေပါ့ သမီးရယ္"
"တကယ့္အမွန္က ... ေမေမတို႔ မ်ိဳးႏြယ္ေတြဟာ ... ဟိုးေျမႀကီးထဲမွာ ... လိႈဏ္ေခါင္းေဆာက္ၿပီးေနၾကတယ္ ... ယႏၲယားအတတ္ေတြ ထူးခြ်န္ၾကသူေတြဆိုေတာ့ ... ျဖစ္ေျမာက္ၾကတာေပါ့ကြယ္ ... ေဖေဖတို႔က ... ေျမေပၚမွာ ဘာေၾကာင့္ က်န္ရစ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ မသိရေသးဘူး ... ရွာေဖြစံုစမ္းေနၾကတုန္းပဲ ... ေသခ်ာတာေတာ့ ... ဒီကမာၻႀကီးမွာ ... စေကၠာမလူမ်ိဳးဆုိလို႔ ... ေဖေဖတို႔ မိသားစု ႏွစ္စုပဲ က်န္ရစ္ေတာ့တယ္ ... ကဲ ... ကိုေအာင္သိန္းေရ ... ကေလးေတြယံုေအာင္ သက္ေသျပလိုက္ပါအံုး"
"သားနဲ႔ သမီးနဲ႔ မ်က္စိလည္ေနၾကမွာပဲ ... ဦးေလးတို႔က စေကၠာမလူမ်ိဳးဆိုတာ ... ေဟာဒီဟာေလးနဲ႔ သက္ေသျပလို႔ရတယ္"
ဦးေအာင္သိန္း ... တုိက္ပံုထဲက ထုတ္လာတဲ့ ေလးေထာင့္ဘူးေလးထဲကို ... ခုနက ဓါးေလး ျပန္ထည့္လိုက္တယ္ ... ၿပီးေတာ့ ... ေဘးနားက ခ်ိဳင့္ခြက္ေလးတခုကို ႏွိပ္လိုက္တယ္ ... ေဖ်ာက္ ... ေဖ်ာက္ ... ေဖ်ာက္ ... ဆိုၿပီး ... ဘူးေလးက လူပံုစံ အ႐ုပ္ေလး ျဖစ္သြားတယ္ ... လက္ထဲမွာ ခုနက ဓါးကို ကိုင္ထားေလရဲ႕ ...
"အယ္ ..."
"ေဖေဖ့ဆီက ဟာကိုလဲ ၾကည့္အံုး"
ေလာက္စာလံုးေလာက္အ႐ြယ္ ... သံလံုးေလးကို ... ဦးမိုးႀကိဳး လက္၀ါးထဲမွာ တင္ၿပီးျပ၏ ...
"ေဟာဒီမွာၾကည့္ေနာ္ ..."
သံလံုးေလးကို ... လက္နဲ႔ ညႇစ္လိုက္တာနဲ႔ ... ဖလပ္ ဖလပ္ဆုိၿပီး ... ေလထဲမွာ ၀ဲပ်ံတက္သြား၏ ... ငွက္ကေလးတေကာင္ႏွယ္ ... ဧည့္ခန္းထဲမွာ ဟိုဟိုဒီဒီ ေလွ်ာက္ပ်ံေန၏ ...
"႐ႊီ ..."
ဦးမိုးႀကိဳး ေလခြ်န္လိုက္တာနဲ႔ ... ၀ဲပ်ံေနတဲ့ဟာေလးက ... ဦးမိုးႀကိဳးလက္၀ါးေပၚမွာ ... လာရပ္ေလ၏ ...
"ကဲ ယံုၿပီလား ... သမီး ... ဒီပစၥည္းေတြက ... ေဖေဖတို႔ ဘိုးစဥ္ေဘာင္ဆက္ ... သိမ္းဆည္းထားတဲ့ ပစၥည္းေတြ ... ေဖေဖတုိ႔ရဲ႕ သေဘာကေတာ့ ... ေဖေဖတို႔ မိသားစုေတြၾကားထဲ ... ေသြးေႏွာတာကို လက္မခံႏုိင္ဘူး ... အဲဒါေၾကာင့္ ေဟာဒီက မအံုးႀကိဳင္သားနဲ႔ သမီးကို ေပးစားလိုက္တာပဲ"
"မငိုနဲ႔ေတာ့ေနာ္ ... တိတ္ ... တိတ္"
"မဂၤလာဦးအလွဴအျဖစ္ ... ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ဆြမ္းကပ္ၾကမယ္ ... လာ သြားၾကစို႔ ... ကိုေအာင္သိန္းနဲ႔ မအံုးႀကိဳင္တို႔ ေမာင္ႏွမ ႏွစ္ေယာက္က က်ေနာ့္ကားနဲ႔ လိုက္ခဲ့ဗ်ာ ... သားနဲ႔သမီးက တစီးေမာင္း"
"ဟုတ္ကဲ့ ေဖေဖ"
လူႀကီးေတြက ... အေရွ႕ကထြက္သြားေတာ့ ... ဧည့္ခန္းထဲမွာ ... ေအးပြင့္စံတို႔ႏွစ္ေယာက္ပဲ က်န္ခဲ့တယ္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" မ်က္ႏွာက ၿပံဳးစိ ... ၿပံဳးစိနဲ႔ ... မုန္းစရာႀကီး ... ဟြန္႔ ...
"လာ သြားၾကမယ္ေလ ... ေအးပြင့္"
ေအးပြင့္စံ လက္ကေလးကို ... လာဆြဲတယ္ ... မရပါဘူး ... ေပးမကိုင္ဘူး ... "ဗေက်ာ္ဗ" လက္ကို ေအးပြင့္စံ ပုတ္ထုတ္ၿပီး ... ေအးပြင့္စံ ေဇာင့္ေဇာင့္ ေဇာင့္ေဇာင့္နဲ႔ အေရွ႕က ထြက္သြား၏ ... ဒီလိုေရွ႕ကထြက္သြားေတာ့ ေအးပြင့္စံရဲ႕ တင္းၿပီး လံုးတက္ကားစြံ႔ေနတဲ့ တင္သားဆုိင္ေလးႏွစ္ခုက ... အခ်ိဳးညီညီယမ္းခါသြားေလ၏ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ၿပံဳးလိုက္မိသည္ ... ေတြ႔ၾကၿပီေပါ့ ... ေအးပြင့္ရယ္ ...
*** *** ***
အခန္း (၃) - အခ်စ္ဆိုသည္မွာ
"ဟူး ... "
ပန္းႏုေရာင္ ... ျခင္ေထာင္ႀကီးကို ၾကည့္ၿပီး ... ေအးပြင့္စံ သက္ျပင္းေလး ခ်မိသည္ ... ဘယ္သူ႔ကို အျပစ္ပံုခ်ရမလဲ မသိ ... ေဖေဖ့ကိုလား ... ကိုယ့္ကိုကိုယ္လား ... ဒီေန႔အျဖစ္အပ်က္ေတြက ယံုစရာမရွိ ... တကယ္ျဖစ္လာ၏ ... ဘုမသိဘမသိ ေယာက္်ားယူရၿပီ ... အခု ဟိုလူႀကီးရဲ႕ အိမ္ေပၚထပ္က မဂၤလာအခန္းထဲမွာ ... တေယာက္ထဲ ... ေအးပြင့္စံ ... ရင္ေတြတုန္သည္ ... မုန္းစရာေကာင္းတဲ့ လူႀကီးနဲ႔ လက္ထပ္ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ ... ဘယ္တုန္းကမွ မေတြးမိဘူး ... ဟိုေန႔က ... သူ ျပန္ေတာ့ ေအာင္ႏုိင္သူအၿပံဳးမ်ိဳး ၿပံဳးသြားတာ ... ဒါ့ေၾကာင့္ကိုး ... ဟြန္႔ ... မုန္းလိုက္တာေနာ္ ... ႏွစ္ေယာက္အိပ္ ခုတင္ႀကီးေပၚမွာ ... ေအးပြင့္စံ ... တဒုန္းဒုန္းနဲ႔ စိတ္ရွိလက္ရွိ ထု႐ိုက္မိသည္ ...
"ကြ်ီ ..."
အိပ္ခန္းတံခါးႀကီးက ... ကြ်ီကနဲ ျမည္ၿပီး ... ပြင့္လာ၏ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... အိပ္ခန္းထဲကို ၀င္လာ၏ ... ေအးပြင့္စံ ... ေယာင္ၿပီး ... ထရပ္လိုက္မိသည္ ... ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ ... ဒီညကို ... ဘယ္လိုျဖတ္ေက်ာ္ရမလဲ ... ေအးပြင့္စံ မစဥ္းစားတတ္ ...
"အိပ္ခ်င္ေနၿပီလားဟင္ ... ေအးပြင့္"
"မအိပ္ခ်င္ပါဘူး"
"စိတ္ဆုိးေနတာလား"
"မဆုိးပါဘူး"
"မနက္ျဖန္ ကိုတို႔ ... ေခ်ာင္းသာသြားၾကမယ္"
"သြားေပါ့"
"ေအးပြင့္က အရမ္းခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတာပဲ"
"ေနပါ"
"ဗေက်ာ္ဗ" ... စကားေျပာရင္း ... ေအးပြင့္စံနား ကပ္လာ၏ ... ေအးပြင့္စံကလဲ သိသည္ ... ဘာျဖစ္ရင္ ... ဘာလုပ္မယ္ဆိုတာ ... နားလည္သည္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" အနားကပ္လာေလ ... ေအးပြင့္စံ ေက်ာခ်မ္းေလပဲ ...
"ခပ္ေ၀းေ၀းမွာေနေနာ္ ..."
"လင္မယားပဲ ျဖစ္ေနၿပီပဲ ... ေအးပြင့္ရယ္ ... ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ေပါ့"
"ဘာ"
"၀ါး ... အိပ္ခ်င္လာၿပီကြာ"
"ရွင္ေနာ္"
ေအးပြင့္စံ ပံုစံေလးက ... က်ားေထာင္ေခ်ာက္ထဲက သမင္မေလးလုိပဲ ... ေၾကာက္႐ြံ႕ေနၿပီး တကိုယ္လံုး ဇတ္ဇတ္တုန္ေနရွာ၏ ... ပန္းႏုေရာင္အက်ႌေလးေအာက္မွာ ... ေအးပြင့္စံရဲ႕ ရင္သားေတြက ... ခါတုိင္းထက္ ပိုၿပီး ဆူႂကြေနသလိုပဲ ... ပါးျပင္ေလးက ရဲရဲတြတ္ နီျမန္းလ်က္ ... ရွက္ေသြးျဖာေနေလ၏ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ေအးပြင့္စံ ပခံုးေလးကို စၿပီး ကိုင္လိုက္သည္ ...
"အုိ ... မကိုင္ပါနဲ႔ ..."
"အိပ္ၾကရေအာင္ ... မိန္းမရယ္"
"ရွင္ေနာ္"
"လာပါ ... မိန္းမရယ္"
"ဟင့္အင္းဆုိ"
ေၾကာက္ကန္ကန္ေနတဲ့ ေအးပြင့္စံကို "ဗေက်ာ္ဗ" ခုတင္နား ေခၚသြားတယ္ ... ေအးပြင့္စံကလဲ မလိုက္ခ်င္ဘူး ... ေက်ာင္းမသြားခ်င္တဲ့ကေလးလိုပဲ ... ဆုတ္ကန္ဆုတ္ကန္နဲ႔ ပါလာတယ္ ... ေယာက္်ားအားနဲ႔ မိန္းမအားလဲ ကြာတယ္ေလ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ေခၚရာ ပါလာတာေပါ့ ... ခုတင္နားလဲ ေရာက္ေရာ ... "ဗေက်ာ္ဗ" က ခုတင္ေပၚမွာ ထုိင္ခ်လုိက္တယ္ ... ေအးပြင့္စံက မထုိင္ေပါင္ ... မတ္တပ္ရပ္လ်က္ပဲ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... ညစ္ကန္ကန္ေနတဲ့ ေအးပြင့္စံေလးကို တအားသေဘာက်မိတယ္ ... လက္ေလးကို ဆြဲထားရင္း ...
"လာထိုင္ေလ ... မိန္းမရဲ႕"
"ဟင့္အင္း မထိုင္ပါဘူး"
"ငါ့မိန္းမက အရမ္းလွတယ္ကြာ"
"လွပါဘူး"
"ဗေက်ာ္ဗ" ေျပာသမွ် ဘုကလန္႔လုပ္ေနတဲ့ ေအးပြင့္စံကို အသဲယားလာတယ္ ... ခါးေလးကို ဆတ္ကနဲ ေကာက္ဖက္လိုက္ၿပီး မ်က္ႏွာက ေအးပြင့္စံ ရင္ႏွစ္မႊာၾကား ေရာက္သြားတယ္ ...
"သိပ္ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတယ္ကြာ"
"အို ... ေဟ့ေအး ... မနမ္းနဲ႔ ..."
"သိပ္လွတာပဲကြာ"
ဘုကလန္႔မေလး ေအးပြင့္စံရဲ႕ ရင္ႏွစ္မႊာကို ... "ဗေက်ာ္ဗ" အနမ္းတိုက္စစ္ စဖြင့္လိုက္တယ္ ... ေအးပြင့္စံ တကိုယ္လံုး ၾကက္သီးျဖန္းျဖန္းထသြားတယ္ ... မေနတတ္ဘူး ... တကိုယ္လံုး တြန္႔လိမ္႐ုန္းခါေနတယ္ ... အပ်ိဳဆုိေတာ့ အေတြ႔အထိ ႐ိုင္းရွာတယ္ေလ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ေလွ်ာက္နမ္းေတာ့ ... ေအးပြင့္စံ စိတ္ထဲ ကာမဆိပ္ေတြ တရိပ္ရိပ္တက္လာတယ္ ... ပန္းေရာင္ရင္ေစ့အက်ႌေလးေအာက္မွာ ... ရင္ႏွစ္မႊာက ပိုၿပီး ႂကြလာတယ္ ... ႏုိ႔သီးေလးေတြက တင္းလာတယ္ ... ေပါင္ၾကားထဲက ... ေစာက္ဖုတ္ေလးက ေဖာင္းကားတက္လာတယ္ ... အရည္ေတြေတာင္ ယိုက်ေနၿပီလားမသိ ... ေအးပြင့္စံ မတ္တပ္ေတာင္ ခိုင္ခိုင္မရပ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး ... "ဗေက်ာ္ဗ" ကလဲ "ဗေက်ာ္ဗ" ပဲ ... ေအးပြင့္စံအက်ႌေပၚကေန ... ေလွ်ာက္နမ္းတယ္ ... ပါးနဲ႔ ပြတ္တယ္ ...
ေအးပြင့္စံ စိတ္ထဲ တမ်ိဳးျဖစ္လာတယ္ ...
"အက်ႌက ရႈပ္ပါတယ္ကြာ ... ခြ်တ္လိုက္မယ္"
"အို ... မလုပ္နဲ႔"
ေနာက္က်သြားၿပီ ... ေအးပြင့္စံ ... ရင္ေစ့အက်ႌေလးရဲ႕ ေရွ႕က ... ႏွိပ္ၾကယ္သီးေလးေတြ တျဖဳတ္ျဖဳတ္နဲ႔ ျပဳတ္သြားတယ္ ... လွပ္ကနဲ ေပၚလာတဲ့ ... ေအးပြင့္စံရဲ႕ အတြင္းသားေတြက ... မီးေရာင္ေအာက္မွာ ... ၀င္း၀ါေနတာပဲ ... ဗုိက္သားရွပ္ရွပ္ေလးနဲ႔ ... ေဖာင္းမို႔ေနတဲ့ ရင္ႏွစ္မႊာကို ... ဘရာစီယာေလးက အုပ္ထားတယ္ ... ေအးပြင့္စံ ႐ုန္းတာေပါ့ ... "ဗေက်ာ္ဗ" အနမ္းေတြကို ေရွာင္လႊဲဖုိ႔ ႀကိဳးစားတယ္ ... မရဘူးေလ .. ေအးပြင့္စံခါးကို "ဗေက်ာ္ဗ" အပိုင္ ဖက္ထားတယ္ ...
"ႏုိ႔စို႔ခ်င္တယ္ ... မိန္းမရယ္ ...
"ဟာ ... ကြ်တ္ ..."
ရွက္တယ္ ... ရွက္တယ္ ... အရမ္းရွက္တာပဲ ... ဘာေတြေျပာေနမွန္းမသိဘူး ... ေအးပြင့္စံ ရွက္စိတ္ေတြ မႊန္ၿပီး ေသသာေသလိုက္ခ်င္ပါရဲ႕ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ... နမ္းရတာ အားမရေတာ့ ... ေအးပြင့္စံခါးကို ေပြ႔ၿပီး ... ခုတင္ေပၚကို လွဲခ်လိုက္တယ္ ... နဂိုထဲက ... ဒူးမခိုင္ေတာ့တဲ့ ေအးပြင့္စံ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ရင္ခြင္ထဲ လဲၿပိဳက်သြားပါေတာ့တယ္ ...
"အို ... မလုပ္ပါနဲ႔ ... ရွက္တယ္"
"ဗေက်ာ္ဗ" လက္ေတြက ... ေအးပြင့္စံ ခႏၶာကိုယ္ေလးေပၚမွာ ... အစုန္အဆန္ ေျပးလႊားေနတယ္ ... ဖြဖြေလး ပြတ္တယ္ ... ႐ြ႐ြေလး ... ဖိေခ်တယ္ ... ဘယ္ခံႏုိင္မလဲ ... အပ်ိဳမေလး ေအးပြင့္စံ ... ကာမဆိပ္ တက္ၿပီေပါ့ ... အေရးထဲ ... ခါးက ထမီေလးက ကြ်တ္ခ်င္ေနၿပီ ... ရင္ေစ့အက်ႌေလးကလဲ ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔ ... အိုး ရွက္စရာႀကီး ...
"သိပ္လွတာပဲကြာ"
ဘရာစီယာေအာက္က ေအးပြင့္စံရင္သားေတြက တကယ္ပဲ သိပ္လွသည္ ... မို႔ေမာက္႐ုန္းႂကြေနတာမ်ား ... "ဗေက်ာ္ဗ" ကို ႏို႔စို႔ဖို႔ ဖိတ္ေခၚေနသလိုပဲ ... ဘရာစီယာ အေပၚပိုင္းမွာလဲ မုိ႔ထြက္ေနတဲ့ အသားဆုိင္ေလးေတြက ၀င္းေနတာပဲ ... "ဗေက်ာ္ဗ" အဲဒါေလးေတြကို တရစပ္နမ္းသည္ ... ေအးပြင့္စံ ႐ုန္းသည္ ... လက္သြက္တဲ့ "ဗေက်ာ္ဗ" ... ေအးပြင့္စံရဲ႕ တင္သားဆုိင္ထြားထြားေလးကို ... ဆုပ္နယ္သည္ ... အေပၚေရာ ေအာက္ပါ တုိက္စစ္ဖြင့္ေတာ့ ... ေအးပြင့္စံ အလူးအလဲေပါ့ ... တုန္ရီမိန္းေမာေနတဲ့ၾကားက ... ေအးပြင့္စံ ႏႈတ္ခမ္းေလးကုိ ကိုက္ကာ ႐ုန္းသည္ ... မရပါဘူး ... "ဗေက်ာ္ဗ" လက္ေတြက သိပ္သြက္သည္ ... ေက်ာျပင္က ဘရာစီယာ ခ်ိတ္ေလးကို ... ျဖဳတ္ခ်လုိက္၏ ... အေရွ႕ဘက္က အနမ္းေတြက ... ဘရာစီယာေလးကို တြန္းလွန္ပစ္လိုက္၏ ... ေအးပြင့္စံ သိလိုက္သည့္အခ်ိန္တြင္ ... "ဗေက်ာ္ဗ" အနမ္းေတြက ... ပန္းႏုေရာင္ ႏုိ႔သီးဖ်ားေလးကို ... ငံုစို႔ေနၿပီ ...
"အေမ့ ... ဟာ ... မလုပ္နဲ႔ ... မလုပ္ပါနဲ႔ဆုိ ..."
"ဟင့္ ..."
ေအးပြင့္စံ ႏုိ႔သီးဖ်ားေလးက ကာမဆိပ္ေၾကာင့္ ... မာမာေလး ေထာင္ေန၏ ... ပူေႏြးတဲ့ "ဗေက်ာ္ဗ" ရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္ခုၾကားမွာ ... ငံုစို႔ခံရေတာ့ ... ေအးပြင့္စံ ရင္ထဲမွာ ... ဝုန္းဒိုင္းက်ဲသြား၏ ... ႏို႔သီးဖ်ားေလးက သိပ္ခ်စ္ဖို႔ေကာင္း၏ ... ပန္းႏုေရာင္ေသြးႂကြယ္ေနကာ ... ေသးေသးေလးနဲ႔ စို႔ခ်င္စရာေလး ... လံုးက်စ္ေဖာင္းမို႔ေနသည့္ ႏို႔အံုေလးကလဲ ... သားေကာင္းမိခင္ပမာ ထြားဖြ႔ံလွ၏ ... "ဗေက်ာ္ဗ" ႏုိ႔သီးဖ်ားေလးကို စိတ္တိုင္းက် ကလိ၏ ... ေအးပြင့္စံ ရင္သားေတြ ေကာ့တက္လာၿပီး ... ေမြ႔ယာခင္းကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထား၏ ... လက္တဖက္က "ဗေက်ာ္ဗ" ေခါင္းကို အတင္းဖက္ထား၏ ... စို႔သည္ ... စို႔၏ ... လွ်ာေလးနဲ႔ တို႔၏ ... ဗိုက္သားရွပ္ရွပ္ေလးေတြ ... သိမ့္သိမ့္တုန္ လိႈင္းထသြားၿပီး ... ေအးပြင့္စံ ႏႈတ္ခမ္းေလးက ဟင့္ကနဲ ျမည္သံေလး ထြက္လာ၏ ... "ဗေက်ာ္ဗ" သိၿပီ ... ဆက္ခါ ဆက္ခါ ... ႏုိ႔သီးဖ်ားေလးကို လွ်ာဖ်ားေလးနဲ႔ တုိ႔၏ ... ေအးပြင့္စံ ခႏၶာကိုယ္ေလး ထိန္းသိမ္းလို႔ မႏုိင္ေအာင္ ... တြန္႔လိမ္ေကာက္ေကြးသြား၏ ... "ဗေက်ာ္ဗ" လက္ေတြက အၿငိမ္မေန ... ေအးပြင့္စံ ထမီေလးေပၚကေန ... အဖုတ္ေလးကို ပြတ္သပ္ဖို႔ ႀကိဳးစား၏ ... ေအးပြင့္စံ ဒါေတာ့ အကိုင္မခံခ်င္ ... ေပါင္ေလးကို လိမ္က်စ္ထား၏ ... "ဗေက်ာ္ဗ" လက္ေတြက ေအးပြင့္စံ ေပါင္သားေလးေတြကို ပြတ္သပ္သည္ ... ႐ြ႐ြေလးပဲ ... လက္ေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႔ ပြတ္၏ ... တခ်က္ ခပ္ျပင္းျပင္းေလး ... ႏုိ႔သီးဖ်ားေလးကို စို႔ပစ္လိုက္ေတာ့ ...
"အာာာ ... ဟင့္ ..."
ေအးပြင့္စံ ... ရင္သားေတြ သိသိသာသာ မို႔တက္လာ၏ ... ရင္သားေတြ ေကာ့တက္လာ၏ ... သိပ္ဆုိးတဲ့ "ဗေက်ာ္ဗ" ကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ... ဖက္ထားမိလိုက္ေလသည္ ... ႏို႔သီးဖ်ားေလးက အပ်ိဳႏုိ႔ေလးဆုိေတာ့ ... ေသးေသးေလးရယ္ ... ႏႈတ္ခမ္းနဲ႔ ကိုက္ထားလို႔ အဆင္မေျပ ... ေအးပြင့္စံ ႐ုန္းလို႔ လြတ္သြားႏုိင္သည္ ... အခုလဲၾကည့္ ... ရင္သားေတြက မို႔လိုက္ ေမာက္လုိက္နဲ႔ ... တခ်က္တခ်က္ လြတ္လြတ္သြားခ်င္သည္ ... ဘယ္ရမလဲ ... "ဗေက်ာ္ဗ" သြားေလးနဲ႔ မနာက်င္ေအာင္ ခဲထား၏ ... ေအးပြင့္စံ ႏႈတ္ခမ္းေလးက အသံေလး ထြက္လာသည္ ...
"အုိ ... အုိ ... အို ... ကြ်တ္"
"ေတာ္ပါေတာ့ ... ယားတယ္ ... မေနတတ္ဘူးဆို ... ဟင္းးးး "
ဒီလို ၾကမ္းၾကမ္းေလး စို႔ေပးေတာ့ ... ေအးပြင့္စံ ေပါင္ၾကားက ေစာက္ဖုတ္ေလးက ... တဆစ္ဆစ္နဲ႔ ယားတက္လာ၏ ... အရည္ေတြလဲ ညႇစ္ညႇစ္ထုတ္ေနတာ ... အိုင္ထြန္းေနၿပီလားမသိ ...
"အုိး ... အရမ္းနာလာၿပီေနာ္"
"ဒါဆို ဒီဘက္ စုိ႔မယ္"မိမိႏွစ္သက္ရာ ေရြးခ်ယ္ ၾကည့္ရႈႏိုင္ပါသည္... မိမိတင္လိုသည္မ်ားကိုလည္း royalbigcat2013@googlemail.com သို႔ ေပးပို႔ႏိုင္ပါသည္.. .comment ေရးသြားခ်င္လ်င္ no comment သို႔မဟုတ္ comment ကို ကလစ္ပါ.. Blogger ေၾကာင္ၾကီး
မိမိႏွစ္သက္ရာ ေရြးခ်ယ္ ၾကည့္ရႈႏိုင္ပါသည္... မိမိတင္လိုသည္မ်ားကိုလည္း royalbigcat2013@googlemail.com သို႔ ေပးပို႔ႏိုင္ပါသည္.. .comment ေရးသြားခ်င္လ်င္ no comment သို႔မဟုတ္ comment ကို ကလစ္ပါ..
Blogger ေၾကာင္ၾကီး